رساله ای از نصیرالدین و توسی در رابطه موجودات ازلی با اصول ازلی (Risâle fi'l-'illeti't-tâmme)
| عنوان | رساله ای از نصیرالدین و توسی در رابطه موجودات ازلی با اصول ازلی (Risâle fi'l-'illeti't-tâmme) |
|---|---|
| نویسنده | محمد فاتح قلیچ |
| محل انتشار | دانشگاه ماردین آرتوکلو - دانشگاه ماردین آرتوکلو |
| موضوع | علیت |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,tur |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه لیتیر |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 1309-6087, EISSN: 2459-0711, DOI: 10.19059/mukaddime.296100 |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_61fb512e4a154deb84f7d5bb0f9e07b4 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | هدف این مقاله نشان دادن استدلالهایی است که نصیرالدین و توسی (متوفی 672/1274) در مورد چگونگی برقراری رابطه بین علل ابدی و نارساییهای رویداد بعدی، که توسط مدل تبیین کیهانی ابن سینا (متوفی 428/1037) آشکار شده است، از نظر فلسفی نشان میدهد. ارزیابی های کلی طوسی در این باره را می توان در مکاتبات وی با نجم الدین کاتبی (متوفی 675/1276) در مورد اثبات وجود واجب یافت. اما طوسی در این مکاتبات تنها به ماهیت موضوع از منظر برخی متکلمان می پردازد. رویکرد و راهکارهای او در این زمینه از منظر ابن سینا و فلسفه را می توان در اثر رساله فی اللّه التمه که نشر انتقادی و همچنین ترجمه آن در این مقاله ارائه شده است، دنبال کرد. اولین دلیل طوسی در موضوع مورد بحث در این رساله، وجود اسباب ابدی یا حدیث مستقیم نیست; از این رو این اصل تدارک است که وجود حدیث به آن بستگی دارد. در این نوع فرایند علّی، علل ابدی وجود رویداد را به یکباره ایجاب نمی کند. طوسی بر اساس این استدلال، توضیحی ارائه میکند که نشان میدهد موجودات بالفعل، هم بر اسباب ابدی هستند و هم بعداً به وجود آمدهاند. |
| Detaylı Başlık | Nasîrüddin et-Tûsî’nin Ezelî İlkelerle Hâdis Varlıkların İrtibatı Hakkındaki Bir Risâlesi (Risâle fi’l-‘illeti’t-tâmme) |
