جنایات جنگی مربوط به روشها و سلاحهای جنگی بر اساس منابع حقوق اسلامی و کنوانسیونهای 1949 ژنو
| عنوان | جنایات جنگی مربوط به روشها و سلاحهای جنگی بر اساس منابع حقوق اسلامی و کنوانسیونهای 1949 ژنو |
|---|---|
| نویسنده | جکابا، ناجی |
| محل انتشار | دانشگاه دوزچه - دانشگاه دوزچه |
| موضوع | شریعت اسلامی |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,tur |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه لیتیر |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 2980-2814, EISSN: 2980-2814, DOI: 10.61272/duid.1321207 |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_2b43eed257294468a4430cf36522692a |
| محل کتابخانه | Open Access Resources_DOAJ |
| یادداشتها | اگرچه میدانهای جنگ، محل کشتار، جنگ و تضعیف دشمن است، اما هر عملی در آن جایز نیست. اقداماتی وجود دارد که حتی اگر در زمان جنگ انجام شود، می تواند جرم محسوب شود. این اقدامات امروزه «جنایت جنگی» نامیده می شود. اگرچه شریعت اسلام این گونه نامی از آن نمیبرد، اما معنای این مفهوم به طور پراکنده در ابواب «جهاد و سیره» کتب فقهی ذکر شده است. شریعت اسلام بسیاری از اعمال را در زمان جنگ محدود کرده و کشتن و درگیری را جز در موارد ضروری جایز نمی داند. برای اطمینان از این امر، او قوانینی را در محدوده ایجاد یک نظام اخلاق جنگ وضع کرد. به برکت این قواعد اخلاقی تدوین شده توسط شریعت اسلام، احکام جنگ تعیین شده است و کسانی که این قوانین را زیر پا بگذارند، مجازات می شوند. قوانین اسلام رفتارهایی مانند خیانت، تبعید اجباری و اسکان مجدد و استفاده از غیرنظامیان به عنوان سپر انسانی را ممنوع کرده است. همچنین استفاده از سلاح هایی که به غیرنظامیان و غیرنظامیان آسیب می رساند، مانند سلاح های کشتار جمعی، در طول جنگ ممنوع شد. از سوی دیگر می بینیم که جامعه بین المللی تنها در دو قرن اخیر سعی در تنظیم اقدامات نظامی در جنگ داشته است و نظام حقوقی حقوق بین الملل بشردوستانه را با چهار کنوانسیون ژنو 1949 و پروتکل های الحاقی آنها در 1977 و 2005 تکمیل کرده است. فإنّها ليست مكانا وحيّزا لاستحلال أي فعل، بل هناك من متاسفم، متاسفم، متاسفم. تلك الأفعال اصطلح عليها في هذا العصر باسم «جرائم الحرب»، فلم يعرف الفقه الإسلامي هذا الاصطلاح بهذه التسمية، إلا أنَّ مضمون فكرته مبثوث في كتب للفقه في أبواب الذهب الشرادة. إلا في مساحة ضيّقة بما يحقّق المصلحة التي قامت من أجلها الحرب وهي إخضاع العدوّ وغلبته، فجعلت لذلك قواعد وضوابط ط لأخلاق الحرب. تلك القواعد الأخلاقية التي صبغتها الشريعة الإسلامية بصبغة الإلزام فصارت قواعد شرعية يجب الانضباط بها، ورتّبت جزاء علي متاسفم كالغدر والتحجير واستخدام المدنيين دروعناي بشريت. الشامل أو تلك التي يتعدى ضررها خدا رحمتت كند. بمقابل ذلك نجد أنّ المجتمع الدولي لم يبدأ في إصدار الصكوك القانونية التي تنظم الأعمال الحربية والقتالية حتي قرون متأخرة، لتكتمل المنظومة القانونية للقانون الدوقي الإنتواني9. 1977 و 2005. جنگ اگرچه عرصه کشتار و جنگ و تلاش برای تضعیف دشمن است، اما مکان و فضایی برای جواز هیچ عملی نیست. بلکه اعمالی هستند که حتی اگر در زمان جنگ اتفاق بیفتند جرم و مجازات هستند. این اقدامات در این دوره به عنوان "جنایت جنگی" نامیده می شود. فقه اسلامی این اصطلاح را با این نام نمیشناخت، جز اینکه مضمون اندیشه آن در کتب فقهی در ابواب جهاد و پیادهروی منتشر شده است، بنابراین شرع در زمان جنگ بسیاری از اعمال را محدود کرد و کشتن و جنگیدن را جز در یک فضای تنگ جایز ندانست، به گونهای که مصلحتی را که جنگ برای آن برقرار شده است، یعنی پیروزی و تسلط دشمن، یعنی پیروزی و تسلط دشمن، مجاز دانسته است. تداوم اخلاق جنگی، آن احکام اخلاقی که شرع اسلام با رنگ تکلیف رنگ آمیزی کرد، پس به قواعد قانونی تبدیل شد که باید انضباط شود و برای متخلفان مجازات تعیین شد، بنابراین شریعت استفاده از بسیاری از ابزارهای رزمی مانند خیانت، آوارگی و استفاده از غیرنظامیان را به عنوان اسلحههای تخریب شده یا جنایتکارانه و همچنین استفاده غیرنظامیان بهعنوان سلاحهای غیرنظامی بیش از آنها ممنوع کرده است. غیر رزمندگان در مقابل، متوجه میشویم که جامعه بینالمللی تا قرنها پیش شروع به صدور اسناد قانونی برای تنظیم جنگ و خصومت نکرده است. در اواخر، برای تکمیل نظام حقوقی حقوق بینالملل بشردوستانه با چهار کنوانسیون ژنو 1949 میلادی و پروتکلهای الحاقی آنها در سالهای 1977 و 2005. |
| Detaylı Başlık | İslam Hukuku Kaynakları ve 1949 Cenevre Sözleşmelerine Göre Savaşın Yöntemleri ve Silahları ile İlgili Savaş Suçları |
