Mukhtasar al-Durr al-Thameen wa al-Mawrid al-Ma'in fi Sharh al-Murshid al-Mu'in ala al-Naṣīr of Dini Bilimler, Muhammed ibn Ahmad Mayyara; Muhammed bin Sidi Kasım el-Kadiri el-Hasani tarafından doğrulanmıştır.
(مختصر الدر الثمين والمورد المعين في شرح المرشد المعين على الضروري من علوم الدين محمد بن أحمد ميارة ؛ صححه مَحمد بن سيدي قاسم القادري الحسني)
| İsim |
Mukhtasar al-Durr al-Thameen wa al-Mawrid al-Ma'in fi Sharh al-Murshid al-Mu'in ala al-Naṣīr of Dini Bilimler, Muhammed ibn Ahmad Mayyara; Muhammed bin Sidi Kasım el-Kadiri el-Hasani tarafından doğrulanmıştır. |
| İsim Orijinal
|
مختصر الدر الثمين والمورد المعين في شرح المرشد المعين على الضروري من علوم الدين محمد بن أحمد ميارة ؛ صححه مَحمد بن سيدي قاسم القادري الحسني
|
| Yazar |
Mayara, Muhammed bin Ahmed bin Muhammed |
| Yazar
Orijinal
|
ميارة، محمد بن أحمد بن محمد
|
| Tür |
Belge |
| Dil |
Arapça |
| Dijital |
Evet
|
| Yazma |
Hayır
|
| Sayfa Sayısı |
202 |
| Kütüphane: |
Kral Abdul-Aziz Al Saoud İslami Çalışmalar ve İnsan Bilimleri Vakfı |
| Kayıt Numarası |
affichage_numerics2806 |
| Notlar |
Notlar: Mayara, bu kitabın başında bunun "Değerli İnci ve Belirli Kaynak..." başlıklı ana açıklamasının kısaltması olduğunu belirtmişti. Bu, Muhammad al-Manouni (Mazhar of the Modern Morocco's Awakening, cilt 1, s. 267) ve İbn al-Mahi al-Idrisi (Dictionary of Fas Publications, s. 340-341) tarafından belirtilmiştir. Kitabın sonunda şöyle yazıyor: “Bu mübarek özet 1299 yılında tamamlandı (...) ve tamamlandı (...) ve sözlerini düzeltmeye çalışan (...) Ebu Abdullah Muhammed bin Sidi Kasım El-Kadiri idi (...) ve bu Sünni El-Fassi matbaasının doğrudan öğretmeni El-Seyyid El-Arabi El-Ezrak...” Bu kısıtlamayı anlamak için tarihsel çerçeveyi hatırlamak gerekir. Muhammed Al-Manouni tarafından "Modern Fas'ın Uyanışının Tezahürleri, cilt 1, s. 263-272"de önerilen litografinin gelişimi, burada Fas litografisinin çoğunlukla "Fasian Press" olarak anıldığı 1289 H. / 1872 yılından sonraki seyrinin, hükümet denetimi altında özel bireysel çalışma aşamasına girişini işaret edeceğini belirtti. Printing was no longer at the expense of the government, but at the expense of the printer on the basis that he would provide the government with ten percent of his publications, noting that the technical equipment of the printing press was still in the ownership of the government, and therefore it was also called “the Public Printing Press.” |