بازگشت به جستجو

«سخنرانی باشکوه در ستایش بهترین مخلوقات»، داستان محمد در هفتاد و دو گفتار، که در بیت نوشته شده است که هر یک به هجای مِــ ختم می شود.
(المقالات السنيّة فى مدح خـيـر الـبـريّة مِــ)

عنوان	«سخنرانی باشکوه در ستایش بهترین مخلوقات»، داستان محمد در هفتاد و دو گفتار، که در بیت نوشته شده است که هر یک به هجای مِــ ختم می شود.
عنوان اورجینال	المقالات السنيّة فى مدح خـيـر الـبـريّة مِــ
نویسنده	محمد بن عبدالله بن الحطیب (لسان الدین). نویسنده متن، عُمَن بیگ بن علی بیگ. مؤلف متن، یوسف بن رافع بن تمیم بن شداد (بهاءالدین ابوالمحاسن). مؤلف متن، عبد الرحمن بن ابی بکر السوطی (عمال الدین). مؤلف متن، محمد بن احمد بن عثمان بن قعماز بن الدصهبی (شمس الدین ابوعبدالله). مؤلف متن، عُمس نبی بن علی بیگ. نویسنده متن
تاریخ انتشار:	1620
نوع	دیگر
زبان	عربی
دیجیتال	بله
نسخه خطی	خیر
کتابخانه:	کتابخانه دانشگاه پومپئو فابرا
شماره ثبت	cdi_europeana_collections_9200519_ark_12148_btv1b100929908
محل کتابخانه	در دسترس آنلاین
تاریخ	1620
متن نمونه	الاحاطة فى تاريخ غرناطة تأريخ العبر فى خبر من عبر الضياء اسكن شده از سند بدل: ر 71364. بيت اول: ابارق لاح فى الظـلمـاءِ كـالـعـلم ام نار حىّ بدت ليلا على علم. خانم حاضر شامل سی و شش بخش اول اثر است که به ترتیب فصل‌ها و محتوای آن‌ها شبیه مجموعه‌هایی از همان سبک در نثر است. نسخ نویس، نویسنده دیباچه، که به سبکی بسیار پیچیده سروده شده است، به ما می گوید که این شعر را یکی از سربازان بلندپایه ارتش عثمانی، سرهنگ عثمان بیگ، پسر سرهنگ علی بیگ، سروده است. این مقدمه در زمان حیات مؤلف، در ماه شعبان 1029 (ژوئیه 1620 میلادی) نوشته شده است. اولین هفتاد و هشت برگ این ms. در حاشیه و میان سطرها با تعداد معینی عصاره نوشته شده با خط شرقی کوچک، بسیار فشرده و بد شکل، تا حدی که در چند جا ناخوانا است، پوشانده شده است. اینها اسناد مربوط به تاریخ مسلمانان از سال دوم هجرت تا فتح مصر توسط نورالدین است که یک محقق برای استفاده خود گرد هم آورده است. یکی از آثاری که این عصاره ها را ارائه کرده، تاریخ العبر فی خبر من عبر دسحبی است. در فول در 65 ج، با تغییراتی به روایت بهاءالدین بن شداد در مورد جنگ حطین می پردازیم که به تصرف بیت المقدس توسط صلاح الدین انجامید. صفحات زیر حاوی عصاره های مربوط به مسلمانان اسپانیا است. از ابن مردانیش (مارتینوس)، شاهزاده ساراگوزا، در مورد مرگ سلطان یوسف در زیر دیوارهای سانترام سؤالی وجود دارد. سپس یک محصول دریایی خاص که از آن پارچه های باشکوهی بافته می شد. پس از این داستان ها، عصاره های دیگری نیز به وقایع اسپانیا تا اوایل قرن هشتم هجری مربوط می شود. در فول 83 سری سوم از عصاره های مربوط به اسپانیا را می یابیم که به نظر می رسد از کار لسان الدین بن الخطیب، وزیر غرناطه، با عنوان الاحاطة فى تاريخ غرناطة وام گرفته شده باشد. در فول در سال‌های 95 و 96، یادداشت‌های متعددی را می‌خوانیم، به ویژه گزارش فتح کندیا (کاندیا) توسط سلطان عثمانی ابراهیم، در سال 1055 هجری قمری (1645 م. تاریخ 1099 به اشتباه برای 1055 نوشته شده است). یادداشت‌های دیگر، که به نظر می‌رسد در دست مدرن‌تری هستند، مربوط به وقایعی است که در مالت، هند، مراکش و تونس در طول قرن‌های 17 و 18 رخ داده است. در فول 265 مجموعه جدیدی از عصاره ها را آغاز می کند، برگرفته از یک اثر فلسفی که عنوان آن، تا حدودی محو شده است، به نظر می رسد به عنوان خوانده شده، الضيـاء الـمجلّـى «نورى که روشن مى کند» آغاز مى شود. مقاله پایانی در ابتدا حاوی یک قطعه طولانی و تقریباً ناخوانا است، که در آن با وجود این، موفق به رمزگشایی یادداشتی در مورد صفت قومی كـومى عنوان عبدالمؤمن، المحد، شدیم. دیگری در کلمه جفر، برای تعیین مجموعه معینی از پیشگویی ها به کار می رود. همچنین نام محمد بن ابی عمیر (المانصور) و نیز نام چندین شهر اسپانیا را می خوانیم. پشت همان برگه قطعه ای است که ظاهراً مربوط به تاریخ نخستین امویان است. پشت فول. 287 ما رساله ای می خوانیم که در آن یک مسئله جزمی را بررسی می کنیم. در فول 81 یادداشتی است از سویوطی (عبد الرحمن بن ابی بکر) به تاریخ 868 هجری قمری و در رأس فول. 79، یادداشتی به تاریخ همان سالی که این جلد در آن نوشته شد، گواهی می‌دهد که یکی از المقاری (المـقـرى) احمد بن محمد، اهل مغرب، که در قاهره ساکن شده بود، این اثر را تأیید کرده است. در فول 142 v° و 143 r° طرحی وجود دارد که نشان دهنده صندل های محمد است. اسکن از سند بدل: ر 71364. اسکن از سند جایگزین: ر 71364. بیت اول: ابارق لاح فى الظـلمـاءِ كـالـعـلم ام نار حىّ بدت لیلا علی علم. خانم حاضر شامل سی و شش بخش اول اثر است که به ترتیب فصل‌ها و محتوای آن‌ها شبیه مجموعه‌هایی از همان سبک در نثر است. نسخ نویس، نویسنده دیباچه، که به سبکی بسیار پیچیده سروده شده است، به ما می گوید که این شعر را یکی از سربازان بلندپایه ارتش عثمانی، سرهنگ عثمان بیگ، پسر سرهنگ علی بیگ، سروده است. این مقدمه در زمان حیات مؤلف، در ماه شعبان 1029 (ژوئیه 1620 میلادی) نوشته شده است. اولین هفتاد و هشت برگ این ms. در حاشیه و میان سطرها با تعداد معینی عصاره نوشته شده با خط شرقی کوچک، بسیار فشرده و بد شکل، تا حدی که در چند جا ناخوانا است، پوشانده شده است. اینها اسناد مربوط به تاریخ مسلمانان از سال دوم هجرت تا فتح مصر توسط نورالدین است که یک محقق برای استفاده خود گرد هم آورده است. یکی از آثاری که این عصاره ها را ارائه کرده، تاریخ العبر فی خبر من عبر دسحبی است. در فول در 65 ج، با تغییراتی به روایت بهاءالدین بن شداد در مورد جنگ حطین می پردازیم که به تصرف بیت المقدس توسط صلاح الدین انجامید. صفحات زیر حاوی عصاره های مربوط به مسلمانان اسپانیا است. از ابن مردانیش (مارتینوس)، شاهزاده ساراگوزا، در مورد مرگ سلطان یوسف در زیر دیوارهای سانترام سؤالی وجود دارد. سپس یک محصول دریایی خاص که از آن پارچه های باشکوهی بافته می شد. پس از این داستان ها، عصاره های دیگری نیز به وقایع اسپانیا تا اوایل قرن هشتم هجری مربوط می شود. در فول 83 سری سوم از عصاره های مربوط به اسپانیا را می یابیم که به نظر می رسد از کار لسان الدین بن الخطیب، وزیر غرناطه، با عنوان الاحاطة فى تاريخ غرناطة وام گرفته شده باشد. در فول در سال‌های 95 و 96، یادداشت‌های متعددی را می‌خوانیم، به ویژه گزارش فتح کندیا (کاندیا) توسط سلطان عثمانی ابراهیم، در سال 1055 هجری قمری (1645 م. تاریخ 1099 به اشتباه برای 1055 نوشته شده است). یادداشت‌های دیگر، که به نظر می‌رسد در دست مدرن‌تری هستند، مربوط به وقایعی است که در مالت، هند، مراکش و تونس در طول قرن‌های 17 و 18 رخ داده است. در فول 265 مجموعه جدیدی از عصاره ها را آغاز می کند، برگرفته از یک اثر فلسفی که عنوان آن، تا حدودی محو شده است، به نظر می رسد به عنوان خوانده شده، الضيـاء الـمجلّـى «نورى که روشن مى کند» آغاز مى شود. مقاله پایانی در ابتدا حاوی یک قطعه طولانی و تقریباً ناخوانا است، که در آن با وجود این، موفق به رمزگشایی یادداشتی در مورد صفت قومی كـومى عنوان عبدالمؤمن، المحد، شدیم. دیگری در کلمه جفر، برای تعیین مجموعه معینی از پیشگویی ها به کار می رود. همچنین نام محمد بن ابی عمیر (المانصور) و نیز نام چندین شهر اسپانیا را می خوانیم. پشت همان برگه قطعه ای است که ظاهراً مربوط به تاریخ نخستین امویان است. پشت فول. 287 ما رساله ای می خوانیم که در آن یک مسئله جزمی را بررسی می کنیم. در فول 81 یادداشتی است از سویوطی (عبد الرحمن بن ابی بکر) به تاریخ 868 هجری قمری و در رأس فول. 79، یادداشتی به تاریخ همان سالی که این جلد در آن نوشته شد، گواهی می‌دهد که یکی از المقاری (المـقـرى) احمد بن محمد، اهل مغرب، که در قاهره ساکن شده بود، این اثر را تأیید کرده است. در فول 142 v° و 143 r° طرحی وجود دارد که نشان دهنده صندل های محمد است.
Kaynak	Europeana Collections

مشاهده در منبع کتابخانه دانشگاه پومپئو فابرا

کتابخانه دانشگاه پومپئو فابرا

«سخنرانی باشکوه در ستایش بهترین مخلوقات»، داستان محمد در هفتاد و دو گفتار، که در بیت نوشته شده است که هر یک به هجای مِــ ختم می شود.

(المقالات السنيّة فى مدح خـيـر الـبـريّة مِــ)

نویسنده محمد بن عبدالله بن الحطیب (لسان الدین). نویسنده متن، عُمَن بیگ بن علی بیگ. مؤلف متن، یوسف بن رافع بن تمیم بن شداد (بهاءالدین ابوالمحاسن). مؤلف متن، عبد الرحمن بن ابی بکر السوطی (عمال الدین). مؤلف متن، محمد بن احمد بن عثمان بن قعماز بن الدصهبی (شمس الدین ابوعبدالله). مؤلف متن، عُمس نبی بن علی بیگ. نویسنده متن

تاریخ انتشار 1620

نوع دیگر

زبان عربی

دیجیتال بله

نسخه خطی خیر

کتابخانه کتابخانه دانشگاه پومپئو فابرا

شماره ثبت cdi_europeana_collections_9200519_ark_12148_btv1b100929908

محل کتابخانه در دسترس آنلاین

تاریخ 1620

متن نمونه الاحاطة فى تاريخ غرناطة تأريخ العبر فى خبر من عبر الضياء اسكن شده از سند بدل: ر 71364. بيت اول: ابارق لاح فى الظـلمـاءِ كـالـعـلم ام نار حىّ بدت ليلا على علم. خانم حاضر شامل سی و شش بخش اول اثر است که به ترتیب فصل‌ها و محتوای آن‌ها شبیه مجموعه‌هایی از همان سبک در نثر است. نسخ نویس، نویسنده دیباچه، که به سبکی بسیار پیچیده سروده شده است، به ما می گوید که این شعر را یکی از سربازان بلندپایه ارتش عثمانی، سرهنگ عثمان بیگ، پسر سرهنگ علی بیگ، سروده است. این مقدمه در زمان حیات مؤلف، در ماه شعبان 1029 (ژوئیه 1620 میلادی) نوشته شده است. اولین هفتاد و هشت برگ این ms. در حاشیه و میان سطرها با تعداد معینی عصاره نوشته شده با خط شرقی کوچک، بسیار فشرده و بد شکل، تا حدی که در چند جا ناخوانا است، پوشانده شده است. اینها اسناد مربوط به تاریخ مسلمانان از سال دوم هجرت تا فتح مصر توسط نورالدین است که یک محقق برای استفاده خود گرد هم آورده است. یکی از آثاری که این عصاره ها را ارائه کرده، تاریخ العبر فی خبر من عبر دسحبی است. در فول در 65 ج، با تغییراتی به روایت بهاءالدین بن شداد در مورد جنگ حطین می پردازیم که به تصرف بیت المقدس توسط صلاح الدین انجامید. صفحات زیر حاوی عصاره های مربوط به مسلمانان اسپانیا است. از ابن مردانیش (مارتینوس)، شاهزاده ساراگوزا، در مورد مرگ سلطان یوسف در زیر دیوارهای سانترام سؤالی وجود دارد. سپس یک محصول دریایی خاص که از آن پارچه های باشکوهی بافته می شد. پس از این داستان ها، عصاره های دیگری نیز به وقایع اسپانیا تا اوایل قرن هشتم هجری مربوط می شود. در فول 83 سری سوم از عصاره های مربوط به اسپانیا را می یابیم که به نظر می رسد از کار لسان الدین بن الخطیب، وزیر غرناطه، با عنوان الاحاطة فى تاريخ غرناطة وام گرفته شده باشد. در فول در سال‌های 95 و 96، یادداشت‌های متعددی را می‌خوانیم، به ویژه گزارش فتح کندیا (کاندیا) توسط سلطان عثمانی ابراهیم، در سال 1055 هجری قمری (1645 م. تاریخ 1099 به اشتباه برای 1055 نوشته شده است). یادداشت‌های دیگر، که به نظر می‌رسد در دست مدرن‌تری هستند، مربوط به وقایعی است که در مالت، هند، مراکش و تونس در طول قرن‌های 17 و 18 رخ داده است. در فول 265 مجموعه جدیدی از عصاره ها را آغاز می کند، برگرفته از یک اثر فلسفی که عنوان آن، تا حدودی محو شده است، به نظر می رسد به عنوان خوانده شده، الضيـاء الـمجلّـى «نورى که روشن مى کند» آغاز مى شود. مقاله پایانی در ابتدا حاوی یک قطعه طولانی و تقریباً ناخوانا است، که در آن با وجود این، موفق به رمزگشایی یادداشتی در مورد صفت قومی كـومى عنوان عبدالمؤمن، المحد، شدیم. دیگری در کلمه جفر، برای تعیین مجموعه معینی از پیشگویی ها به کار می رود. همچنین نام محمد بن ابی عمیر (المانصور) و نیز نام چندین شهر اسپانیا را می خوانیم. پشت همان برگه قطعه ای است که ظاهراً مربوط به تاریخ نخستین امویان است. پشت فول. 287 ما رساله ای می خوانیم که در آن یک مسئله جزمی را بررسی می کنیم. در فول 81 یادداشتی است از سویوطی (عبد الرحمن بن ابی بکر) به تاریخ 868 هجری قمری و در رأس فول. 79، یادداشتی به تاریخ همان سالی که این جلد در آن نوشته شد، گواهی می‌دهد که یکی از المقاری (المـقـرى) احمد بن محمد، اهل مغرب، که در قاهره ساکن شده بود، این اثر را تأیید کرده است. در فول 142 v° و 143 r° طرحی وجود دارد که نشان دهنده صندل های محمد است. اسکن از سند بدل: ر 71364. اسکن از سند جایگزین: ر 71364. بیت اول: ابارق لاح فى الظـلمـاءِ كـالـعـلم ام نار حىّ بدت لیلا علی علم. خانم حاضر شامل سی و شش بخش اول اثر است که به ترتیب فصل‌ها و محتوای آن‌ها شبیه مجموعه‌هایی از همان سبک در نثر است. نسخ نویس، نویسنده دیباچه، که به سبکی بسیار پیچیده سروده شده است، به ما می گوید که این شعر را یکی از سربازان بلندپایه ارتش عثمانی، سرهنگ عثمان بیگ، پسر سرهنگ علی بیگ، سروده است. این مقدمه در زمان حیات مؤلف، در ماه شعبان 1029 (ژوئیه 1620 میلادی) نوشته شده است. اولین هفتاد و هشت برگ این ms. در حاشیه و میان سطرها با تعداد معینی عصاره نوشته شده با خط شرقی کوچک، بسیار فشرده و بد شکل، تا حدی که در چند جا ناخوانا است، پوشانده شده است. اینها اسناد مربوط به تاریخ مسلمانان از سال دوم هجرت تا فتح مصر توسط نورالدین است که یک محقق برای استفاده خود گرد هم آورده است. یکی از آثاری که این عصاره ها را ارائه کرده، تاریخ العبر فی خبر من عبر دسحبی است. در فول در 65 ج، با تغییراتی به روایت بهاءالدین بن شداد در مورد جنگ حطین می پردازیم که به تصرف بیت المقدس توسط صلاح الدین انجامید. صفحات زیر حاوی عصاره های مربوط به مسلمانان اسپانیا است. از ابن مردانیش (مارتینوس)، شاهزاده ساراگوزا، در مورد مرگ سلطان یوسف در زیر دیوارهای سانترام سؤالی وجود دارد. سپس یک محصول دریایی خاص که از آن پارچه های باشکوهی بافته می شد. پس از این داستان ها، عصاره های دیگری نیز به وقایع اسپانیا تا اوایل قرن هشتم هجری مربوط می شود. در فول 83 سری سوم از عصاره های مربوط به اسپانیا را می یابیم که به نظر می رسد از کار لسان الدین بن الخطیب، وزیر غرناطه، با عنوان الاحاطة فى تاريخ غرناطة وام گرفته شده باشد. در فول در سال‌های 95 و 96، یادداشت‌های متعددی را می‌خوانیم، به ویژه گزارش فتح کندیا (کاندیا) توسط سلطان عثمانی ابراهیم، در سال 1055 هجری قمری (1645 م. تاریخ 1099 به اشتباه برای 1055 نوشته شده است). یادداشت‌های دیگر، که به نظر می‌رسد در دست مدرن‌تری هستند، مربوط به وقایعی است که در مالت، هند، مراکش و تونس در طول قرن‌های 17 و 18 رخ داده است. در فول 265 مجموعه جدیدی از عصاره ها را آغاز می کند، برگرفته از یک اثر فلسفی که عنوان آن، تا حدودی محو شده است، به نظر می رسد به عنوان خوانده شده، الضيـاء الـمجلّـى «نورى که روشن مى کند» آغاز مى شود. مقاله پایانی در ابتدا حاوی یک قطعه طولانی و تقریباً ناخوانا است، که در آن با وجود این، موفق به رمزگشایی یادداشتی در مورد صفت قومی كـومى عنوان عبدالمؤمن، المحد، شدیم. دیگری در کلمه جفر، برای تعیین مجموعه معینی از پیشگویی ها به کار می رود. همچنین نام محمد بن ابی عمیر (المانصور) و نیز نام چندین شهر اسپانیا را می خوانیم. پشت همان برگه قطعه ای است که ظاهراً مربوط به تاریخ نخستین امویان است. پشت فول. 287 ما رساله ای می خوانیم که در آن یک مسئله جزمی را بررسی می کنیم. در فول 81 یادداشتی است از سویوطی (عبد الرحمن بن ابی بکر) به تاریخ 868 هجری قمری و در رأس فول. 79، یادداشتی به تاریخ همان سالی که این جلد در آن نوشته شد، گواهی می‌دهد که یکی از المقاری (المـقـرى) احمد بن محمد، اهل مغرب، که در قاهره ساکن شده بود، این اثر را تأیید کرده است. در فول 142 v° و 143 r° طرحی وجود دارد که نشان دهنده صندل های محمد است.

Kaynak Europeana Collections