نویسنده
وحیی، سید مصطفی، اهل استانبول (متولد ?/? - متوفی 1295/1878م)
تاریخ انتشار
12/03/2022
موضوع
ادبیات مکتوب / ادبیات دیوان - شرح چهل حدیث
نوع
كتاب
زبان
نامشخص
دیجیتال
خیر
نسخه خطی
خیر
کتابخانه
فرهنگ لغت آثار ادبی ترکی
شماره ثبت
hazzu-z-zakirin-ve-hatru-t-talibin-vahyi
تاریخ
1279/1862
یادداشتها
اثر مصطفی وحی افندی مشتمل بر چهل حدیث و شرح. حدیثی که در مقدمه آمده است «هر که در امت من چهل حدیث از احکام دین را حفظ کند، خداوند متعال او را در زمره فقها و علما قرار می دهد» و روایات مختلفی از جمله «حافظان چهل حدیث در بهشت خواهند بود» و «الشهداء الشهداء» با عوامل کار در کتابت زنده می شوند. این اثر به سلطان آن دوره، عبدالعزیز هان (متوفی 1293/1876) تقدیم شد. مصطفی وحی افندی با سه بیت (صف، 61/10-11؛ عنکبوت، 29/69؛ نساء، 4/150) کار خود را معرفی کرد. سپس متن حدیث را با تعبیر «کله رسول الله» آورده و پس از بیان مطالبی از منابع و صحت روایت در حین شرح، با عنوان «کاولوهو» به شرح حدیث پرداخته است. مطالبی که درک آنها مشکل است و سوالاتی که ممکن است از سوی خوانندگان مطرح شود با عبارت "fein kulte" مطرح می شود و در بخشی که با عبارت "kultu" شروع می شود پاسخ داده می شود. وحی افندی در هنگام انتخاب احادیث این اثر، هم به صورت نمادین و هم به صورت شفاهی آشکار می کند که خواندن احادیث به صورت تسبیح و سبک، ایستاده، نشسته، دراز کشیده، سالم، بیمار، روز یا شب، در دریا یا در خشکی، در حال حرکت یا استراحت بالاترین عبادت است. او در گنجاندن احادیثی که مانند دیگر مفسران صوفیانه احادیثی را درج میکرد، اهتمام داشت، ضمن تلاش برای گرفتن حکمت حاصل از احادیث، به تفسیر لغوی و ظاهری آن اهمیت میداد (اوران 1394: 27-28). غزالی (متوفی 505/1111)، فهرالدین رازی (متوفی 606/1210)، ابن العربی (متوفی 638/1240)، ابن حاسر عسکلانی (متوفی 852/1449)، (5.91/1449)، سویو10 (م. 1031/1621)، تیبی، ابن حاسر هیتمی (متوفی 974/1566)، منزیری (متوفی 656/1258)، بیگاوی (متوفی 516/1117)، دیلمی (متوفی 509/1115)، ابو نعیم 3/1115، Ebu Nuaym İsfay03 (متوفی 458/1066)، ابن عساکر (متوفی 1176) و بسیاری دیگر. مشاهده می شود که از آثار محقق نقل شده است. مصطفی وحیی افندی با دوبیتی های عربی، فارسی و ترکی سعی کرد آنچه را که می خواهد بگوید، پشتیبانی کند. پس از حدیث چهلم نیز از آثار برخی از صوفیه مانند میرسادول العباد نجم الدین دایه و سمبول سنان افندی در موضوع ذکر نقل کرده است. این اثر مصطفی وحیی عموماً به زبان عربی و بخشی به فارسی و ترکی نوشته شده است. این اثر در 1279/1862 در استانبول در 45 صفحه به چاپ رسید. نسخه خطی در کتابخانه دانشکده زبان، تاریخ و جغرافیا آنکارا به شماره 2120 نسخه خطی اسماعیل صائب ثبت شده است. وحی، سید مصطفی، استانبولی. فرهنگ نامهای ادبیات ترکی.
ISBN
978-9944-237-87-1
Madde Yazarı
Prof. Dr. Beyhan KESİK
Alfabesi
Arap
Yapısı
Manzum-Mensur
Niteliği
Telif
Kaynakça
Oran, Süleyman Arif (2015).Mustafa Vahyî Efendi ve Tasavvufî Görüşleri.Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
Mustafa Vahyi Efendi (1279).Hazzü’z-Zakirin ve Hatrü’t-Talibin. İstanbul.
Pekdoğru, Yakup (hzl.) (2016).Osmanlı Son Dönem Sufilerinden Mustafa Vahyî Efendi’nin Tuhfetü’s-Sâlihîn ve Sübhatü’z-Zâkirîn İsimli Eseri (Günümüz Harflerine Çevirisi Ve Metin Tahlili).Yüksek Lisans Tezi. Konya: Necmettin Erbakan Üniversitesi.
Atıf Bilgileri
KESİK, Beyhan. "HAZZÜ’Z-ZÂKİRÎN VE HATRÜ’T-TÂLİBÎN (VAHYÎ)".Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü,http://tees.yesevi.edu.tr/madde-detay/hazzu-z-zakirin-ve-hatru-t-talibin-vahyi. [Erişim Tarihi: 25 Ağustos 2025].
