Yazar
Elmashharawi, Arwa
Basım Tarihi
2024
Konu
Mimari çizim, Bilgisayar destekli tasarım, Kullanıcı arayüzleri (Bilgisayar sistemleri), Mimari
Tür
Belge
Dil
İngilizce
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Özyeğin Üniversitesi
Kayıt Numarası
037c8b35-3687-45cf-a4b3-f08d6d09be8e
Lokasyon
Mimarlık Bölümü
Tarih
2024
Örnek Metin
Hesaplamalı tasarım teknolojilerinin ortaya çıkışından bu yana, Türkiye'de mimari tasarım eğitimi niteliksel ilerlemeler kaydetti. Bu değişiklikler yalnızca tasarım müfredatını etkilemekle kalmadı, aynı zamanda öğrencilerin bu gelişmelere uyum sağlamaları için zorluklar da yarattı. Hesaplamalı tasarım araçlarına (CD araçları) ilişkin mevcut araştırmalar, tasarım öğrencilerinin bu araçları kullanmaya yönelik görüşlerini, algılarını ve tutumlarını değerlendirmeye odaklanmaktadır. Bu araştırma, son sınıf mimari tasarım öğrencilerinin, davranışlarını etkileyen davranışsal, teknolojik ve çevresel faktörleri keşfederek, çeşitli türdeki hesaplamalı tasarım araçlarını kullanmaya yönelik kullanım davranışlarını ve davranışsal niyetlerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Önerilen araştırma modeli Birleşik Kabul ve Kullanım Teorisine (UTAUT) dayanmaktadır. UTAUT, teknoloji sistemlerinin kullanımını anlamak için oldukça etkili ve sağlam bir modeldir. Araştırma, verileri istatistiksel olarak toplamak ve değerlendirmek için nicel bir yaklaşım kullanmaktadır. Analizin gerçekleştirilmesi için Tanımlayıcı ve Doğrusal Regresyon Analizleri gerçekleştirilir. Sonuçlar, Çaba Beklentisi (EE) ve Tutumun (AT) Kullanım Davranışını (UB) etkilemediğini, Sosyal Etkinin (SI), Kolaylaştırıcı Koşulların (FC) ve Öz yeterliliğin (SE) Kullanım Davranışı (UB) üzerinde orta düzeyde bir etkiye sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Performans beklentisi (PE) ve Kaygı (A), Kullanım Davranışı (UB) üzerinde zayıf bir etkiye sahiptir. Kullanım Davranışının, öğrencilerin mezuniyet sonrası CD araçlarını kullanma Davranışsal Niyetlerini (BI) orta düzeyde etkilediği sonucuna varılmıştır. Mevcut araştırma, özellikle yeni CD araçlarının benimsenmesinde mimarlık eğitimi müfredatına ilişkin literatüre katkıda bulunmayı amaçlamıştır. Hesaplamalı tasarım teknolojilerinin ortaya çıkışından bu yana, Türkiye'de mimari tasarım eğitiminin niteliksel ilerlemeler kaydedilmesi sağlanmıştır. Bu değişiklikler,yalnızca mimarlık ve tasarım müfredatını etkilemekle kalmadı, aynı zamanda bu gelişmelere uyum sağlamaları için çeşitli zorluklara da neden oldu. Hesaplamalı tasarım araçlarına (BT araçları) ilişkin mevcut araştırmaların, genellikle tasarımların bu araçları kullanmaya yönelik görüntüleri, algılarını ve tutumlarını değerlendirmeye odaklandığı görülmektedir. Bu araştırma, son sınıf Mimarlık öğrencilerinin, davranışsal, teknolojik ve büyüme potansiyellerini tespit ederek, farklı türdeki programlamalı tasarım araçlarını kullanmaya yönelik kullanım davranışlarını ve davranışsal niyetlerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Önerilen araştırma modeli, Birleşik Kabul ve Kullanım Teorisine (BKKT) dayalı olarak formüle edilmiştir. Sözkonusu modelin, teknolojik bilgilerin öğrenilmesi için oldukça etkili bir araç olduğu gözlenmiştir. Bu araştırma verilerinin saklanması ve değerlendirilmesi için güzel bir yaklaşım kullanılmıştır. Burada analizin gerçekleştirilmesi için Tanımlayıcı ve Doğrusal Regresyon Analizleri yapılmıştır. Sonuçlar, çaba kompleksi ve ilişkilerin kullanım davranışını etkilemediğini, sosyal etkinin, kolaylaştırıcı koşulların ve özyeterliliğin kullanım davranışı üzerinde orta düzeyde bir aktiviteye sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Performansın ve kaygının, kullanım performansı üzerinde zayıf bir etkiye sahip olduğu ortaya çıkmıştır. Kullanımının, kutlamaların ardından BT araçlarını kullanmaya yönelik davranışlarsal niyetleri üzerinde orta düzeyde bir özelliklere sahip olduğu görülmüştür. Mevcut araştırma, ayrıca yeni BT araçlarının benimsenmesinde mimarlık eğitim müfredatına ilişkin literatürün katılımının bulunmamasını amaçlamıştır.
