Yazar
Hüdâyî, Azîz Mahmûd (d. 948/1541 - ö. 1038/1628)
Basım Tarihi
06/07/2022
Konu
Yazılı Edebiyat / Divan Edebiyatı - tasavvuf ahlâkı
Tür
Kitap
Dil
Arapça
Dijital
Hayır
Yazma
Hayır
Kütüphane
Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü
Kayıt Numarası
el-fethu-l-ilahi-hudayi
Tarih
?
Notlar
Hüdâyî’nin Cenâb-ı Hakk’ın, “İnsanı ahsen-i takvim/en güzel sûrette yarattığı”nı (et-Tîn, 95/4) ifade eden âyet-i kerimesini merkeze alarak insan ve yaradılışını anlattığı üç-dört varaktan oluşan küçük Arapça risâlesi. Eser, amelî tasavvuftan çok tasavvufî düşünceye ait bilgiler ihtiva etmektedir. Müellif ilgili âyeti zikrettikten sonra insanın maddeden uzak ruhî yanıyla, maddeyi yöneten aklî yönü üzerinde durur. İnsanın emanetin kendisine sunulduğu bir câmi nüsha oluşuna işaret ederek “Yer ve gök beni kuşatamadı. Ancak mümin kulumun kalbi kuşattı.” (bkz. İhyâu ulûmi’d-dîn, 3. s.14) meâlinde kudsî hadis olarak nakledilen rivayet ile mümin kalbinin yüceliğine işaret eder. Ârifin gönlünün ilâhi nurların iniş yeri ve tecelligâhı olduğundan bahseder. Şeyh-i Ekber İbn Arabî gibi önemli sûfilerin görüş ve düşüncelerinden hareketle insan-ı kâmilin âlemin bir nüshası olduğunu anlatır.Mekarim-i ahlâkı; izâfî davranış ve hâl olarak anlatır, ahlâkın hür ve kölelerin ahlâkı olmak üzere iki türlü olduğundan bahseder. Ayrıca ahlâkı, mahmûde mezmûme olarak ikiye ayırır. Ahlâk-ı mahmudenin, mekârim-i ahlâkı olduğunu; afv, ihsan, iyilik ve takva üzerine yardımlaşma ve nimetlere şükür gibi çeşitleri bulunduğunu belirtir.Müellif burada bir de hissî ölümden bahseder ve bunun ruhun cesedden ayrılması demek olduğunu belirtir. Manevi ölümü ise elest bezminde Allah’ın kuldan aldığı mîsâk sırasında Allah’ın kendi varlığına şahit tutması sûretiyle benliğin devreden çıkarılması anlamına geldiğini söyler.Nüshaları az bulunan bu risâlenin tesbit edebildiğimiz nüshaları şunlardır:H. Selimağa – Hüdâyî 278 (Hüdâyî halîfelerinden İsmâil Efendi tarafından istinsah edilmiştir. (1046), Süleymaniye – İbrâhim Ef. (877/6), Süleymaniye – Şehîd Ali Paşa (1451/2).Müellifin biyografisi için bk. “Hüdâyî, Azîz Mahmûd”.Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü.
ISBN
978-9944-237-87-1
Madde Yazarı
Prof. Dr. Hasan Kamil YILMAZ
Alfabesi
Arap
Yapısı
Mensur
Niteliği
Telif
Kaynakça
Ertan, Mehmet Emin (2001).Aziz Mahmud Hüdâyi.İstanbul: Şule Yayınları.
Gazzalî, Ebû Hamid Muhammed (ty.).İhyâu ulûmi’d-dîn, (thk. Dr. Bedevî Tabbane), Mısır: Daru’l ihyâ u kitab’ul-Arabiyye.
Şenocak, Kemaleddin (1970).Kutb-ul Ârifîn Seyyid Aziz Mahmud Hüdâyî (k.s) Hayatı-Menakıbı-Eserleri.İstanbul: İslam Neşriyatı.
Tezeren, Ziver (1984).Seyyid Azîz Mahmûd Hüdâyî Hayâtı, Şahsiyeti, Tarîkatı ve Eserleri.İstanbul: Edebiyat Fakültesi Basımevi.
Yılmaz, Hasan Kamil (1991). “Aziz Mahmud Hüdâyî”.İslam Ansiklopedisi. C.4. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. 338-340.
Yılmaz, Hasan Kamil (2007).Azîz Mahmûd Hüdâyî Hayatı- Eserleri- Tarîkati.İstanbul: Erkam Yayınları.
Yılmaz, Hasan Kamil (2016).Azîz Mahmûd Hüdâyî. Ankara: DİB Yayınları.
Atıf Bilgileri
YILMAZ, Hasan Kamil. "EL-FETHÜ’L-İLÂHÎ (HÜDÂYÎ)".Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü,http://tees.yesevi.edu.tr/madde-detay/el-fethu-l-ilahi-hudayi. [Erişim Tarihi: 25 Ağustos 2025].