درک فهدالدین رازی از وجود ذهنی در چارچوب حکومت فری

عنوان درک فهدالدین رازی از وجود ذهنی در چارچوب حکومت فری
نویسنده حسن کرکماز
محل انتشار دانشگاه گیرسون - دانشگاه گیرسون
موضوع مجله پژوهش های دینی İdrak، 12-2022، ج2 (2)، ص284-310
نوع كتاب
زبان ara,tur
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه: کتابخانه لیتیر
شناسه دارایی کتابخانه EISSN: 2791-6693
شماره ثبت cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_77c686668d5642aba8aed35057915227
محل کتابخانه دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
یادداشت‌ها این مقاله به بررسی فهم فهدالدین رازی (متوفی 606/1210) از وجود ذهنی در چارچوب اصول ثانویه می پردازد. قاعده ضمیمه که به این صورت بیان می شود: «اینکه چیزی [مثلاً ب] برای چیز دیگری [مثلاً الف] امتداد آن چیز دیگر [الف] است که فی نفسه حادث می شود» به عنوان دلیلی بر اثبات وجود ذهنی برای اولین بار در «فهدالدین رازی» و «مباحیث المشریکیه» به کار رفته است. قاعده الحاقی که مدعی است موضوعی که با کیفیت وجودی درباره آن حکم می شود باید وجود داشته باشد، از چهار جنبه به ترتیب مورد نقدهای گوناگون قرار گرفته است: ذات، اثبات، محال و نفی. رازی در حالی که با پاسخ هایی که به ایرادات چهارگانه در مبحث می دهد، حکم ثانویه را ثابت می کند، با پاسخ هایی که در ملاحس فی المنتیک ولحکمه می دهد، مدعی است که حکم ثانویه صحیح نیست. این امر باعث شد که رازی در مباحی وجود ذهنی را بپذیرد و در ملاحات وجود ذهنی را نفی کند. این مقاله بر اساس اهداف تألیف آثار مورد نظر، مطالعه فهم احکام ثانویه را که منجر به پذیرش وجود ذهنی در مباهیان و نفی وجود ذهنی در ملاحات می شود، پیشنهاد می کند. نقش رویکرد به قاعده ثانویه در پذیرش و نفی وجود ذهنی به طور جامع مورد بحث قرار می گیرد که شامل زمینه هستی شناختی و معرفتی است که ایرادات بر آن استوار است. از این رو، بر آن است تا امتداد مبانی معرفتی و هستی‌شناختی حکم ثانویه در نظام فلسفی رازی را به صورت کل نگر آشکار کند.
Detaylı Başlık Fer‘î Kaide Bağlamında Fahreddin Râzî’nin Zihnî Varlık Anlayışı
مشاهده در منبع کتابخانه لیتیر کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی کتابخانه لیتیر

درک فهدالدین رازی از وجود ذهنی در چارچوب حکومت فری

نویسنده حسن کرکماز
محل انتشار دانشگاه گیرسون - دانشگاه گیرسون
موضوع مجله پژوهش های دینی İdrak، 12-2022، ج2 (2)، ص284-310
نوع كتاب
زبان ara,tur
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه کتابخانه لیتیر
شناسه دارایی کتابخانه EISSN: 2791-6693
شماره ثبت cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_77c686668d5642aba8aed35057915227
محل کتابخانه دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
یادداشت‌ها این مقاله به بررسی فهم فهدالدین رازی (متوفی 606/1210) از وجود ذهنی در چارچوب اصول ثانویه می پردازد. قاعده ضمیمه که به این صورت بیان می شود: «اینکه چیزی [مثلاً ب] برای چیز دیگری [مثلاً الف] امتداد آن چیز دیگر [الف] است که فی نفسه حادث می شود» به عنوان دلیلی بر اثبات وجود ذهنی برای اولین بار در «فهدالدین رازی» و «مباحیث المشریکیه» به کار رفته است. قاعده الحاقی که مدعی است موضوعی که با کیفیت وجودی درباره آن حکم می شود باید وجود داشته باشد، از چهار جنبه به ترتیب مورد نقدهای گوناگون قرار گرفته است: ذات، اثبات، محال و نفی. رازی در حالی که با پاسخ هایی که به ایرادات چهارگانه در مبحث می دهد، حکم ثانویه را ثابت می کند، با پاسخ هایی که در ملاحس فی المنتیک ولحکمه می دهد، مدعی است که حکم ثانویه صحیح نیست. این امر باعث شد که رازی در مباحی وجود ذهنی را بپذیرد و در ملاحات وجود ذهنی را نفی کند. این مقاله بر اساس اهداف تألیف آثار مورد نظر، مطالعه فهم احکام ثانویه را که منجر به پذیرش وجود ذهنی در مباهیان و نفی وجود ذهنی در ملاحات می شود، پیشنهاد می کند. نقش رویکرد به قاعده ثانویه در پذیرش و نفی وجود ذهنی به طور جامع مورد بحث قرار می گیرد که شامل زمینه هستی شناختی و معرفتی است که ایرادات بر آن استوار است. از این رو، بر آن است تا امتداد مبانی معرفتی و هستی‌شناختی حکم ثانویه در نظام فلسفی رازی را به صورت کل نگر آشکار کند.
Detaylı Başlık Fer‘î Kaide Bağlamında Fahreddin Râzî’nin Zihnî Varlık Anlayışı
کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
کتابخانه لیتیر شما در حال هدایت مجدد هستید...

لطفاً صبر کنید