نویسنده
کونوی، صدرالدین (متولد؟-متوفی 673/1274)
تاریخ انتشار
08/11/2022
موضوع
ادبیات تکیه - اثر اخلاقی مذهبی- تصوفی
نوع
كتاب
زبان
عربی
دیجیتال
خیر
نسخه خطی
خیر
کتابخانه
فرهنگ لغت آثار ادبی ترکی
شماره ثبت
serhu-esma-illahi-l-husna-sadreddin-konevi
تاریخ
قرن سیزدهم
یادداشتها
اثر صدرالدین کونوی (متوفی 673/1274) که در آن به بیان معانی زیباترین اسماء الله می پردازد و اسماء الهی را از نظر ارتباط خدا و عالم و انسان مطرح می کند. کونوی با بیان اینکه این اثر را بر اساس حدیث «خداوند نود و نه اسم دارد که هر که آنها را بیاموزد وارد بهشت می شود» نوشته است، معنای نود و نه نام را به گونه ای که در ادبیات کلاسیک تنظیم شده است، توضیح می دهد. در فهم کونوی، اسماء الهی بیانگر اصول علم الهی (مابعدالطبیعه) است که موضوع آن وجود خدا و موضوع آن تبیین رابطه خداوند و عالم است. به این معنا، از نظر کونوی، ارتباط خداوند با عالم و انسان تنها از طریق اسماء او قابل درک است و دستیابی انسان به حقیقت با وصول به خدا تنها از طریق همین اسماء به اخلاق بستگی دارد. بنابراین اسماء الهی هم اصل وجودی هستی و هم انسان هستند و اساس روش وصول به حقیقت را تشکیل می دهند. از این حیث، اسماء الهی نه تنها در کانون اندیشه کونیوی، بلکه در مجموع وحدت وجودمحور صوفیانه قرار داشت و شرح اسماء حسنا یکی از عرصه های مهم فعالیت نویسندگان صوفی شد. این اثر یکی از نمونه های شایسته در این زمینه به شمار می رود. کونوی در ابتدای کار خود تأکید می کند که اسماء الهی در واقع نامحدود هستند، اما موجودات متجلی از این اسماء متناهی هستند و توجه را به این نکته جلب می کند که خداوند خود را با هر آنچه لازم است نام می برد. این وضعیت نتیجه رابطه مستقیم خداوند با هر موجود خاصی در وجود خارجی است. کونوی همچنین تأکید میکند که پیامبران اسماء و صفات خداوند را به بهترین نحو میشناسند و تنها میتوانند آنها را بدانند که خداوند خود را بر آنها آشکار میکند. به گفته کونوی در حدیث فوق، «تعلم» (اعطا) که انسان را قادر به ورود به بهشت می کند، به معنای درک معانی اسماء الهی و اخلاقی شدن با آنهاست. بر این اساس وقتی کونوی در اثر خود به تبیین اسماء الهی می پردازد، ابتدا معانی اسماء را به اختصار ذکر می کند و سپس معانی این اسماء را با توجه به مراتب مختلف وجود و معرفت به گونه ای که با درک وحدت وجود و برخی صفات اخلاقی که باید از این اسماء حاصل شود، بیان می کند. مثلاً در توضیح اسم صبور به معنای آن هم به عنوان اسم الله و هم اینکه صبر، بندگی است، توجه می کند. این اثر که نسخههای خطی زیادی دارد، توسط اکرم دمیرلی با عنوان اسماء حسین شرحی (استانبول 2002) ترجمه شده است. برای بیوگرافی نویسنده رجوع کنید به "Konevî، Sadreddin"، فرهنگ نامهای ادبیات ترکی،
ISBN
978-9944-237-87-1
Madde Yazarı
Prof. Dr. EKREM DEMİRLİ
Alfabesi
Arap
Yapısı
Mensur
Niteliği
Telif
Kaynakça
Demirli, Ekrem (2008). “Sadreddin Konevî”,TDV İslâm Ansiklopedisi.İstanbul. 35: 420-425.
Demirli, Ekrem (2015).Sadreddin Konevî’de Bilgi ve Varlık.İstanbul: Kapı Yay.
Sadreddin Konevî (2014).Esmâ-i Hüsnâ Şerhi: Şerhu Esmâʾillâhi’l-Hüsnâ.(çev. E. Demirli). İstanbul: Kapı Yay.
Atıf Bilgileri
DEMİRLİ, EKREM. "ŞERHU ESMÂ 'İLLÂHİ'L-HÜSNÂ (SADREDDİN KONEVİ)".Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü,http://tees.yesevi.edu.tr/madde-detay/serhu-esma-illahi-l-husna-sadreddin-konevi. [Erişim Tarihi: 25 Ağustos 2025].
