آیا پاسخ دادن به تخصیص منطقه بر عهده معتزلی است؟

عنوان آیا پاسخ دادن به تخصیص منطقه بر عهده معتزلی است؟
نویسنده عمر یلماز
محل انتشار ریاست امور مذهبی - ریاست امور مذهبی
موضوع مجله علمی دیانت، 1396-1396، ش53 (3)، ص53-71
نوع كتاب
زبان ara,tur
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه: کتابخانه لیتیر
شناسه دارایی کتابخانه ISSN: 1300-8498, DOI: 10.61304/did.393614
شماره ثبت cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_ec5aad8058cd466f875ad52c410b05dc
محل کتابخانه دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
یادداشت‌ها در روش حنفی، بحث تخصیص علت هر از چند گاهی هویت کلامی پیدا کرده است. اگرچه کرهی، سساس و دبوسی تخصیص بیماری را مجاز می دانستند، اما رویکرد حاکم بر روش حنفی در دوره ای که با سراحسی شروع شد، رد تخصیص بیماری بود. سرخسی که پیشگام این رویکرد بود، جواز تخصیص علت را «عدم اطاعت از معتزله» می دانست. به گفته وی، کسانی که تخصیص علت را جایز می دانند، باید آموزه های اساسی معتزله - به ویژه دیدگاه او در مسئله صحت در اجتهاد را بپذیرند. ابوالعصر پزوی در همان دوره سراحسی و ابوالبرکت نسفی که دو قرن پس از این علما می زیسته اند، بین مسئله دقت در اجتهاد و تخصیص علت ارتباط برقرار کردند. سراحسی، ابوالعسر پزوی و ابوالبرکت در روش حنفی به کسانی پرداخته اند که تخصیص علت را مجاز می دانند. این رویکرد که محدود به نسفی است، در دوره جدید پیروان بسیاری پیدا کرده است. بر این اساس، این که حنفیان عراقی مانند کرهی و سسّاس اجازه تخصیص علت را داده اند، در اثر مواجهه آنان با نفوذ معتزلی ارزیابی شده است. تمرکز پژوهش زیر سوال بردن این ارزیابی است. بحث تخصیص مرض در آثار اصولی حنفی، رابطه آن با مسئله صحت در اجتهاد و پیشینه تاریخی رویکردی که جواز تخصیص مرض را «گرایش به معتزله» می داند، در چارچوب پژوهش مورد بررسی قرار گرفت.
Detaylı Başlık İLLETİN TAHSİSİNE CEVAZ VERMEK MU’TEZİLÎ OLMAK MIDIR?
مشاهده در منبع کتابخانه لیتیر کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی کتابخانه لیتیر

آیا پاسخ دادن به تخصیص منطقه بر عهده معتزلی است؟

نویسنده عمر یلماز
محل انتشار ریاست امور مذهبی - ریاست امور مذهبی
موضوع مجله علمی دیانت، 1396-1396، ش53 (3)، ص53-71
نوع كتاب
زبان ara,tur
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه کتابخانه لیتیر
شناسه دارایی کتابخانه ISSN: 1300-8498, DOI: 10.61304/did.393614
شماره ثبت cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_ec5aad8058cd466f875ad52c410b05dc
محل کتابخانه دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
یادداشت‌ها در روش حنفی، بحث تخصیص علت هر از چند گاهی هویت کلامی پیدا کرده است. اگرچه کرهی، سساس و دبوسی تخصیص بیماری را مجاز می دانستند، اما رویکرد حاکم بر روش حنفی در دوره ای که با سراحسی شروع شد، رد تخصیص بیماری بود. سرخسی که پیشگام این رویکرد بود، جواز تخصیص علت را «عدم اطاعت از معتزله» می دانست. به گفته وی، کسانی که تخصیص علت را جایز می دانند، باید آموزه های اساسی معتزله - به ویژه دیدگاه او در مسئله صحت در اجتهاد را بپذیرند. ابوالعصر پزوی در همان دوره سراحسی و ابوالبرکت نسفی که دو قرن پس از این علما می زیسته اند، بین مسئله دقت در اجتهاد و تخصیص علت ارتباط برقرار کردند. سراحسی، ابوالعسر پزوی و ابوالبرکت در روش حنفی به کسانی پرداخته اند که تخصیص علت را مجاز می دانند. این رویکرد که محدود به نسفی است، در دوره جدید پیروان بسیاری پیدا کرده است. بر این اساس، این که حنفیان عراقی مانند کرهی و سسّاس اجازه تخصیص علت را داده اند، در اثر مواجهه آنان با نفوذ معتزلی ارزیابی شده است. تمرکز پژوهش زیر سوال بردن این ارزیابی است. بحث تخصیص مرض در آثار اصولی حنفی، رابطه آن با مسئله صحت در اجتهاد و پیشینه تاریخی رویکردی که جواز تخصیص مرض را «گرایش به معتزله» می داند، در چارچوب پژوهش مورد بررسی قرار گرفت.
Detaylı Başlık İLLETİN TAHSİSİNE CEVAZ VERMEK MU’TEZİLÎ OLMAK MIDIR?
کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
کتابخانه لیتیر شما در حال هدایت مجدد هستید...

لطفاً صبر کنید