دیدگاه کی یرکگاردی درباره هستی شناسی انسان در تربیت دینی
| عنوان | دیدگاه کی یرکگاردی درباره هستی شناسی انسان در تربیت دینی |
|---|---|
| نویسنده | اوچار، رجب، کورت، توبا |
| محل انتشار | ارزروم: دانشکده الهیات دانشگاه آتاتورک - ارزروم: دانشکده الهیات دانشگاه آتاتورک |
| موضوع | اگزیستانسیالیسم، اومانیسم، اسلام، هستی شناسی، دین، تربیت دینی |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,eng,tur |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه لیتیر |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 2458-7508, EISSN: 2602-3946, DOI: 10.29288/ilted.1418340 |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_e405e52583a642cda5640fb95d120d06 |
| محل کتابخانه | ProQuest Central، دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | نگاه به انسانیت در تربیت دینی در کشور ما با رویکردهایی شکل میگیرد که الهیات خود را اسلام و فلسفه خود را بر فهم مدرن از تربیت با خط مترقی ـ اومانیستی استوار میکند. بنابراین، پیشینه نظری هستی شناسی انسان در تربیت دینی، تخیلات بشری از اندیشه اسلامی و سنت مترقی- اومانیستی است. بر اساس اندیشه اسلامی مشاهده می شود که مفهوم انسان آزاده و مسئول به تناسب اراده جزئی او در مرکز عالم هستی قرار گرفته است. در نظام آموزشی نوین که بر محور پارادایم مترقی-انسان گرایانه انجام می شود، نگاه به انسان این است که خودشناسی و خودآگاهی فرد را با محوریت علایق، نیازها و تجارب او به عنوان هدف اصلی ببیند. در این صورت می توان گفت که نگاه تربیت دینی به انسانیت مبتنی بر هستی شناسی التقاطی است. اگرچه تلاش اندیشه اسلامی و رویکرد تربیتی نوین امروزی برای درک و شناخت مردم و انسانسازی تعلیم و تربیت بهمثابه انباشتهای عظیم از دانش تلقی میشود، اما آگاهی انسان از وجود خود به عنوان کاستیهای هر دو رویکرد ظاهر میشود. در این صورت، این پرسش که چگونه می توان آگاهی از وجود انسان در تربیت دینی را تضمین کرد و منابع، مراجع و نگاه اساسی آن به انسانیت بر چه اساسی ساخته خواهد شد، مشکل اساسی هستی شناسی تربیت دینی است. هدف پژوهش، بررسی دیدگاه هستیشناسی انسان در تربیت دینی، بر اساس کاستیهای اندیشه اسلامی و درک مدرن از تربیت، و تلاش برای شکلدهی آن بر اساس فرآیندهای وجودی است که منجر به درک عینی انسانی کی یرکگور میشود که پایههای اگزیستانسیالیسم را پی ریزی کرد. همچنین در این پژوهش تلاش شد تا پاسخی برای این که تربیت دینی چه نوع سبکی بر آگاهی فرد از وجود خود به عنوان یک فرد می افکند، بیابد. در نتیجه بررسی، مشاهده شد که در تربیت دینی، باید هستی شناسی انسان را نه در سطح افقی و فردی، بلکه بر مبنای عمودی و متافیزیکی ایجاد کرد. دستیابی به این امر در تربیت دینی با ارضای ذهن و قلب فرد، اطمینان از معادل بودن آنچه در زندگی آموزش داده می شود و ایجاد درکی از دینداری ذهنی و درونی امکان پذیر خواهد بود. |
| Detaylı Başlık | Din Eğitiminde İnsanın Ontolojisine Kierkegaardcı Bir Bakış |
