Author
Elmashharawi, Arwa
Publication Date
2024
Subject
Architectural drawing, Computer-aided design, User interfaces (Computer systems), Architecture
Type
Document
Language
English
Digital
Yes
Manuscript
No
Library
Özyeğin University
Record ID
037c8b35-3687-45cf-a4b3-f08d6d09be8e
Library Location
Department of Architecture
Date
2024
Sample Text
Since the advent of computational design technologies, architectural design education in Turkey has undergone qualitative advancements. These changes have not only influenced the design curricula but have also created challenges for students to adapt to these advancements. Existing research on Computational design tools (CD tools) focuses on assessing design students' views, perceptions, and attitudes toward utilizing these tools. This research aims to evaluate final-year architecture design students' usage behavior and behavioral intentions toward using various types of computational design tools by exploring the behavioral, technological, and environmental factors that affect their behavior. The proposed research model is based on The Unified Theory of Acceptance and Use (UTAUT). UTAUT is a highly influential and robust model for comprehending the usage of technology systems. The research employs a quantitative approach to collect and assess the data statistically. Descriptive and Linear Regression Analyses are executed to conduct the analysis. The results reveal that Effort Expectancy (EE) and Attitude (AT) do not influence Usage Behavior (UB), while Social Influence (SI), Facilitating Conditions (FC), and Self-efficacy (SE) have a moderate influence on Usage Behavior (UB). Performance expectancy (PE) and Anxiety (A) have a weak influence on Usage Behavior (UB). It is concluded that Usage Behavior moderately influences students' Behavioral Intentions (BI) to use the CD tools post-graduation. The current research intended to contribute to the literature on architectural education curricula, especially when adopting new CD tools., Hesaplamalı tasarım teknolojilerinin ortaya çıkışından bu yana, Türkiye'de mimari tasarım eğitimi niteliksel ilerlemeler kaydetmiştir. Bu değişiklikler ,yalnızca mimarlık ve tasarım müfredatını etkilemekle kalmadı, aynı zamanda öğrencilerin bu gelişmelere uyum sağlamaları için çeşitli zorluklara da neden olmuştur. Hesaplamalı tasarım araçlarına (BT araçları) ilişkin mevcut araştırmaların, genellikle tasarım öğrencilerinin bu araçları kullanmaya yönelik görüşlerini, algılarını ve tutumlarını değerlendirmeye odaklandığı görülmektedir. Bu araştırma, son sınıf Mimarlık öğrencilerinin, davranışlarını etkileyen davranışsal, teknolojik ve çevresel faktörleri tespit ederek, farklı türdeki hesaplamalı tasarım araçlarını kullanmaya yönelik kullanım davranışlarını ve davranışsal niyetlerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Önerilen araştırma modeli, Birleşik Kabul ve Kullanım Teorisine (BKKT) dayalı olarak formüle edilmiştir. Sözkonusu modelin, teknoloji sistemlerinin kullanımını anlamak için oldukça etkili bir araç olduğu gözlenmiştir. Bu araştırmada verileri istatistiksel olarak toplamak ve değerlendirmek için nicel bir yaklaşım kullanılmıştır. Burada analizin gerçekleştirilmesi için Tanımlayıcı ve Doğrusal Regresyon Analizleri yapılmıştır. Sonuçlar, çaba beklentisi ve tutumun kullanım davranışını etkilemediğini, sosyal etkinin, kolaylaştırıcı koşulların ve özyeterliliğin kullanım davranışı üzerinde orta düzeyde bir etkiye sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Performans beklentisi ve kaygının, kullanım davranışı üzerinde zayıf bir etkiye sahip olduğu görülmüştür. Kullanım davranışının, öğrencilerin mezuniyet sonrası BT araçlarını kullanmaya yönelik davranışsal niyetleri üzerinde orta düzeyde bir etkiye sahip olduğu sonucuna varılmıştır. Mevcut araştırma, ayrıca yeni BT araçlarının benimsenmesinde mimarlık eğitimi müfredatına ilişkin literatüre katkıda bulunmayı amaçlamıştır.
