نویسنده
کتابخانه ملی فرانسه، کتابخانه ملی فرانسه، کتابخانه ملی فرانسه، کتابخانه ملی فرانسه
تاریخ انتشار
2025
محل انتشار
-
کتابخانه ملی فرانسه
موضوع
دیوان دیوان کولیات، د احمد یسیوی کولیات، د احمد یسیوی رساله در مده-ای مسنوی رساله در مده-ای مسنوی - der beyan-i avsaf-i neï der beyan-i avsaf-i neï Tesevvouf name Tesevvouf name Mahmoud [Auteur] Toussa Efhenindi, (محمود) عمر روشنی [نویسنده]
نوع
كتاب
زبان
عثمانی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
بله
تعداد صفحات
143
ابعاد فیزیکی
18 × 11 centimètres.
کتابخانه
اطلاعات تماس au Catalog Collectif de France (CCFr)
شناسه دارایی کتابخانه
Turc 299
شماره ثبت
eadbam:EADC:NE0089618_FRBNFEAD00009281989960
محل کتابخانه
کتابخانه ملی فرانسه بخش نسخ خطی
تاریخ
1620
یادداشتها
فایل(های) دیگر مرتبط با این موسسه: FRBAMCCFR-000060-01b.xml. نستالیک ترکی، نسخه برداری شده در سال 1029 هجری قمری (1620) این دیوان یا بهتر است بگوییم این کولیت روشنی حاوی رساله ای در مسنویس، تصوّف نامه، درباره تصوف و شرایط پیشرفت در طریقت است. مؤلف نام او را در مقدمه، در برگه 2 رکتو آورده و در پایان نامه (صفحه 34 برعکس) سال 889 هجری قمری (1484) را به عنوان ترکیب اثر ذکر کرده است. اما بلافاصله پس از این نتیجهگیری، کتابی را که به پیروی از سنت ادبی به آن تعلق دارد، به صورت قافیهای فارسی در الیف، فهرستی از شیوخ صوفی را مییابیم: علی و حسن بصری و حبیب عائمی و داوود ثیعی .....، علی شعفی صفواتی بودن. ثابت در سال 1005 هجری قمری (1596)؛ که از آن باید نتیجه بگیریم که این کاصد در سال 1029 (1620) به نام تسووف، در زمان استنساخ، در زمان حیات شیخ حسن، یا حداقل اگر روشنی بود که فکر پیروی از رساله عرفان خود را با این فهرست شیوخ داشت، تا اوایل قرن 11 ادامه داشت. چوبان نامه که در مسنویس پرداخته شده است، حاوی نسخه ای به زبان ترکی از قسمت معروف مسنوی جلال الدین مولوی است که دوستانش از روشنی خواسته اند تا آن را به زبان خود ترجمه کنند تا بتوانند آن را بخوانند، همانطور که این حقیقت در مقدمه کوتاهی که به زبان فارسی نوشته شده بازگو شده است. این تمثیل عرفانی مصاحبه موسی با یک چوپان را بازگو می کند (folio 31 recto); نویسنده نام خود را در اولین بیت از فصل پایانی خود (صفحه 54 نسخه) و تاریخ سال 890 هجری قمری (1485) را به صورت گاهنگاری مانند ترکیب نام چوبان در همین نتیجه (صفحه 55 recto) ذکر کرده است. رساله ای در مثنوی (folio 55 recto) با عنوان در بیان اوصاف نی و از مناقب وی و تعریف مثنوی، که در آن روشنی به تفصیل از نی معروفی که در ابیات اول مثنوی به آن اشاره شده است، سخن می گوید و شارحان شعر و همچنین صاحب نظر، بر تفسیر آن موافق نیستند. نی از نظر روشنی چیزی نیست جز هیپوستاز موجودی ماورایی که باطنی ها آن را انسان انتزاعی انسان کامل می نامند و این شعر فرصتی است برای او تا نظریه های متافیزیکی خود را بسط دهد. پس از پایان، مثنوی کلام و اشعار مختلف از جمله ترخیع، تخمیس، غزلیات، رباعیات و مفردات آمده است. در صفحه اول عصاره ای را به زبان عربی می خوانیم مبنی بر تشدید نوزاد با قرائت فرمول تصدیق یگانگی خداوند. نسخه دیگری از کلیات عمر روشنی در شماره 1032 متمم شرح داده شده است. پابند ترکی، چرم قهوه ای.
متن نمونه
این دیوان یا بهتر است بگوییم این کولیت روشنی حاوی رساله ای در مصنویس تصوّف نامه در باب تصوف و شرایط پیشرفت در طریقت است. مؤلف نام او را در مقدمه، در برگه 2 رکتو آورده و در پایان نامه (صفحه 34 برعکس) سال 889 هجری قمری (1484) را به عنوان ترکیب اثر ذکر کرده است. اما بلافاصله پس از این نتیجهگیری، کتابی را که به پیروی از سنت ادبی به آن تعلق دارد، به صورت قافیهای فارسی در الیف، فهرستی از شیوخ صوفی را مییابیم: علی و حسن بصری و حبیب عائمی و داوود ثیعی .....، علی شعفی صفواتی بودن. ثابت در سال 1005 هجری قمری (1596)؛ که از آن باید نتیجه بگیریم که این کاصد در سال 1029 (1620) به نام تسووف، در زمان استنساخ، در زمان حیات شیخ حسن، یا حداقل اگر روشنی بود که فکر پیروی از رساله عرفان خود را با این فهرست شیوخ داشت، تا اوایل قرن 11 ادامه داشت. چوبان نامه که در مسنویس پرداخته شده است، حاوی نسخه ای به زبان ترکی از قسمت معروف مسنوی جلال الدین مولوی است که دوستانش از روشنی خواسته اند تا آن را به زبان خود ترجمه کنند تا بتوانند آن را بخوانند، همانطور که این حقیقت در مقدمه کوتاهی که به زبان فارسی نوشته شده بازگو شده است. این تمثیل عرفانی مصاحبه موسی با یک چوپان را بازگو می کند (folio 31 recto); نویسنده نام خود را در اولین بیت از فصل پایانی خود (صفحه 54 نسخه) و تاریخ سال 890 هجری قمری (1485) را به صورت گاهنگاری مانند ترکیب نام چوبان در همین نتیجه (صفحه 55 recto) ذکر کرده است. رساله ای در مثنوی (folio 55 recto) با عنوان در بیان اوصاف نی و از مناقب وی و تعریف مثنوی، که در آن روشنی به تفصیل از نی معروفی که در ابیات اول مثنوی به آن اشاره شده است، سخن می گوید و شارحان شعر و همچنین صاحب نظر، بر تفسیر آن موافق نیستند. نی از نظر روشنی چیزی نیست جز هیپوستاز موجودی ماورایی که باطنی ها آن را انسان انتزاعی انسان کامل می نامند و این شعر فرصتی است برای او تا نظریه های متافیزیکی خود را بسط دهد. پس از پایان، مثنوی کلام و اشعار مختلف از جمله ترخیع، تخمیس، غزلیات، رباعیات و مفردات آمده است. در صفحه اول عصاره ای را به زبان عربی می خوانیم مبنی بر تشدید نوزاد با قرائت فرمول تصدیق یگانگی خداوند. نسخه دیگری از کلیات عمر روشنی در شماره 1032 متمم شرح داده شده است.
Araştırma Aracının Başlığı
Manuscrits et fonds d'archives
Araştırma Aracının Dilleri
Notice rédigée en
Alt Başlık
Département des Manuscrits. Turc.