نویسنده
آرزو نیکوییان, حمید پارسانیا, سید حسین شرف الدین, حسین پرکان
نویسنده اورجینال
آرزو نیکوییان حمید پارسانیا سید حسین شرف الدین حسین پرکان
تاریخ انتشار
1397-06
محل انتشار
-
Research Institute of Hawzah and University (RIHU)
نوع
دوره ای
زبان
عربی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
خیر
کتابخانه
Biblioteques de la Universitat Autonoma de Barcelona
شناسه دارایی کتابخانه
ISSN: 2322-2506, EISSN: 2588-4700, DOI: 10.30471/soci.2018.1456
شماره ثبت
cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_2fab6e84b3b14c85973117d653dbbe4f
محل کتابخانه
Available Online
تاریخ
1397-06
متن نمونه
«معنا» از پردامنهترین موضوعات علوم اجتماعی مدرن و پستمدرن است. یکی از بدیعترین و جامعترین تفسیرها دربارۀ معنا را چارلز ساندرز پرس در زمان حیات خود ارائه نموده است. این مقاله میکوشد به بررسی ویژگیهای نشانهشناسی پرس، ازجمله فرایند نشانگی، تولید معنا، کاربرد نشانهها، دلالت و نگاه عملی به نشانه و ساخت معنا بپردازد. از آنجایی که، نظریۀ نشانهشناختی پرس در بعد معرفتشناختی و وجودشناختی، بر تحلیل تفکّر و ساخت معنا استوار شده است، به نظر وی، جهان و هر آنچه در آن است، از منظر نشانه و معنا شناخته میشود، و برداشت وی از نشانه، در نگرش او به جهان، تعیینکننده است. زیربنای نشانهای پرس تمایز پیچیده از مقولههاست. پرس نشانه را در ارتباط با این سه مقوله تعریف کرده و آن را در فرایندی سهگانه به نام دلالت نشانهای قرار میدهد. به نظر پرس، دلالت بر سه رکنِ نشانه، تعبیر (تفسیر) و شئ تکیه میکند و بر پایۀ سه طرف استوار شده است و نظریه معنایش از فرایند این سه رکن ایجاد میشود. پرس از جمله منتقدان و فیلسوفان مغرب زمین است که به نظریۀ معنا اهتمام نشان داده است و این نظریه را در فرایند نشانهشناختی خود مطرح کرده است. در میان فیلسوفان مسلمان، علامه طباطباییe نیز در این باب مطالبی ارائه کرده است. در این مقاله تلاش میشود با طرح نظریۀ معنا از منظر ایشان، امکان مقایسه نظریه معنای پرس با نظریه معنای علامه طباطباییe، فراهم گردد. نظریه معنا نزد علامه در معرفت حضوری و حصولی و در امتداد مباحث اعتباریات ایشان طرح میگردد. در نظر ایشان، نظام اعتباری انسانی و معنا قائم به یک نظام طبیعی و حقیقی است؛ که به حسب باطن و در حقیقت با نظام طبیعی و حقیقی به سر میبرد؛ زیرا در نظر وی هر اعتباری ناگزیر یک تکیهگاه حقیقی دارد و نظام اعتباری انسانی تنها در ظرف اجتماع و تمدن موجود میشود.
