در تعقیب سبک در تفسیر ایشاری: نجم الدین دایه و بحرالحکائک

عنوان در تعقیب سبک در تفسیر ایشاری: نجم الدین دایه و بحرالحکائک
نویسنده آکار، معدن عایشه
محل انتشار دانشگاه دوزچه - دانشگاه دوزچه
موضوع مجله الهیات Düzce, 2025-06, Vol.9 (1), p.339-364
نوع كتاب
زبان ara,eng
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه: کتابخانه لیتیر
شناسه دارایی کتابخانه ISSN: 2980-2814, EISSN: 2980-2814, DOI: 10.61272/duid.1681908
شماره ثبت cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_ef3973960b394b6cacf38e4706c2f747
محل کتابخانه دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
یادداشت‌ها تفسیر عشاری نجم الدین دایه (متوفی 654/1256) به نام بحرالحکائک والمعانی در قرن سیزدهم نوشته شده است و ویژگی های سبکی مشخصی دارد. مؤلف این نکته را که هیچ تفسیری حاوی تمام معانی لطیف قرآن قبل از خود نوشته نشده است را دلیل بر حق مؤلف ذکر کرده است. در حالی که این اثر توسط دایه تا سوره نجم نوشته شده است، سوره های بعد از این سوره توسط علاءدوله سیمنانی (متوفی 736/1336) تفسیر شده است. دایه در کار خود، مخاطبان خود را به طرق مختلف گروه بندی کرد و سبکی را اتخاذ کرد که برای این گروه ها جذاب بود. علاوه بر بخش هایی مانند عوام، حواس و احصاء الحواس، گروه هایی چون علما بلله، شیوخ، اهل حرکه، فلاسفه، متکلمان در کار گنجانده شده است. مؤلف در تفسير آيات غالباً به معاني لغوي آنها اشاره كرده و به تفاسير تحت اللفظي كه با الفاظ گوناگون كرده است، توجه داشته است. وی در حالی که از عباراتی مانند «والله اعلم» برای بیان اینکه از صحت اظهار نظر خود اطلاعی ندارد و نمی تواند بداند، به خواننده هشدار می دهد که با «ففهم» و مشتقات آن توجه را به موضوعات مهم جلب کند. می توان استفاده از نوع اول را عبارات تسلیم و استفاده از نوع دوم را عبارات اندرز نامید. نویسنده عموماً مخاطب خود را به سبک ادبی در مورد موضوعاتی که فکر می کرد خواننده عادی نمی تواند درک کند، سرزنش می کرد. می توان این اظهارات را به عنوان اظهارات کفر توصیف کرد. مطالعه ما بر این ویژگی های سبکی در اثر و نیز معرفی کلی بحرالحکائک متمرکز است.
Detaylı Başlık İşârî Tefsirde Üslûbun İzinde: Necmeddîn-i Dâye ve Bahru’l-hakāik’ı
مشاهده در منبع کتابخانه لیتیر کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی کتابخانه لیتیر

در تعقیب سبک در تفسیر ایشاری: نجم الدین دایه و بحرالحکائک

نویسنده آکار، معدن عایشه
محل انتشار دانشگاه دوزچه - دانشگاه دوزچه
موضوع مجله الهیات Düzce, 2025-06, Vol.9 (1), p.339-364
نوع كتاب
زبان ara,eng
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه کتابخانه لیتیر
شناسه دارایی کتابخانه ISSN: 2980-2814, EISSN: 2980-2814, DOI: 10.61272/duid.1681908
شماره ثبت cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_ef3973960b394b6cacf38e4706c2f747
محل کتابخانه دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
یادداشت‌ها تفسیر عشاری نجم الدین دایه (متوفی 654/1256) به نام بحرالحکائک والمعانی در قرن سیزدهم نوشته شده است و ویژگی های سبکی مشخصی دارد. مؤلف این نکته را که هیچ تفسیری حاوی تمام معانی لطیف قرآن قبل از خود نوشته نشده است را دلیل بر حق مؤلف ذکر کرده است. در حالی که این اثر توسط دایه تا سوره نجم نوشته شده است، سوره های بعد از این سوره توسط علاءدوله سیمنانی (متوفی 736/1336) تفسیر شده است. دایه در کار خود، مخاطبان خود را به طرق مختلف گروه بندی کرد و سبکی را اتخاذ کرد که برای این گروه ها جذاب بود. علاوه بر بخش هایی مانند عوام، حواس و احصاء الحواس، گروه هایی چون علما بلله، شیوخ، اهل حرکه، فلاسفه، متکلمان در کار گنجانده شده است. مؤلف در تفسير آيات غالباً به معاني لغوي آنها اشاره كرده و به تفاسير تحت اللفظي كه با الفاظ گوناگون كرده است، توجه داشته است. وی در حالی که از عباراتی مانند «والله اعلم» برای بیان اینکه از صحت اظهار نظر خود اطلاعی ندارد و نمی تواند بداند، به خواننده هشدار می دهد که با «ففهم» و مشتقات آن توجه را به موضوعات مهم جلب کند. می توان استفاده از نوع اول را عبارات تسلیم و استفاده از نوع دوم را عبارات اندرز نامید. نویسنده عموماً مخاطب خود را به سبک ادبی در مورد موضوعاتی که فکر می کرد خواننده عادی نمی تواند درک کند، سرزنش می کرد. می توان این اظهارات را به عنوان اظهارات کفر توصیف کرد. مطالعه ما بر این ویژگی های سبکی در اثر و نیز معرفی کلی بحرالحکائک متمرکز است.
Detaylı Başlık İşârî Tefsirde Üslûbun İzinde: Necmeddîn-i Dâye ve Bahru’l-hakāik’ı
کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
کتابخانه لیتیر شما در حال هدایت مجدد هستید...

لطفاً صبر کنید