مسیر بین از دست دادن فرم و از بین رفتن عملکرد: بررسی معماری تاریخی مسیر علی بیالکبیر در طنطا
| عنوان | مسیر بین از دست دادن فرم و از بین رفتن عملکرد: بررسی معماری تاریخی مسیر علی بیالکبیر در طنطا |
|---|---|
| نویسنده | شبل، دالیا شیبل سعید، الدیب، احمد صلاح |
| محل انتشار | اسیوط، مصر - دانشگاه Assiut، دانشکده مهندسی |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,eng |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه سلطنتی دانمارک |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 1687-0530, EISSN: 2356-8550, DOI: 10.21608/jesaun.2019.117081 |
| شماره ثبت | cdi_emarefa_primary_1000308 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | این چشمه یکی از تأسیسات اجتماعی مهم در جامعه اسلامی است که شاهان و شاهزادگان در طول اعصار بیش از شش قرن در طول دوره حکومت ممالیک و عثمانی مشتاق ایجاد آن بودند. پیدایش و وجود آبنما با تعداد ساکنان و پراکندگی جغرافیایی آنها پیوند خورد، زیرا حضور آن در مناطق پرجمعیت مانند بازارها و محله های تجاری متمرکز بود، زیرا نقش مهمی در آبیاری رهگذران و حیوانات در خیابان ها داشت و از این رو به یکی از ویژگی های بارز شهر اسلامی تبدیل شد. این پژوهش با هدف بررسی پیدایش و توسعه سیمای خیابانها در مصر، مهمترین سبکها و الگوهای رایج در دوران ممالیک و عثمانی، مهمترین اجزای خیابان و همچنین نقش خیابان در بافت شهری است. همچنین نمونههایی از تجاوزات معماری و شهری را که در مسیرهای تاریخی رخ داده است که یک کارکرد اجتماعی و شهری در جامعه را تشکیل میدادند و نقش آنها متعاقباً کم رنگ شد، در تلاش برای دستیابی به یک استراتژی روشن برای حفظ و عملیات مجدد آنها در چارچوب روشهای مداخله مناسب، طی سه مرحله متوالی، رصد میکند. این پژوهش به بررسی خیابان علی بیالکبیر در طنطا، پیشینه تاریخی آن، مراحل و مراحل مداخلهای که بر روی آن صورت گرفته از جمله باغ موزه واقع در داخل آن، وضعیت فعلی خیابان و تجاوزاتی را که به آن وارد شده است، بررسی میکند، سپس تلاش میکند تا طرحی برای بهرهبرداری مجدد از آن بهعنوان گامی اساسی برای آغاز پیشنهاد مداخله مناسب و تبدیل آن به بخشی از فرآیندهای مدنی و فرهنگی شهر تدوین کند. این مطالعه با وضعیت جادههای تاریخی مصر و مهمترین تجاوزات رخ داده به آنها و وجود برنامهریزی و تصادفی سازمانی در هنگام برچیدن و تخریب خیابان علی بیالکبیر و همچنین عدم شفافیت در برنامه عملیاتی جاده و استفاده مجدد از آن به پایان میرسد که نیازمند تدوین استراتژی عملیاتی برای حفظ و نگهداری مجدد این بناها است. سبیل یکی از بناهای مهم اجتماعی در جامعه اسلامی است که شاهان و شاهزادگان در طول اعصار بیش از شش قرن در طول حکومت ممالیک و عثمانی مشتاق تأسیس آن بوده اند. پیدایش و وجود اسبالا با تعداد جمعیت و پراکندگی جغرافیایی آنها با تمرکز بر مناطق پرجمعیت مانند بازارها و محله های تجاری مرتبط بوده است. نقش مهمی در آبیاری عابران پیاده و حیوانات در خیابان ها ایفا کرد و در نتیجه به یکی از ویژگی های بارز شهر اسلامی تبدیل شد. هدف این پژوهش بررسی پیدایش و توسعه سیمای سبیل در مصر و مهمترین سبکها و الگوهایی است که در دوره مملوک و عثمانی پدیدار شد و مهمترین مؤلفههای سبیل و همچنین نقش سبیل در بافت شهری و همچنین نمونههایی از انتقالهای معماری و شهری که در درون کارکرد تاریخی اسبله در جامعه و تلاش برای ناپدید شدن آن در جامعه و تلاشهای اجتماعی در جهت ناپدید شدن نقشی اجتماعی و اجتماعی رخ داده است. استراتژی روشن برای حفظ و بهره برداری مجدد از آنها در چارچوب روش های مداخله مناسب طی سه مرحله متوالی. این تحقیق به بررسی سبیل علی بک الکبیر در طنطا و پیشینه تاریخی، مراحل و مراحل مداخله از جمله باغ موزه در داخل آن، رصد وضعیت فعلی خیابان و تخلفاتی که برای وی رخ داده است، می پردازد و سپس تلاش می کند تا برنامه ای برای بهره برداری مجدد از آن به عنوان گامی اساسی برای شروع معرفی مداخلات و برخورد مناسب و تبدیل آن به میراث فرهنگی و فرهنگی شهر تدوین کند. این مطالعه با اسبلای تاریخی مصر و مهمترین تخلفات و وجود برنامه ریزی و سازماندهی تصادفی در جریان تخریب سبیل علی بک و همچنین عدم شفافیت برنامه عملیاتی خیابان و استفاده مجدد از آن به پایان می رسد که مستلزم اتخاذ استراتژی برای حفاظت و بازسازی این گونه بناها است. |
| Görüntüle | JES. Journal of engineering sciences, 2019, Vol.47 (1), p.114-132 |
