نویسنده
ابن تیمیه، احمد بن عبدالحلیم بن عبدالسلام، م. 728 هجری قمری.
نویسنده اورجینال
ابن تيمية، أحمد بن عبد الحليم بن عبد السلام، ت هـ
تاریخ انتشار
8 رمضان 743 هجری قمری.
محل انتشار
-
ابن تیمیه، احمد بن عبدالحلیم بن عبدالسلام، م. 728 هجری قمری.
موضوع
عقاید و الهیات
نوع
كتاب
زبان
عربی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
بله
تعداد صفحات
187
ابعاد فیزیکی
عدد الأوراق : 187 ؛ عدد الأسطر : 25 ؛ المقاس : 25.5 × 17.7 سم.
کتابخانه
کتابخانه ملی ملک فهد
شماره ثبت
2985415e-5138-4f4f-9637-fcb789ff55bb
محل کتابخانه
دانشگاه اسلامی امام محمد بن سعود
تاریخ
8 رمضان 743 هجری قمری.
یادداشتها
یک نسخه گرانبها از ابتدا ناقص است. نسخ کننده دقت می کرد که آن را به خط زیبا و واضح ثلث بنویسد و آن را با نسخه اصلی که از آن کپی شده بود مقایسه می کرد. یکی از اضلاع آن بر اثر خاک آسیب دیده و قسمت هایی از متن را از بین برده است. متن در آن با جوهر قهوه ای تیره، تند و به طور کلی چسبناک، روی جوهر ساخته شده از شام که خطوط موازی باریک و ابتدایی آبرنگ در آن ظاهر می شود، نوشته شده بود. در آغاز آن قید مال و قرض است که عبارت است از: مال او از فضل پروردگار مهربانش محمد بن فیصل آل سعود رضی الله عنه او و پدر و مادرش و همه مسلمانان را بیامرزد، آمین. در شوال سال 1287 نوشته شده است، در آخر آن قید و در آخر آن محدودیتی در وقف آمده است که عبارت است از: بسم الله الرحمن الرحیم، هر که به آن نظر کند و عطا کند می داند که محمد بن فیصل وقف کرده است که بعد از این کتاب ثالثش را محمد بن فیصل وقف کرده است. تملک فی سبیل الله تعالی و جلب رضایت و ثواب او برای دانش پژوهان، با موقوفه معتبر و قانونی که قابل فروش و هبه و انفاق نیست.» رهن است و ثمن برای او تا مدت عمر است و قرض دهنده حق ندارد آن را از متصرف یا نماینده او پس از او کتمان کند. هر کس پس از شنیدن آن را تغییر دهد، گناه بر کسانی است که آن را تغییر می دهند. همانا خداوند شنوا و داناست. عبدالعزیز بن صالح بن مرشد، ابراهیم القویضانی و نویسنده آن، عبدالعزیز بن صالح الصیرامی، که در نوزدهم شوال سال 1278 تصحیح شده است، شاهد این امر بوده است. اتفاقاً در علمای نجد 2/531 از عبدالعزیز بن صالح یاد شده و او را: السرامی نامیده است. البسام را عبدالعزیز بن صالح بن مرشد در علمای نجد 2/469 و محمد بن عثمان در روضة النضیر 1/273 ترجمه کرده اند و گفته اند: او در سال 1324 هجری قمری در تگرگ وفات کرده است و در روایتی در ریاض نقل شده است که برای من نیز قید است: شیخ عبدالرحمن بن حسن» و عبدالرحمن بن حسن، او عبدالرحمن بن حسن بن محمد بن عبدالوهاب است. محمد بن عثمان داستان خود را در روضة النضیر 1/201 ترجمه کرد و گفت: وی در سال 1285 هجری قمری درگذشت.
Metin Başı (İncipit)
"... لعدم الإرث فانتفت أحكامه كلها والتحريم من أحكامه والذين أنكروها قالوا أحكام تختلف فيثبت لبعض الانساب من الأحكام ما لا يثبت لبعض فباب التحريم يتناول ما شمله اللفظ ولو مجازا حتى تحرم بنت البنت ...".
Yazı Tipi
ثلث ورَّاقي
Metin Sonu (Explicit)
"... وكذلك قوله من آذاني في عترتي فإن إيذاء رسول الله صلى الله عليه وسلم حرام في عترته وأمته وسنته وغير ذلك تم هذا الجزؤ بعون الله وقدرته ومنته ... يتلوه الجزء الرابع وهو الفصل الأول قال الرافضي فلينظر العاقل أي الفريقين أحق بالأمن والحمد لله رب العالمين وصلى الله على محمد خير المرسلين ".
