نویسنده
حمیدی اصفهانی، ملا حامیدی، مولانا حمیدی، حمیدی ایرانی، حمیدی Acem، حمیدی (د. 843/1439-40 - ö. ?/?)
تاریخ انتشار
23/09/2022
موضوع
ادبیات مکتوب / ادبیات دیوان - اشعار
نوع
كتاب
زبان
فارسی
دیجیتال
خیر
نسخه خطی
خیر
کتابخانه
فرهنگ لغت آثار ادبی ترکی
شماره ثبت
kulliyat-hamidi-i-isfahani
تاریخ
?
یادداشتها
آثار او اشعار مولانا حمیدی، از شاعران عالم و هنرمندی را که لقب ملا را دریافت کرده، گردآوری کرده است. این اثر مشتمل بر 531 صفحه شامل اشعاری به زبان فارسی و ترکی است. این اثر به نام فاتح سلطان محمد نوشته شده است. دیباچه از چهار بخش به نامهای حسبیهالنعمه، کسعد و تاریح، غزلیات و مکتعت تشکیل شده است. بخش dibâce بین صفحات 1-10 کاملاً فارسی است. در این بخش 4 منکات، 1 نعت، 1 معراج نامه و 1 بهاریه وجود دارد. حمیدی در این بخش مقدماتی تمام قدرت و قدرت شعری خود را به نمایش گذاشت. حسبیه النامه بخشی است که حمیدی با بیشترین هیجان و حساسیت ایجاد کرده است. این بخشی است که به ما امکان می دهد زندگی شاعر را در صمیمی ترین، صمیمانه ترین و صمیمانه ترین مراحلش ببینیم (Ertaylan 1949: 32). در این بخش که بین 10 تا 56 صفحه است، 38 مثنوی، 3 غزل و 5 قصیده آمده است. بخش کسائد و تواریح باارزش ترین بخش اثر به شمار می رود. از صفحه 57 شروع می شود و تا آخر صفحه 346 می رسد. در اینجا قصیده هایی به زبان ترکی و فارسی وجود دارد. در این نمونه های مداحی شاهد جنبه های علمی و ادبی حمیدی هستیم. بخش تاریخ؛ می توان آنها را تحت عناوین تاریخ فتح، تاریخ مبنی، تاریخ تولد و وفات و تاریخ کتیبه دسته بندی کرد. قسمت غزلیات و مکتّعات که در بین صفحات 346 تا 531 قرار دارد، با مناقات و نعت آغاز می شود. غزلیات به ترتیب حروف الفبا فهرست شده اند. این اشعار جنبه غنایی حمیدی را آشکار می کند. این اثر از آنجایی که شامل ماجراجویی حمیدی با ترجمه او و همچنین ذکر صحنه های درونی کشور و برخی موضوعات تاریخی مانند «Gazel der feth» «Târîh-i Kara buğdan» و «Şeyh şüden i Hâin idi der» است، سند بسیار ارزشمندی برای نشان دادن موقعیت های اجتماعی و اقتصادی مانند âretlan (394) می باشد. وقتی به اثر نگاه می کنیم، می بینیم که حمیدی از دیگر شاعران دوره خود کم ندارد و قدرت شعری او بسیار قوی است. با توجه به ویژگی های زبانی، این نتیجه حاصل می شود که زبان نوشته های ترکی ساده، صمیمانه و صمیمانه است. او اگرچه به زبانی ساده می نوشت، اما از مضامین و مفاهیم شعر دیوان استفاده می کرد و از گنجاندن هنرهای ادبی خودداری نمی کرد. همچنین می توان ویژگی های گویش آذربایجانی را در اثر مشاهده کرد. برای شرح حال مولانا حمیدی ر.ک. «حمیدی اصفهانی، مولا حمیدی، مولانا حمیدی، حمیدی ایرانی، حمیدی Acem، حمیدی عاجمی». فرهنگ نام های ادبیات ترکی.
ISBN
978-9944-237-87-1
Madde Yazarı
Akın ZENGİN
Alfabesi
Arap
Yapısı
Manzum
Niteliği
Telif
Kaynakça
Ertaylan, İsmail Hikmet (1949).Külliyât-ı Dîvân-ı Mevlânâ Hâmidî. İstanbul: İ. Ü. Edebiyat Fakültesi Yay.
Ünver, İsmail (1974). “Hâmidî’nin Türkçe Şiirleri”.Türkoloji Dergisi .c. 6. 197-233.
Ünver, İsmail (1997). “Hâmidî”.İslâm Ansiklopedisi. C. 15. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. 461-462.
Atıf Bilgileri
ZENGİN, Akın. "KÜLLİYÂT (HÂMİDÎ-İ ISFAHÂNÎ)".Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü,http://tees.yesevi.edu.tr/madde-detay/kulliyat-hamidi-i-isfahani. [Erişim Tarihi: 25 Ağustos 2025].
