بازگشت به جستجو

محدودیت - دعاوی حقوقی چرا کهل (ونیز)

عنوان	محدودیت - دعاوی حقوقی چرا کهل (ونیز)
تاریخ انتشار:	12/05/1864 — 05/12/1280
موضوع	پرونده های حقوقی کهل گریزینگ (ونیز)
نوع	belge
زبان	عربی
دیجیتال	بله
نسخه خطی	خیر
کتابخانه:	بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود
شماره ثبت	display9615
تاریخ	12/05/1864 — 05/12/1280
یادداشت‌ها	الحمدلله هنگامی که محمد بن مبارک الحی الدهوی، که در اصل در مزارع بنی عمار زندگی می کرد، با احمد بن الطیب المسمودی الزرحونی العمارتی الطراری اختلاف کرد و اولی ادعا کرد که او با دومی در یک نگهبانی است که برای او شناخته می شود و از او خواستگاری می کند. برای خانه و آذوقه و لباس او در صبح روز عید. کرایه آن پانزده مثقال بود و رزق آن سی مد بود که بین گندم و مروارید سفید و ذمه و لباس متوسط تقسیم می شد و از او برای او دعا کرد. نه ماه از آن را خواست ترک کند و طلب کرد و مقداری آذوقه و لباس به او رسید و از او خواست که برای آن مدتی به او پیش پرداخت بدهد و بقیه آنچه را که بر او واجب است به دست آورد و از سرمه خود بر حسب امانت نزد او بماند و بقیه سال را بدون او ببخشد. دومی مدعی اعتراف به همه اینها شد و از بازخواست او و توانائی به انجام آنچه ذکر کرد امتناع ورزید و از کسی که احکام ذخیرۀ قراویین فیض را دارد، یعنی فقیه عادل، صاحب آن، آقای ادریس السراج رضی الله عنه استدعا کرد، پس تصمیم گرفت. با توجه به اینکه دستیار خود سی محمد بن سعید را با آنان نزد مدیر مذکور فرستاد تا در این مورد بحث کنند و او گزارشی از توصیه آنان برای مصالحه ای که خداوند آن را نیک نامیده است به او بازگرداند، لذا به او نیز تفویض کردند، علاوه بر او، حد مذکور را علاوه بر او، به او نیز پرداختند. و از سرمه‌ای که مدعی است با او استفاده کند و تا پایان سال اختلافش ساقط می‌شود و تمام دعاوی از او ساقط می‌شود که در مدت مذکور از آنجا ضرر کرده است و غیر از آن که دیگری به دعوت او از طرف او ساقط می‌شود و پیش از او به دنبال او می‌رود. او جز در مذكور حاضر شد و مصالحه را پذيرفت و متعهد به انجام نود و دو واقعه شد و سرمه را براي پاسدار مذكور شيرين شناخت و او را از تمام خواسته ها و عواقب مبرا كرد وقتي كه محمد مذكور آمد و موافقت كرد و آن شخص از او پذيرفت و آن شخص را پذيرفت. و نیز او را با رهایی کامل و مطلق که منازعه و اختلافی به دنبال ندارد، تبرئه کرد، مگر آن دو نود واقیه که آن دو به طور کامل از شرع اخراج نشدند، با اقرار به اینکه هیچ یک بر دیگری ادعایی نداشتند. و ربطی به طولانی یا کوتاه بودن زمان ندارد، چه حکم کرده، به طور کامل بر آنان شهادت داده و آنها را در پنجمین حج الحرام سال هشتاد و دویست می شناسد و چهارم را با برهان نهایی نوشته است که عبد ربه اعظم (قطع عضو) آن را تصدیق کرده است.

مشاهده در منبع بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود

بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود

محدودیت - دعاوی حقوقی چرا کهل (ونیز)

تاریخ انتشار 12/05/1864 — 05/12/1280

موضوع پرونده های حقوقی کهل گریزینگ (ونیز)

نوع belge

زبان عربی

دیجیتال بله

نسخه خطی خیر

کتابخانه بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود

شماره ثبت display9615

تاریخ 12/05/1864 — 05/12/1280

یادداشت‌ها الحمدلله هنگامی که محمد بن مبارک الحی الدهوی، که در اصل در مزارع بنی عمار زندگی می کرد، با احمد بن الطیب المسمودی الزرحونی العمارتی الطراری اختلاف کرد و اولی ادعا کرد که او با دومی در یک نگهبانی است که برای او شناخته می شود و از او خواستگاری می کند. برای خانه و آذوقه و لباس او در صبح روز عید. کرایه آن پانزده مثقال بود و رزق آن سی مد بود که بین گندم و مروارید سفید و ذمه و لباس متوسط تقسیم می شد و از او برای او دعا کرد. نه ماه از آن را خواست ترک کند و طلب کرد و مقداری آذوقه و لباس به او رسید و از او خواست که برای آن مدتی به او پیش پرداخت بدهد و بقیه آنچه را که بر او واجب است به دست آورد و از سرمه خود بر حسب امانت نزد او بماند و بقیه سال را بدون او ببخشد. دومی مدعی اعتراف به همه اینها شد و از بازخواست او و توانائی به انجام آنچه ذکر کرد امتناع ورزید و از کسی که احکام ذخیرۀ قراویین فیض را دارد، یعنی فقیه عادل، صاحب آن، آقای ادریس السراج رضی الله عنه استدعا کرد، پس تصمیم گرفت. با توجه به اینکه دستیار خود سی محمد بن سعید را با آنان نزد مدیر مذکور فرستاد تا در این مورد بحث کنند و او گزارشی از توصیه آنان برای مصالحه ای که خداوند آن را نیک نامیده است به او بازگرداند، لذا به او نیز تفویض کردند، علاوه بر او، حد مذکور را علاوه بر او، به او نیز پرداختند. و از سرمه‌ای که مدعی است با او استفاده کند و تا پایان سال اختلافش ساقط می‌شود و تمام دعاوی از او ساقط می‌شود که در مدت مذکور از آنجا ضرر کرده است و غیر از آن که دیگری به دعوت او از طرف او ساقط می‌شود و پیش از او به دنبال او می‌رود. او جز در مذكور حاضر شد و مصالحه را پذيرفت و متعهد به انجام نود و دو واقعه شد و سرمه را براي پاسدار مذكور شيرين شناخت و او را از تمام خواسته ها و عواقب مبرا كرد وقتي كه محمد مذكور آمد و موافقت كرد و آن شخص از او پذيرفت و آن شخص را پذيرفت. و نیز او را با رهایی کامل و مطلق که منازعه و اختلافی به دنبال ندارد، تبرئه کرد، مگر آن دو نود واقیه که آن دو به طور کامل از شرع اخراج نشدند، با اقرار به اینکه هیچ یک بر دیگری ادعایی نداشتند. و ربطی به طولانی یا کوتاه بودن زمان ندارد، چه حکم کرده، به طور کامل بر آنان شهادت داده و آنها را در پنجمین حج الحرام سال هشتاد و دویست می شناسد و چهارم را با برهان نهایی نوشته است که عبد ربه اعظم (قطع عضو) آن را تصدیق کرده است.