Yazar
Veysel Gengil
Basım Yeri
Diyanet İşleri Başkanlığı -
Diyanet İşleri Başkanlığı
Konu
Diyanet ilmi dergi, 2019-09, Vol.55 (3), p.805-839
Tür
Kitap
Dil
ara,tur
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Mektup Kütüphanesi
Demirbaş Numarası
ISSN: 1300-8498, DOI: 10.61304/did.583544
Kayıt Numarası
cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_51d5dc9ed798495a90b54baf435db3d9
Lokasyon
DOAJ Directory of Open Access Journals
Notlar
Mâtürîdî (ö. 333/944)Te’vîlâtü’l-Kur’ân adlı eserinin mukaddimesinde tefsiri te’vîlden ayırmıştır.Buna göre tefsir sahabenin işidir. Onlar nüzule şahit oldukları için âyetlerinmanalarını anlamışlardır. Bu nedenle onların âyetlere yönelik rivayetleribağlayıcıdır. Buna rağmen Mâtürîdî, iki yüzden fazla meselede sahaberivayetlerine rağmen bazen görüş bildirmiş bazen de söz konusu haberlerireddetmiştir. Bu ise ilk etapta onun kendisiyle çeliştiği sonucuna varmaktadır.Çalışmamız o kendisiyle çelişmiş midir yoksa bu ayrımın farklı bir amacı mıvardır sorusuna odaklanmıştır. İlk bölümde Mâtürîdî’nin sahabe tanımı veonlardan gelen haberlerin sayısı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümdeMâtürîdî’nin hangi gerekçelerden hareketle söz konusu haberlere rağmen görüşbildirdiği yahut onları reddettiği konu edilmiştir. Son bölümde ise onu tefsirte’vîl ayrımına sevk eden etkenler ele alınmıştır. Neticede Mâtürîdî’ninkendisiyle çelişmediği ve tefsir şartlarını taşımayan sahabenin rivayetlerinite’vîl olarak değerlendirdiği görülmektedir.Ayrıca bu ayrım, nüzuleşahit olmayan sahâbînin âyete dair ifadesiyle fakihin ifadesi arasında birfarkın bulunmadığını da söylemektedir.
Detaylı Başlık
MÂTÜRÎDÎ’DE TEFSİR TE’VÎL AYRIMI MESELESİ
