نویسنده
عبدالرحمن بن احمد بن عبدالغفار، الایجی، الشیرازی، شافعی، عدوالدین، ابوالفضل، عدوالدین الایجی (756ق)
نویسنده اورجینال
عبدالرحمن بن أحمد بن عبدالغفار، الإيجي، الشيرازي، الشافعي، عضد الدين، أبو الفضل ، عضد الدين الايجي هــ
محل انتشار
-
خانه نسخ خطی اسلامی
موضوع
علم موقعیت
نوع
kitap
زبان
عربی
دیجیتال
خیر
نسخه خطی
بله
تعداد صفحات
4
ابعاد فیزیکی
24.2 18.3 سم.11.3 6.3 سم
کتابخانه
دارالمختوتات - دار المخطوطات
شماره ثبت
20192042
محل کتابخانه
1094 / مجموع
تاریخ
ربیع الاول / 1312ق، قرن چهاردهم هجری
یادداشتها
بسم الله الرحمن الرحیم ترین. این ویژگی شامل یک مقدمه، بخش و نتیجه است. مقدمه: ممکن است با معنا بخشیدن به امری مشترک برای شخص معین، لفظی را برای شخص خاصی در نظر گرفته شود یا به عنوان امری کلی در نظر گرفته شود. سپس گفته می شود: این کلمه برای هر یک از این مظاهر نسبت به آن جمع می شود، به گونه ای که فقط یک نفر می تواند از آن بهره مند شود یا نسبت به آن درک شود، بدون آن که ارزش مشترک داشته باشد. پس آن عام از وسیله ای برای ساخت تشکیل شده است نه اینکه موضوع آن باشد. موقعیت جهانی است و فاعل شخصیت می یابد و این مانند یک اسم اثباتی است. مثلاً این موضوع و اسم شخص تجسم یافته است، به طوری که تداعی را نمی پذیرد. اخطار: آنچه از این قسم است، جز با سیاق معین، برای یکسان ساختن نسبت حالت به اسماء، فایده ای برای تجسم ندارد... نهم: فعل، معنایی کلی دارد که ممکن است در چندین موجود حاصل شود، پس جایز است که آن را به یک خاص نسبت دهیم، پس بدون حرف گفته می شود، زیرا معنای آن حاصل می شود، اما برای آن در چیزی است که برای آن به دست می آید. دهم: در ضمیر سوم شخص و به طور کامل، نگاه و تأمل کنید. یازدهم: ذو و بالاتر از آن جهت که به معنای همراه و قد است به معنای کلی است و اگر فقط در دو جزء برای جملات به کار رفته باشد جزئی نیست. دوازدهم: شباهت الفاظ با یکدیگر اشتباه نگیرید; وضعیت در نظر گرفته شده است.
Kaynaklar ve Referanslar
كشف الظنون عن أسامي الكتب والفنون مصطفى بن عبد الله حاجي خليفة (1067) ( 1
/ 898 ) الأعلام قاموس تراجم لأشهر الرجال والنساء من العرب والمستعربين والمستشرقين خير الدين بن محمود بن محمد بن علي بن فارس الزركلي (1396) ( 3
/ 295 )
Müstensih
إبراهيم حقي بن علي رشدي
Mecmua İçindeki Sıra No
1
Satır Sayısı
9
Yazı Türü
النسخ
