نویسنده
اوموت، توبا نور، یشیلکایا، نازان، شیمشک، احمد
محل انتشار
انتشارات دانشگاه ماردین آرتوکلو -
انتشارات دانشگاه ماردین آرتوکلو
موضوع
Artuklu Akademi, 2022-06, Vol.9 (1), p.87-100
نوع
كتاب
زبان
ara,eng,tur
دیجیتال
بله
نسخه خطی
خیر
کتابخانه
کتابخانه لیتیر
شناسه دارایی کتابخانه
ISSN: 2148-3264, EISSN: 2148-3264, EISSN: 2687-427X, DOI: 10.34247/artukluakademi.1083808
شماره ثبت
cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_18a461d1e3984411b06e24b0ef4c1300
محل کتابخانه
فهرست DOAJ از مجلات دسترسی آزاد (WRLC)
یادداشتها
در حالی که نظریه تکامل در دوره پسامدرن انسان را به اشکالی تقلیل میدهد که در مرحله رشد ظهور میکنند، فناوری انسان را به یک موضوع دستکاری تبدیل کرده است که «بهروی پیشرفت باز است»، بنابراین موقعیت ویژه سوژه عقلانی متزلزل شده است. در رویکردهای ضد ذات گرایانه، ایده هایی درباره محو شدن مرزهای بین انسان و فناوری ساخت بشر در دستور کار فلسفی جای گرفته است. جنبش فراانسانی که با فناوریهای جدید امکانپذیر شد، با مداخله فناوری و درک جدیدی که فراتر از انسان بودن است، دری را به روی رشد انسان در فرآیند تکامل باز کرده است. اما فراانسان گرایی تحقیق کافی در مورد پیامدهای اخلاقی آرمان هایی که مطرح می کند انجام نمی دهد. در این پژوهش به شکافهای بین تصور انسان در حال رشد و ارزیابیهای فلسفی و اخلاقی انجام شده در تفکر فراانسانی توجه میشود و به طور کلی به مشکلاتی که این برداشتها از نظر فضایل خاص، بهویژه از نظر عدالت، در شرایط پست مدرن که اندیشه مورد نظر آماده نیست، با آن مواجه خواهد شد، اشاره میشود. در مقاله، نقدهایی که گفتمان فراانسانی به ویژه از سوی متفکران معاصری چون ری کورزویل، جان هریس و نیک بوستروم برای ارائه آرمان جامعه عادلانه ناکافی است، در چارچوبی فلسفی و از طریق فضیلت عدالت و همچنین با در نظر گرفتن روابط زیستی-قدرت مورد ارزیابی قرار گرفته است.
Detaylı Başlık
Transhümanizmde Adaleti Tesisin İmkanına İlişkin Bir Değerlendirme
