نویسنده
میرزا فتحعلی آهوندزاده (متوفی 1812 - وفات 10 مارس 1878)
تاریخ انتشار
07/06/2022
موضوع
ادبیات ترکی در دوره نوسازی - نقد
نوع
كتاب
زبان
نامشخص
دیجیتال
خیر
نسخه خطی
خیر
کتابخانه
فرهنگ لغت آثار ادبی ترکی
شماره ثبت
nazm-ve-nesr-hakkinda-mirza-fethali-ahundzade-tees-1322
تاریخ
1862
یادداشتها
مقاله ای که توسط میرزا فتحعلی آهندزاده در سال 1862 نوشته شده است. نویسنده این مقاله را به عنوان مقدمه ای بر اثر خود با عنوان مکموای واکیف و سایر معاصران که از اشعار ملا پناه واکیف و قاسم بیگ ذاکر شاعران آذربایجانی سروده است، نوشته است، اما نتوانسته منتشر کند. این مقاله او شامل دیدگاه های او در مورد شعر و شعر است. آهوندزاده در مقاله خود درباره نظم و نصر، شعر را از نظر فصاحت، زیبایی بیان، برانگیختن هیجان و تحسین و تأثیر گذاشتن در انسان تعریف می کند و می گوید شعر در شعر است. با این حال، او بیان می کند که هر بیت شعر نیست. مؤلف بیان می کند که از تاریخ هجری قمری، بیت و شعر یکسان شمرده شده است و هر کس منظوم می نویسد شاعر نامیده می شود; با این حال می گوید هرکسی که شعر می نویسد نمی تواند شاعر باشد. به گفته وی فردوسی، نظامی، کامی، سعدی، ملای رومی و حافظ شاعران واقعی هستند. با این حال در اشعار آنها بیشتر کلمات در وصف اغراق آمیز بیان شده است. هر کس که تحصیل کرده باشد، به ویژه آنهایی که از مردم پارسی هستند، قادر است بیشتر کلمات را به صورت منظوم بنویسد. اما اشتباه است که این افراد را شاعر بنامیم. آهوندزاده بیان می کند که در بسیاری از مطالبی که به صورت منظوم می نویسند، حتی یک مضمون واقعی وجود ندارد و به ویژه غزل در خلق و خوی انسان شوق و تحسین برانگیخته نمی شود. او از بنیاد ملا پنه و اشعار قاسم بیگ ذاکر بسیار قدردانی می کند. نویسنده بیان می کند که آنها را شاعر واقعی می داند و ملا پناه را راهنما می داند. با این حال او در پایان مقاله خود را تحسین برانگیز اشعار قاسم بیگ میگوید و تأکید میکند که هر شاعری شاعر نیست و به آنها توصیه میکند که زحمت نکشند. یاووز آکپینار در پایان نامه دکترای خود؛ او میگوید که آهوندزاده فکر میکند که ایدههای جدید را باید با استعارههای جدید بیان کرد، ایدههای جدید را میتوان در گونههایی مانند غزل، قصیده و مثنوی بیان کرد و آهوندزاده با استعارهها مخالفت میکند تا قالبهای شعر کلاسیک. در واقع آهوندزاده در این مقاله بیان کرد که بیشتر شاعران در شعر خود مضمون واقعی ندارند. همچنین آهوندزاده در این مقاله می نویسد که فضولی شاعر واقعی نیست، او فقط استاد شعر است. اما آکپینار بیان می کند که این اظهار نظر را به این دلیل بیان کرده است که آهوندزاده با شعر ترکی آشنایی نداشته، برعکس فضولی تمام ویژگی هایی را دارد که آهوندزاده در شعر به دنبال آن بود. برای بیوگرافی نویسنده رجوع کنید به «میرزا فتحعلی آهندزاده».فرهنگ نامهای ادبیات ترکی.
ISBN
978-9944-237-87-1
Madde Yazarı
Araş. Gör. Seher Erenbaş Pehlivan
Alfabesi
Arap
Yapısı
Mensur
Niteliği
Telif
Kaynakça
Akpınar, Yavuz (1980).Mirza Feth-Ali Ahund-zâde (Bütün Yönleriyle).Doktora Tezi.Atatürk Üniversitesi.
Kürekçi, Ali İhsan (2015).Mirza Fetali Ahundov’un Eserlerinde Halk Kültürü Unsurları.Yüksek Lisans Tezi. Atatürk Üniversitesi.
Məmmədzadə, Həmid (hzl.) (2005).Mirzə Fətəli Axundzadə-Əsərləri. II Cilt. Bakı: Şərq-Gərb.
Rustamli, Naila (2016).M. F. Ahundzade’nin Felsefi ve Toplumsal Görüşleri.Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi.
Atıf Bilgileri
Erenbaş Pehlivan, Seher. "NAZM VE NESR HAKKINDA (MİRZA FETHALİ AHUNDZÂDE)".Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü,http://tees.yesevi.edu.tr/madde-detay/nazm-ve-nesr-hakkinda-mirza-fethali-ahundzade-tees-1322. [Erişim Tarihi: 25 Ağustos 2025].
