Yazar
Aktaş, Büşra, Yilmaz, O., Bahçekapili, H. G.
Basım Tarihi
2017-05
Basım Yeri
-
Yargı ve Karar Verme Topluluğu
Konu
Faydacılık, Ahlaki minimalizm, Erdem etiği, Kurbanlık ahlaki ikilemleri, Psikopati, Analitik bilişsel tarz
Tür
Süreli Yayın
Dil
İngilizce
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Özyeğin Üniversitesi
Demirbaş Numarası
1930-2975
Kayıt Numarası
c834e170-4c61-4b7b-9768-33eec69f0a76
Tarih
2017-05
Örnek Metin
Kurban ahlaki ikilemlerindeki faydacı seçimlerin psikolojik bağıntıları tartışmalıdır. Literatürde bazı araştırmalar (Greene ve diğerleri, 2001) faydacılığın analitik düşünmeyi gerektirdiğini öne sürerken, diğer araştırmalar (Kahane ve diğerleri, 2015) faydacılığın psikopati ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Bu araştırmada, çeşitli normatif görüşlerin analitik bilişsel stil (ACS), psikopati ve gerçek dünya faydacılığı ile ilişkisini üç Türk örneğinde inceledik. Çalışma 1'de (n = 269), dört etik ikilem kullandık ve katılımcılardan ikilemdeki kararlarının temeli olarak bir normatif ilkeyi seçmelerini istedik: kadercilik, erdem etiği, faydacılık, deontoloji ve ahlak dışılık. Sonuçlar çoğunluğun deontolojik prensibi seçtiğini gösterdi. Ek olarak, önemli miktarda kaderci ve erdemli etik gerekçeler vardı. Faydacılık ve psikopati arasında anlamlı bir pozitif korelasyon vardı. Çalışma 2'de (n = 246), Çalışma 1'i tekrarladık ve ACS ile ahlaki minimalizm (kurban eyleminin izin verilebilir ancak gerekli olmadığı görüşü) arasında anlamlı bir ilişki gösterdik. Çalışma 3'te sonuçlar, fedakarlık ikilemlerindeki faydacı seçeneğin hem gerçek hayattaki faydacılık hem de psikopati ile pozitif yönde ilişkili olduğunu, ancak son iki değişkenin birbiriyle ilişkili olmadığını gösterdi. Sonuç olarak, sonuçlar bazı insanların ahlaki ikilemlerde psikopatik eğilimler arasından faydacı seçeneği seçtiğini (Kahane'nin öne sürdüğü gibi), diğerlerinin ise (Greene'in öne sürdüğü gibi) gerçek hayattaki faydacı nedenlerden dolayı tercih ettiğini gösteriyor. Bulgular ayrıca, sıradan insanların ahlaki yargılarını anlamada erdem, etik ve kaderci gerekçelendirmelerin göz ardı edilemeyeceğini göstermektedir.
Cilt
12
