نویسنده
فانی، اومر افندی (متولد ?/? - متوفی ?/1622)
تاریخ انتشار
11/02/2022
موضوع
ادبیات دیوان تکیه - اثر صوفیانه
نوع
كتاب
زبان
عربی
دیجیتال
خیر
نسخه خطی
خیر
کتابخانه
فرهنگ لغت آثار ادبی ترکی
شماره ثبت
el-huccetu-n-neyyire-fi-beyani-t-tarikati-l-munire
تاریخ
?
یادداشتها
اثری که اومر فنی افندی برای اطمینان از درک صحیح تصوف نوشته است. نام کامل اثر el-Huccetü'n-neyyire fî beyâni't-tarîkati'l-münîre است. این اثر مشتمل بر چهل و سه صفحه است و بر اساس گزارش کاتب چلبی، در سال 1026/1617 نوشته شده است (چلبی 1941: I,631). جایی که نوشته شده استانبول است. این اثر برای اطمینان از درک تصوف واقعی و صحیح، از بین بردن انتقادات علیه تصوف و صوفیان، و رفع شبهه ایجاد شده، بر اساس استدلالها و انتقادات متقابلی که بین علمای ظاهر و صوفیان (مبارزه Kâdızâdeliler- Sivasi) در استانبول در قرن هفدهم رخ داد، نوشته شد. اومر فانی بلافاصله پس از پایان کار این وضعیت را توضیح می دهد. او آن را در آغاز بیان کرد (فانی یزم 3808: ج 9b؛ İdiz 2011: 104). موضوع اصلی اثر، مضامین ذکر، سماع و بندن است که هر از چند گاهی مورد انتقاد علمای ظاهر قرار گرفته است. اومر فنی افندی ابتدا به این سه موضوع از منظری سطحی پرداخت. ایشان با ارائه دلایلی از قرآن، سنت و نظرات علما، دلایلی در مورد جواز این موارد ارائه کردند. در بخش حاتمه نیز به همین موضوعات پرداخته است و این بار با فضای بیشتر به شواهد باطنی و دیدگاه صوفیان در این زمینه پرداخته است. در این میان مشاهده می شود که نویسنده ما گهگاه نظرات علمای مخالف را درج می کند و با شواهدی که می آورد سعی در رد آن دارد. بدین ترتیب، گویی برای مخاطبانش; به نظر می رسد مقصود او این است که شواهدی که شما مطرح کردید نشان از حرام بودن ذکر و سماع و صعبه نیست، بلکه جایز بودن آنها را نشان می دهد (İdiz 2011: 26).17. این اثر که ویژگی های زبانی قرن نوزدهم را دارد به زبان عربی ساده و نثر نوشته شده است. تنها نسخه ای که ما از اثری که به نام کاتب چلهبی (چلبی 1941: I,631)، بغداتلی اسماعیل پاشا (باغداتلی 1951: I,798) و محمد طاهر (Bursalı 1333/1915: I,18) به نام ذکر شده است، شناسایی کرده ایم، از دانشگاه استانبول است. کتابخانه، نسخه های خطی عربی، شماره. در 3808 واقع شده است. برای شرح حال فانی ر.ک. “FÂNî, Ömer Efendi”.فرهنگ نامهای ادبیات ترکی.
ISBN
978-9944-237-87-1
Madde Yazarı
Doç. Dr. FERZENDE İDİZ
Alfabesi
Arap
Yapısı
Mensur
Niteliği
Telif
Kaynakça
Bağdatlı İsmâîl Paşa (1951).Hediyyetü’l-ârifîn: Esmâü’l-müellifîn ve âsârü’l-musannifîn(hzl. Rıfat Bilge-İbnü’l-Emin Mahmud Kemâl İnal). İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
Bursalı Mehmet Tahir (1333/1915).Osmanlı Müellifleri.İstanbul: Matbaa-ı Amire.
Fânî, Ömer.el-Huccetü’n-neyyire fî beyâni’t-tarîkati’l-münîre. İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi. Arapça Yazmalar. No. 3808.
İdiz, Ferzende (2011).Ömer Fânî Efendi ve Tasavvufa Dâir Üç Eseri.İstanbul: İnsan Yay.
Kâtib Çelebi (1941). Keşfü’z-Zünnûn an-esâmi’l-kütübi ve’l-fünûn. Maarif Matbaası.
Atıf Bilgileri
İDİZ, FERZENDE. "EL-HUCCETÜ’N-NEYYİRE FÎ BEYÂNİ'T-TARÎKATİ'L-MÜNÎRE (FÂNÎ)".Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü,http://tees.yesevi.edu.tr/madde-detay/el-huccetu-n-neyyire-fi-beyani-t-tarikati-l-munire. [Erişim Tarihi: 25 Ağustos 2025].
