صیغه در فرهنگ عامیانه ترکیه در طول فرآیند اسلامی سازی
| عنوان | صیغه در فرهنگ عامیانه ترکیه در طول فرآیند اسلامی سازی |
|---|---|
| نویسنده | یورکلی، تولای، دوغان، رکائی |
| محل انتشار | انتشارات موتیف - انتشارات موتیف |
| موضوع | مطالعات دینی، 12-2020، ج23 (59)، ص309-320 |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,eng,tur |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه لیتیر |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 1301-966X, EISSN: 2602-2435, DOI: 10.15745/da.793564 |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_47937dc13db64a2aadf5a54dfa850118 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | بردگی/ صیغه به قدمت تاریخ بشریت دارد و محصول فرهنگ های مستقر است. شرایط زندگی استپی عشایری در میان ترک ها اجازه نمی داد که چنین تشکل هایی ویژگی های نهادی کسب کنند. اما الزام به بهره مندی از اسیران مرد یا زن، تجارت و اشتغال اسرا را به نوعی ایجاب می کرد. در جریان اسلامی شدن، ترکستان به یکی از مکان هایی تبدیل شد که مهمترین تجارت برده در آن صورت می گرفت. سامانیان این وظیفه را بر عهده گرفتند. کنیز/کنیزهای ترک به دلیل زیبایی بسیار مورد تقاضا بودند. زیبایی زنان ترک در دده کورکوت و شهنامه منعکس شد و مورد تایید مسافران آن دوره قرار گرفت. در دوره مورد بحث، ترک ها از کلمات ترکی و چینی به معنای صیغه، خدمتکار و صیغه استفاده می کردند. محمود کاشغری این سخنان را ضبط کرده است. کنیز/کنیز عموماً نماینده زنان خدمتگزار در زندگی خانوادگی بودند. صیغه ها مطابق میل صاحبان خود از فرصت های خاصی مانند ازدواج یا رهایی محروم نمی شدند. هدف ما در این مطالعه این است که فاش کنیم صیغه و صیغه در فرهنگ عامیانه ترک در طول فرآیند اسلامی سازی، نحوه درک آنها توسط عموم و با ارزیابی برخی از اقدامات فرهنگی مربوط به صیغه چیست. بردگی قدمتی به قدمت تاریخ بشر دارد و محصول فرهنگ های تثبیت شده است. کسب سود از اسیران منجر به تجارت برده و استثمار آنها به عنوان نیروی کار شد. اگرچه ترکان باستان از بردگان بهره می بردند، اما شرایط فرهنگ استپی کوچ نشین ترک اجازه نمی داد برده داری نهادینه شود. در دوران اسلامیسازی ترکها، ترکستان یکی از موفقترین دورههای تجارت برده را به دلیل حملات سامانیان و ترکهای مسلمان به ترکهای غیرمسلمان شاهد بود. مسافران مسلمان قرن X و XI مکرراً بر اهمیت تجارت برده ترک و شبکه آن تأکید می کنند. جاواری ترکی (مفرد: جاریا، لغت عربی، به معنای صیغه، کنیز و خدمتکار خانه) به دلیل زیبایی که مسافران مسلمان به کرات از آن یاد می کنند، بیشترین تقاضا را در کشورهای مسلمان ترکستان و خاور نزدیک داشتند. زیبایی آنها در حماسه هایی مانند داستان های دده کورکوت و شاهنامه نیز منعکس شد. ترک ها از چند واژه ترکی و چینی به معنای جاریا استفاده می کردند. محمود الکشغری اصطلاحات مربوط به جاریه را در کتاب دیوان اللغات الترک خود آورده است. معنای برخی از این کلمات در طول زمان تغییر کرده است، اما زنانی که در این اصطلاحات به آنها اشاره می شود، عموماً در زندگی خانوادگی خدمتکار خانه بودند. همه نوع جاریه فرصت هایی مانند ازدواج، رفتار با آنها مانند عضوی از خانواده و رهایی یافتن داشتند. هدف من در این مطالعه پرداختن به برداشت و تفسیر جاریه و برخی اعمال مربوط به آنها در فرهنگ عامیانه ترک در دوره اسلامی شدن است. |
| Detaylı Başlık | İSLÂMLAŞMA SÜRECİNDE TÜRK HALK KÜLTÜRÜNDE CARİYELİK |
