نویسنده
ابن عربشاه، احمد بن محمد بن عبدالله بن ابراهیم بن محمد، شهاب الدین، ابوالعباس، عجمی، رومی (متوفی 25 Zilkâde 791/15 نوامبر 1389 - متوفی 15 رجب 854/24 اوت 1450)
تاریخ انتشار
09/08/2022
موضوع
ادبیات مکتوب / ادبیات دیوان - رساله منظوم در علم نحو.
نوع
كتاب
زبان
عربی
دیجیتال
خیر
نسخه خطی
خیر
کتابخانه
فرهنگ لغت آثار ادبی ترکی
شماره ثبت
mukaddime-fi-n-nahv-ibn-arabsah
تاریخ
?
یادداشتها
شعر عربی در علم نحو سروده ابن عربشاه. شاعر مکدّم فین نهو را نوشت که نحوی در منظوم و الفیه بود که راه تولید متون ادبی و علمی گسترده آن دوره بود. متن به سبک قصیده از دویست دوبیتی تشکیل شده است. متون منظوم و مختصر که در مجامع علمی مختلف و محافل سخنرانی آن دوره در قاهره نوشته شده بود تا دانشجویان بتوانند متن را به راحتی حفظ کنند، بر شهرت و اقتدار علمی محققی که آنها را نوشته بود، افزود. در واقع ابن عربشاه که کل علم نحو را در دویست بیت به صورت منظوم و مختصر گرد آورده بود، با اثر خود به نام مقدمه فین نحوس، اقتدار خود را در زمینه زبان نشان داد. افرادی مانند ابن حجر (متوفی 852/1449) و ابن تگریبردی (متوفی 874/1470) این متن را که در مجامع علمی قاهره تدریس می شد و به شهرت رسید، شخصاً از ابن عربشاه می خواندند. ابن تگریبردی در حالی که در اثر خود با نام المنهلوصافی و المستوفی بعدالوافی قطعاتی از اثری به نام مکدّمه فین نهویس را آورده است، بر توانایی و مهارت استاد خود در خلق متون منظوم تأکید می کند. ابن تگریبردی نوشته است که این اثر را از استاد خود خواند و از او اجازه گرفت (1984: II/138-139). سحاوی (متوفی 902/1497) در شرح حال ابن عربشاه اطلاعاتی درباره شعر آورده است که در لایه خود به نام اسید داوول لمیلی اهلی کارنیت تاسی آورده است. بر روی قطعات باقیمانده از این آیه که نسخه آن در کتابخانه ها قابل تعیین نیست، مطالعه ای یافت نشده است. برای زندگینامه شاعر رجوع کنید به «ابن عربشاه، احمد بن محمد بن عبدالله بن ابراهیم بن محمد، شهاب الدین، ابوالعباس، عجمی، رومی». فرهنگ نام های ادبیات ترکی.
ISBN
978-9944-237-87-1
Madde Yazarı
Dr. Büşra Sıdıka Kaya
Alfabesi
Arap
Yapısı
Manzum
Niteliği
Telif
Kaynakça
İbn Tagrîberdî (1984).el-Menhelü’s-Sâfî ve’l-Müstevfî ba´de’l-Vâfî.C. 1-12. Kahire: el-Hey’etü’l-Mısriyyeti’l-Âmme li’l-Kitâb.
Kâtip Çelebi (1971).Keşfü’z-Zünûn an Esâmi’l-Kütüb ve’l-Fünûn. C. 1-2. Ankara: MEB Yay.
Mecdî Efendi (1853)Şekâik Tercümesi. İstanbul: Dârü’t-Tıbaâti’l-Âmire.
Sehâvî, Şemseddîn (2003).ed-Dav'ü'l-Lâmi' li Ehli Karni't-Tâsi'. C.1-12. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye.
Temîmî, Takiyüddin Abdülkadir (1983).Tabakâtü’s-Seniyye fî Terâcimi’l-Hanefiyye. C.1-4. Riyad: Dârü’r-Rifâî.
Yuvalı, Abdülkadir (1999). “İbn Arabşâh, Şehâbeddîn”.İslâm Ansiklopedisi. C. 19. İstanbul: TDV Yay. 314-315.
Atıf Bilgileri
Kaya, Büşra Sıdıka. "MUKADDİME Fİ’N-NAHV (İBN ARABŞÂH)".Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü,http://tees.yesevi.edu.tr/madde-detay/mukaddime-fi-n-nahv-ibn-arabsah. [Erişim Tarihi: 25 Ağustos 2025].
