[İBTİDÂ-NÂME / VELED-NÂME / MESNEVİ-İ VELEDİ] (VELED)

عنوان [İBTİDÂ-NÂME / VELED-NÂME / MESNEVİ-İ VELEDİ] (VELED)
نویسنده Veled, Sultân Veled, Bahaeddin Muhammed Veled (متوفی 25 ربیع الاهر 623/25 آوریل 1226 - متوفی 10 رجب 712/11 نوامبر 1312)
تاریخ انتشار: 03/04/2022
موضوع ادبیات مکتوب / ادبیات دیوان - اشعار
نوع كتاب
زبان فارسی
دیجیتال خیر
نسخه خطی خیر
کتابخانه: فرهنگ لغت آثار ادبی ترکی
شماره ثبت ibtida-name-veled-name-mesnevi-i-veledi-veled
تاریخ 4 Cemazeyilahir 690/4 خرداد 1291
یادداشت‌ها اثر فارسی بهاءالدین محمد ولد، که معمولاً به عنوان سلطان ولد شناخته می شود، همچنین به نام های ولد نام و مسنوی ولدی نیز شناخته می شود. این اثر به دلیل اینکه اولین مثنوی سلطان ولد است و متن با کلمه یبتیده آغاز می شود، «ابتیده نام» نامیده شده است. نگارش آن در روز اول اسفند 1291 (27 سافر 690) آغاز شد و در روز چهارم خرداد همان سال (4 جمازیلاهر 690) به پایان رسید. بر اساس ترجمه عبدالباکی گلپینارلی، مسنوی شامل 167 عنوان و 8755 دوبیتی به استثنای مقدمه و مقدمه است. بر اساس مطالعه دکتری انجام شده توسط جمشید کارابی اوغلو، به غیر از فرهنگ لغت، 165 عنوان و 9007 دوبیتی در این اثر وجود دارد. ابتدا نامه که شامل 76 دوبیتی ترکی، 180 دوبیتی عربی و 23 دوبیتی یونانی است، با الگوی "fe'ilâtün mefâ'ilün fe'ilün" بر اساس ایلاحی نامه حکیم سنایی نوشته شده است. بخش «دیباچه» اثر و عنوان فصل‌ها به نثر نوشته شده است. کارکرد سرفصل‌های فصل در اثر این است که خواننده را برای موضوعی که در بخش آیات به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است، با جمع‌بندی موضوعات مطرح شده در بخش‌های آیات، آماده کند. اگرچه برخی از ایرادات فنی ناشی از ماهیت آروزمتر در ابتیدنامه خودنمایی می کند، اما سبک روایی ساده، روان و روشن به عنوان ویژگی سبکی که در کل اثر نفوذ می کند توجه را به خود جلب می کند. سلطان ولد را می توان نوعی دلیل برای کپی رایت دانست. دیباده دلیل نوشتن ابطال نامه را چنین بیان می کند: دوستانش از او پرسیدند: «تو پیروی از مولانا کردی و دیوانی آفریدی؛ در مثنوی نیز باید از او پیروی کرد». سلطان ولد نیز این اثر را در تلاش برای تشبیه خود به آن شخص محترم نوشته است (Gölpınarlı 1976: 2). اگرچه این تلاش دلیل نگارش اثر است، اما هدف اصلی نویسنده اطمینان از درک صحیح برخی از نکات در مثنوی است. یعنی؛ مولانا در «مثنوی» احوال خود و یارانش مانند سید برهان الدین محکّک ترمیزی، شمس الدین محمد تبریزی، شیخ صلاح الدین فریدون قونیه، چلبی حسین الدین قونیه را روایت کرده و آنها را در داستان بزرگان گذشته پنهان کرده است. با این حال، با گذشت زمان، برخی افراد دیگر درک و بینش کافی برای توجه به ظرافت در این سبک بیان را ندارند. سلطان ولد تأکید می‌کند که این اثر را نوشته است تا به کسانی که فاقد فهم و ادراک هستند آگاه کند که مواضع، معجزات و حالات درونی که پدرش در مثنوی از طریق داستان‌های گذشته نقل کرده است، در واقع حالات مولانا و دوستانش است و شبهاتی را که در دلشان نسبت به آنها ایجاد می‌شود، برطرف کند. از این حیث، گمراه کننده نیست اگر بگوییم سلطان ولد ابتذال نامه را به عنوان نوعی تفسیر بر مسنوی نوشته است. از آنجایی که هدف سلطان ولد رونمایی از این نوع داستان هاست که در مثنوی به زبانی پوشیده و نمادین بیان می شود، لزوماً از زبانی ساده، روشن و قابل فهم استفاده می کند. از آنجایی که در ابطاع نامه، زبانی که بر هدف متمرکز باشد تا زبان و قدرت هنری ترجیح داده می شود، روایتی ساده، ساده و روشن به عنوان سبکی تعیین کننده ظاهر می شود. این اثر که نسخه‌های زیادی در کتابخانه‌های خطی دارد، توسط Celal Hümâî در ایران نوشته شده است. (1315)، و توسط Abdülbaki Gölpınarlı به ترکی ترجمه و در ترکیه (1976) منتشر شد. برای شرح حال شاعر به «ولد، سلطان ولد، بهاالدین محمد ولد» مراجعه کنید. فرهنگ نام های ادبیات ترکی.
ISBN 978-9944-237-87-1
Madde Yazarı Prof. Dr. Ziya AVŞAR
Alfabesi Arap
Yapısı Manzum-Mensur
Niteliği Telif
Kaynakça Celâl Hümâî (1315).Mesnevî-yi Veledî be Baḥr-i Ḫafif, Maʿrûf be Veled-nâme. Tahran. Değirmençay, Veyis (2009). “Sultan Veled”.İslâm Ansiklopedisi. C. 37. İstanbul: TDV Yay. 521-522. Gölpınarlı, Abdülbâki (1976).Sultan Veled, İbtidâ-nâme. Ankara: Konya Turizm Derneği Yay. Karabeyoğlu, Cemşit (1976).Sultan Veled, Mesnevî-yi Veledî, Velednâme. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yay. Mansuroğlu, Mecdut (1958).Sultan Veled’in Türkçe Manzumeleri. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yay. Yazıcı, Tahsin (1979). “Sultan Veled”. İslâm Ansiklopedisi. C. XI. İstanbul: MEB Yay. 28-32.
Atıf Bilgileri AVŞAR, Ziya. "[İBTİDÂ-NÂME / VELED-NÂME / MESNEVÎ-İ VELEDÎ] (VELED)".Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü,http://tees.yesevi.edu.tr/madde-detay/ibtida-name-veled-name-mesnevi-i-veledi-veled. [Erişim Tarihi: 25 Ağustos 2025].
مشاهده در منبع فرهنگ لغت آثار ادبی ترکی فرهنگ لغت آثار ادبی ترکی - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
فرهنگ لغت آثار ادبی ترکی - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی فرهنگ لغت آثار ادبی ترکی

[İBTİDÂ-NÂME / VELED-NÂME / MESNEVİ-İ VELEDİ] (VELED)

نویسنده Veled, Sultân Veled, Bahaeddin Muhammed Veled (متوفی 25 ربیع الاهر 623/25 آوریل 1226 - متوفی 10 رجب 712/11 نوامبر 1312)
تاریخ انتشار 03/04/2022
موضوع ادبیات مکتوب / ادبیات دیوان - اشعار
نوع كتاب
زبان فارسی
دیجیتال خیر
نسخه خطی خیر
کتابخانه فرهنگ لغت آثار ادبی ترکی
شماره ثبت ibtida-name-veled-name-mesnevi-i-veledi-veled
تاریخ 4 Cemazeyilahir 690/4 خرداد 1291
یادداشت‌ها اثر فارسی بهاءالدین محمد ولد، که معمولاً به عنوان سلطان ولد شناخته می شود، همچنین به نام های ولد نام و مسنوی ولدی نیز شناخته می شود. این اثر به دلیل اینکه اولین مثنوی سلطان ولد است و متن با کلمه یبتیده آغاز می شود، «ابتیده نام» نامیده شده است. نگارش آن در روز اول اسفند 1291 (27 سافر 690) آغاز شد و در روز چهارم خرداد همان سال (4 جمازیلاهر 690) به پایان رسید. بر اساس ترجمه عبدالباکی گلپینارلی، مسنوی شامل 167 عنوان و 8755 دوبیتی به استثنای مقدمه و مقدمه است. بر اساس مطالعه دکتری انجام شده توسط جمشید کارابی اوغلو، به غیر از فرهنگ لغت، 165 عنوان و 9007 دوبیتی در این اثر وجود دارد. ابتدا نامه که شامل 76 دوبیتی ترکی، 180 دوبیتی عربی و 23 دوبیتی یونانی است، با الگوی "fe'ilâtün mefâ'ilün fe'ilün" بر اساس ایلاحی نامه حکیم سنایی نوشته شده است. بخش «دیباچه» اثر و عنوان فصل‌ها به نثر نوشته شده است. کارکرد سرفصل‌های فصل در اثر این است که خواننده را برای موضوعی که در بخش آیات به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است، با جمع‌بندی موضوعات مطرح شده در بخش‌های آیات، آماده کند. اگرچه برخی از ایرادات فنی ناشی از ماهیت آروزمتر در ابتیدنامه خودنمایی می کند، اما سبک روایی ساده، روان و روشن به عنوان ویژگی سبکی که در کل اثر نفوذ می کند توجه را به خود جلب می کند. سلطان ولد را می توان نوعی دلیل برای کپی رایت دانست. دیباده دلیل نوشتن ابطال نامه را چنین بیان می کند: دوستانش از او پرسیدند: «تو پیروی از مولانا کردی و دیوانی آفریدی؛ در مثنوی نیز باید از او پیروی کرد». سلطان ولد نیز این اثر را در تلاش برای تشبیه خود به آن شخص محترم نوشته است (Gölpınarlı 1976: 2). اگرچه این تلاش دلیل نگارش اثر است، اما هدف اصلی نویسنده اطمینان از درک صحیح برخی از نکات در مثنوی است. یعنی؛ مولانا در «مثنوی» احوال خود و یارانش مانند سید برهان الدین محکّک ترمیزی، شمس الدین محمد تبریزی، شیخ صلاح الدین فریدون قونیه، چلبی حسین الدین قونیه را روایت کرده و آنها را در داستان بزرگان گذشته پنهان کرده است. با این حال، با گذشت زمان، برخی افراد دیگر درک و بینش کافی برای توجه به ظرافت در این سبک بیان را ندارند. سلطان ولد تأکید می‌کند که این اثر را نوشته است تا به کسانی که فاقد فهم و ادراک هستند آگاه کند که مواضع، معجزات و حالات درونی که پدرش در مثنوی از طریق داستان‌های گذشته نقل کرده است، در واقع حالات مولانا و دوستانش است و شبهاتی را که در دلشان نسبت به آنها ایجاد می‌شود، برطرف کند. از این حیث، گمراه کننده نیست اگر بگوییم سلطان ولد ابتذال نامه را به عنوان نوعی تفسیر بر مسنوی نوشته است. از آنجایی که هدف سلطان ولد رونمایی از این نوع داستان هاست که در مثنوی به زبانی پوشیده و نمادین بیان می شود، لزوماً از زبانی ساده، روشن و قابل فهم استفاده می کند. از آنجایی که در ابطاع نامه، زبانی که بر هدف متمرکز باشد تا زبان و قدرت هنری ترجیح داده می شود، روایتی ساده، ساده و روشن به عنوان سبکی تعیین کننده ظاهر می شود. این اثر که نسخه‌های زیادی در کتابخانه‌های خطی دارد، توسط Celal Hümâî در ایران نوشته شده است. (1315)، و توسط Abdülbaki Gölpınarlı به ترکی ترجمه و در ترکیه (1976) منتشر شد. برای شرح حال شاعر به «ولد، سلطان ولد، بهاالدین محمد ولد» مراجعه کنید. فرهنگ نام های ادبیات ترکی.
ISBN 978-9944-237-87-1
Madde Yazarı Prof. Dr. Ziya AVŞAR
Alfabesi Arap
Yapısı Manzum-Mensur
Niteliği Telif
Kaynakça Celâl Hümâî (1315).Mesnevî-yi Veledî be Baḥr-i Ḫafif, Maʿrûf be Veled-nâme. Tahran. Değirmençay, Veyis (2009). “Sultan Veled”.İslâm Ansiklopedisi. C. 37. İstanbul: TDV Yay. 521-522. Gölpınarlı, Abdülbâki (1976).Sultan Veled, İbtidâ-nâme. Ankara: Konya Turizm Derneği Yay. Karabeyoğlu, Cemşit (1976).Sultan Veled, Mesnevî-yi Veledî, Velednâme. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yay. Mansuroğlu, Mecdut (1958).Sultan Veled’in Türkçe Manzumeleri. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yay. Yazıcı, Tahsin (1979). “Sultan Veled”. İslâm Ansiklopedisi. C. XI. İstanbul: MEB Yay. 28-32.
Atıf Bilgileri AVŞAR, Ziya. "[İBTİDÂ-NÂME / VELED-NÂME / MESNEVÎ-İ VELEDÎ] (VELED)".Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü,http://tees.yesevi.edu.tr/madde-detay/ibtida-name-veled-name-mesnevi-i-veledi-veled. [Erişim Tarihi: 25 Ağustos 2025].
فرهنگ لغت آثار ادبی ترکی - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
فرهنگ لغت آثار ادبی ترکی شما در حال هدایت مجدد هستید...

لطفاً صبر کنید