ارزیابی روایات در ذکر برخی از خصوصیات یأجوج و ماجوج
| عنوان | ارزیابی روایات در ذکر برخی از خصوصیات یأجوج و ماجوج |
|---|---|
| نویسنده | احمد امین سیحان |
| محل انتشار | دانشگاه صباحاتتین زعیم استانبول - دانشگاه صباحاتتین زعیم استانبول |
| موضوع | اصول معارف اسلامی، 1396-1396، ج28 (28)، ص71-96 |
| نوع | kitap |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه لیتیر |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 1305-2632, DOI: 10.56361/usul.508303 |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_714f622163a94478a8784f8118129295 |
| محل کتابخانه | DOAJ (دایرکتوری مجلات دسترسی آزاد) |
| یادداشتها | چکیده: در طول تاریخ اندیشه اسلامی، دیدگاههای نادرست درباره یأجوج و ماجوج، مسلمانان را سردرگم کرده، فرصت ارزیابی سالم را از آنان سلب کرده، باعث برداشت نادرست آیات و روایات شده و در نهایت برداشت نادرست از یاجوج و ماجوج را آشکار کرده است. به همین دلیل، هدف مقاله این است؛ روایاتی را که در منابع حدیثی مبانی «ذکر برخی از خصوصیات یأجوج و ماجوج» از نظر سند و متن آمده است و کمک به توسعه دیدگاه های دقیق تر در این زمینه. در نتیجه تحقیقات ما مشخص شد که واژه یأجوج و ماجوج در دوره نزول قرآن کریم به عنوان «صفت» به کار رفته است نه «اسم». مراد از یأجوج و مأجوج که در آیه 96 سوره انبیاء آمده است «جماعت گناهکاران و ستمگران و کفار و منافقان و مشرکان است که با دمیدن در صور دوم برانگیخته شدند و مانند سیلاب به سوی مقام قیامت روان شدند». نتیجه گرفته شده است که مقصود از ماجوج «گروه مهاجمان و استعمارگران و براندازانی است که در زمان زندگانی ذوالقرنین در جهان بودند و به اطرافیان خود صدمات زیادی وارد کردند». به عبارت دیگر، در هر دو آیه، مراد از یأجوج و ماجوج، «نژاد یا قبیله خاص» نیست، بلکه برعکس، «جماعت همه ظالم، کفار، مشرکان، جنایتکاران، منافقان، متجاوزان و مفسدان از نژادها و رنگ های گوناگون» است. بررسی روایات درباره برخی از خصوصیات یأجوج و ماجوج چکیده: تاریخ اندیشه اسلامی، عقاید نادرست درباره یأجوج و ماجوج، مسلمانان را دچار سردرگمی کرده، توانایی ارزیابی سالم را از آنان سلب کرده، باعث تفسیر نادرست آیات و روایات و در نهایت فهم نادرست و نادرست یأجوج شده است. به همین دلیل، هدف مقاله تحلیل روایات مربوط به برخی از خصوصیات یأجوج و مأجوج در منابع حدیثی اساسی از حیث مرسل و متون و کمک به ایجاد دیدگاههای دقیقتر است. در نتیجه تحقیق به این نتیجه رسیده است که کلمه یأجوج و ماجوج به عنوان صفت به کار رفته است نه اسمی در دوره نزول قرآن که در سور و انجوج به عنوان حوغی مطرح میشوند. آیه 96 گناهکاران و ظالم و کافر و منافقان و مشرکان هستند که با دمیدن دوم سوره برانگیخته می شوند و در روز قیامت مانند سیلاب به سوی قیامت و میدان قیامت جاری می شوند که یأجوج و ماجوج که در آیه کهف از گروه های سوره کهف 94 شکست خورده اند و گروه های شریک و 94 را شکست دادند. در زمان زندگانی ذوالقرنین در دنیا صدمات زیادی به اطراف خود وارد کردند، به عبارت دیگر، منظور این بوده است که یأجوج و ماجوج در هر دو آیه را نه نژاد یا قبیله ای خاص، بلکه برعکس، گروهی از ظالم، کافر، مشرکان، منافقان، گناهکاران و طاغوتیان از نژادها و رنگ های گوناگون دانسته اند. |
| Detaylı Başlık | Ye’cûc ve Me’cûc’un Bazı Özelliklerinden Bahseden Rivayetler Üzerine Bir Değerlendirme |
