ظهور عرفان ستیزی در شیعه امامیه: فهرست رد صوفی گری علمای شیعه در بررسی یک مجله و ادعاهای مربوط به نزدیکان امامیه.

عنوان ظهور عرفان ستیزی در شیعه امامیه: فهرست رد صوفی گری علمای شیعه در بررسی یک مجله و ادعاهای مربوط به نزدیکان امامیه.
نویسنده هلیل ایسیلک
محل انتشار دانشگاه بازدید - دانشگاه بازدید
موضوع مجله الهیات هیتی، 12-2023، ش22 (2)، ص675-701
نوع كتاب
زبان ara,tur
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه: کتابخانه لیتیر
شناسه دارایی کتابخانه EISSN: 2757-6949, DOI: 10.14395/hid.1323567
شماره ثبت cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_7f025f08e3c449539994e99b661b549e
محل کتابخانه دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
یادداشت‌ها در این پژوهش، یادداشت های یکی از دانشمندان شیعه مخالف تصوف در مجله شماره 521 کتابخانه اسلامی مجلس شورای اسلامی به چاپ می رسد و مبنای فکری که این یادداشت ها بر آن استوار است، مورد تحلیل قرار می گیرد. یادداشت های ویکی از دو بخش تشکیل شده است. 11/17 در قسمت اول. گزیده ای کوتاه از رساله به نام کفایتول الأحیلین فی معرفه المبتدیعین که به گمان ما در نیمه دوم قرن تألیف شده است، فهرست ردیه های تصوفی را که علمای شیعه علیه اندیشه تصوف نوشته اند، و در قسمت دوم، یکی از احادیث اول و معروف شیعه است. و حاوی اطلاعات بسیار مهمی در مورد نسبت اثری به نام Ḥadiḳatü'ş-şiʿa است که تا به امروز بحث های شدیدی در مورد اینکه نویسنده کیست وجود داشته است. در متن هیچ داده ای در مورد زمان و توسط چه کسی یادداشت های موجود در ویکی نوشته شده است. کفایت الأحیلین تا به امروز باقی نمانده و در منابع خبری از آن نیست. اما داده های درون متنی نشان می دهد که این اثر در قرن 11/17 توسط یک محقق شیعه ناشناس که از مخالفان تصوف است نوشته شده است. نشان می دهد که در اواخر قرن نوشته شده است. 11./17. در قرن نوزدهم، علمای شیعه مخالف تصوف، مستقر در ایران، فهرست‌هایی از ردّ تصوف را در آثار خود ایجاد کردند تا ثابت کنند که علمای شیعه در روند تاریخی مطلقاً با اندیشه تصوف مخالف بودند. علاوه بر این، متونی که علمای شیعه قبل از صفویان در زمینه هایی مانند اکائد، حدیث و رجال نوشته اند و تنها شامل چند جمله است که می توان با صوفیان مرتبط کرد نیز در این فهرست ردها قرار گرفت. به برکت این فهرست‌ها، آنها سعی کردند روایتی بسازند که علمای شیعه در طول روند تاریخی بدون استثنا از مخالفان تصوف بودند. چنین برداشت می شود که رساله کفایتولالین نیز به همین منظور نوشته شده است. در این رساله دهها ردیه تصوف که از برخی از آنها اطلاعی نداریم وارد شده است. در بخش دوم یادداشت‌های ویکی‌پدیا، 10/16. این کتاب حاوی اطلاعات بسیار مهمی درباره حادیث الشیعه است که منسوب به مقدّس اردبیلی (متوفی 993/1585)، از علمای مشهور شیعه قرن است و مشکل نسبت آن تا امروز حل نشده است. بنا به ادعای مؤلف، محمد طاهر کومی (متوفی 1098/1687) در اثر خود با عنوان توحید الاحیار بیان کرده است که حدیضاتوش-شیعه متعلق به اردبیلی است. علاوه بر این، نویسنده مدعی شده است که شخصی به نام احمد بیگ یوزباشی (قرن 11/17) نسخه ای از حادیحاتوش-شیعاء دارد که در زمان اردبیلی نسخه برداری شده است. وی همچنین ادعای مهمی درباره ارتباط حدیث شیعه با اثری به نام کاشفولحاظ کرد و گفت: کتابی در یک کتابفروشی دست دوم در حیدرآباد هند دیده شد که با انتخاب قسمت‌هایی از حدیث و بسیاری از جاها تألیف شده است. در زمان نویسنده.» او مدعی شد که کاشفول-حاح شکل تحریف شده هدیحاطوش-شیعه است. در طول تاریخ، بحث‌های بسیار داغی در رابطه با رابطه بین الحدیحاتوش-شیعه و کاشفول-حح وجود داشته است. بنا به نظر عموم، حدیحطوش شیعه از علمای شیعه ناشناخته است که متونی علیه صوفیان تهیه کرد، جملات مثبت درباره صوفیان را از کاشفولحاح حذف کرد، رساله ردیه‌ای بر عقیده تصوف به متن اضافه کرد و به دلیل اهمیت کتاب جدیدش در سنت است. با نامگذاری «حادیحاتوش-شیعه» با اشاره به اردبیلی به وجود آمد. مؤلف حديث الشيعه، به جز چند جزئيات جزئي، تقريباً اثري از تحريفات خود برجاي نگذاشته است. اما این که اردبیلی در هیچ یک از آثار خود به حدیحطوش-شیعه اشاره نکرده است و مهمتر از آن اینکه تا سال 1060/1650 هیچ محقق شیعی از چنین اثری به ویژه در آثار رکیک و نمایه خود یاد نکرده است، از عوامل مهم انتساب این اثر به اردبیلی بوده است. علاوه بر این، یکی از مهم ترین داده هایی که نشان می دهد این اثر متعلق به اردبیلی نیست، ذکر وفات میرزا مهدوم الشیرازی است. در بخش قابل توجهی از منابع دست اول، سال 995/1587 به عنوان تاریخ وفات میرزا مهدوم ذکر شده است. اردبیلی در سال 993/1585 درگذشت. بنابراین اطلاع اردبیلی از مرگ میرزا مهدوم ممکن نیست. این یکی از مهم ترین داده هایی است که نشان می دهد اثر متعلق به اردبیلی نیست.
Detaylı Başlık İmâmiyye Şîası’nda Tasavvuf Karşıtlığının Ortaya Çıkışı: Bir Mecmuanın Vikāyesindeki Şiî Ulemanın Tasavvuf Reddiyeleri Listesi ve Ḥadîḳatü’ş-Şîʿa’nın Nispetine Dair İddialar
مشاهده در منبع کتابخانه لیتیر کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی آثار تاریخی، آرشیوها و نشریات
کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی آثار تاریخی، آرشیوها و نشریات کتابخانه لیتیر

ظهور عرفان ستیزی در شیعه امامیه: فهرست رد صوفی گری علمای شیعه در بررسی یک مجله و ادعاهای مربوط به نزدیکان امامیه.

نویسنده هلیل ایسیلک
محل انتشار دانشگاه بازدید - دانشگاه بازدید
موضوع مجله الهیات هیتی، 12-2023، ش22 (2)، ص675-701
نوع كتاب
زبان ara,tur
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه کتابخانه لیتیر
شناسه دارایی کتابخانه EISSN: 2757-6949, DOI: 10.14395/hid.1323567
شماره ثبت cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_7f025f08e3c449539994e99b661b549e
محل کتابخانه دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
یادداشت‌ها در این پژوهش، یادداشت های یکی از دانشمندان شیعه مخالف تصوف در مجله شماره 521 کتابخانه اسلامی مجلس شورای اسلامی به چاپ می رسد و مبنای فکری که این یادداشت ها بر آن استوار است، مورد تحلیل قرار می گیرد. یادداشت های ویکی از دو بخش تشکیل شده است. 11/17 در قسمت اول. گزیده ای کوتاه از رساله به نام کفایتول الأحیلین فی معرفه المبتدیعین که به گمان ما در نیمه دوم قرن تألیف شده است، فهرست ردیه های تصوفی را که علمای شیعه علیه اندیشه تصوف نوشته اند، و در قسمت دوم، یکی از احادیث اول و معروف شیعه است. و حاوی اطلاعات بسیار مهمی در مورد نسبت اثری به نام Ḥadiḳatü'ş-şiʿa است که تا به امروز بحث های شدیدی در مورد اینکه نویسنده کیست وجود داشته است. در متن هیچ داده ای در مورد زمان و توسط چه کسی یادداشت های موجود در ویکی نوشته شده است. کفایت الأحیلین تا به امروز باقی نمانده و در منابع خبری از آن نیست. اما داده های درون متنی نشان می دهد که این اثر در قرن 11/17 توسط یک محقق شیعه ناشناس که از مخالفان تصوف است نوشته شده است. نشان می دهد که در اواخر قرن نوشته شده است. 11./17. در قرن نوزدهم، علمای شیعه مخالف تصوف، مستقر در ایران، فهرست‌هایی از ردّ تصوف را در آثار خود ایجاد کردند تا ثابت کنند که علمای شیعه در روند تاریخی مطلقاً با اندیشه تصوف مخالف بودند. علاوه بر این، متونی که علمای شیعه قبل از صفویان در زمینه هایی مانند اکائد، حدیث و رجال نوشته اند و تنها شامل چند جمله است که می توان با صوفیان مرتبط کرد نیز در این فهرست ردها قرار گرفت. به برکت این فهرست‌ها، آنها سعی کردند روایتی بسازند که علمای شیعه در طول روند تاریخی بدون استثنا از مخالفان تصوف بودند. چنین برداشت می شود که رساله کفایتولالین نیز به همین منظور نوشته شده است. در این رساله دهها ردیه تصوف که از برخی از آنها اطلاعی نداریم وارد شده است. در بخش دوم یادداشت‌های ویکی‌پدیا، 10/16. این کتاب حاوی اطلاعات بسیار مهمی درباره حادیث الشیعه است که منسوب به مقدّس اردبیلی (متوفی 993/1585)، از علمای مشهور شیعه قرن است و مشکل نسبت آن تا امروز حل نشده است. بنا به ادعای مؤلف، محمد طاهر کومی (متوفی 1098/1687) در اثر خود با عنوان توحید الاحیار بیان کرده است که حدیضاتوش-شیعه متعلق به اردبیلی است. علاوه بر این، نویسنده مدعی شده است که شخصی به نام احمد بیگ یوزباشی (قرن 11/17) نسخه ای از حادیحاتوش-شیعاء دارد که در زمان اردبیلی نسخه برداری شده است. وی همچنین ادعای مهمی درباره ارتباط حدیث شیعه با اثری به نام کاشفولحاظ کرد و گفت: کتابی در یک کتابفروشی دست دوم در حیدرآباد هند دیده شد که با انتخاب قسمت‌هایی از حدیث و بسیاری از جاها تألیف شده است. در زمان نویسنده.» او مدعی شد که کاشفول-حاح شکل تحریف شده هدیحاطوش-شیعه است. در طول تاریخ، بحث‌های بسیار داغی در رابطه با رابطه بین الحدیحاتوش-شیعه و کاشفول-حح وجود داشته است. بنا به نظر عموم، حدیحطوش شیعه از علمای شیعه ناشناخته است که متونی علیه صوفیان تهیه کرد، جملات مثبت درباره صوفیان را از کاشفولحاح حذف کرد، رساله ردیه‌ای بر عقیده تصوف به متن اضافه کرد و به دلیل اهمیت کتاب جدیدش در سنت است. با نامگذاری «حادیحاتوش-شیعه» با اشاره به اردبیلی به وجود آمد. مؤلف حديث الشيعه، به جز چند جزئيات جزئي، تقريباً اثري از تحريفات خود برجاي نگذاشته است. اما این که اردبیلی در هیچ یک از آثار خود به حدیحطوش-شیعه اشاره نکرده است و مهمتر از آن اینکه تا سال 1060/1650 هیچ محقق شیعی از چنین اثری به ویژه در آثار رکیک و نمایه خود یاد نکرده است، از عوامل مهم انتساب این اثر به اردبیلی بوده است. علاوه بر این، یکی از مهم ترین داده هایی که نشان می دهد این اثر متعلق به اردبیلی نیست، ذکر وفات میرزا مهدوم الشیرازی است. در بخش قابل توجهی از منابع دست اول، سال 995/1587 به عنوان تاریخ وفات میرزا مهدوم ذکر شده است. اردبیلی در سال 993/1585 درگذشت. بنابراین اطلاع اردبیلی از مرگ میرزا مهدوم ممکن نیست. این یکی از مهم ترین داده هایی است که نشان می دهد اثر متعلق به اردبیلی نیست.
Detaylı Başlık İmâmiyye Şîası’nda Tasavvuf Karşıtlığının Ortaya Çıkışı: Bir Mecmuanın Vikāyesindeki Şiî Ulemanın Tasavvuf Reddiyeleri Listesi ve Ḥadîḳatü’ş-Şîʿa’nın Nispetine Dair İddialar
کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی آثار تاریخی، آرشیوها و نشریات
کتابخانه لیتیر شما در حال هدایت مجدد هستید...

لطفاً صبر کنید