Yazar
Çanakçıoğlu, Nevşet Gül, Ünlü, Alper
Basım Tarihi
2021-12-02
Konu
Sağlık ortamları, Hemşirelik, Davranış haritalama, Alan sözdizimi, Çocuk merkezli tasarım
Tür
Belge
Dil
İngilizce
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Özyeğin Üniversitesi
Kayıt Numarası
25b40ef3-168f-4a06-aab3-f05a1e780974
Lokasyon
Mimarlık
Tarih
2021-12-02
Örnek Metin
Pediatrik tedavi ortamları, çocuğu fiziksel, bilişsel, sosyal ve psikolojik ihtiyaçları ile bütünsel bir varlık olarak ele alan, çocuk merkezli mekânsal olarak tasarlanması gereken ortamlardır. David ve Weinstein'a (1987) göre bu ortamların kullanıcıları yalnızca çocuklar değildir; bu ortamlar ebeveynler tarafından da kullanıldığı için çocuklar kadar yetişkinlerin de ihtiyaçları dikkate alınmalıdır. Çocuk hastanelerinde aile merkezli tasarım prosedürlerini ortaya koyan Platt Raporu (1959), aynı zamanda bir anne çocuğunun yanında kalıyorsa onun da tedavi sürecine dahil olan ekibin bir üyesi olarak değerlendirilmesi gerektiğini bildirmektedir.
Dolayısıyla çocukların tedavi ortamlarının sosyal ve psikolojik ihtiyaçlarının dikkate alınması gereken temel aktörleri arasında tıp doktorları ve hemşirelerin yanı sıra refakatçiler de yer almaktadır. Ancak refakatçilerin tedavi sürecinin hayati bir parçası olduğu gerçeği, Türkiye'deki birçok çocuk tedavi servisinin mimari tasarımında genellikle göz ardı edilmektedir. Pediatrik Hematoloji ve Onkoloji Servisi'nde 30 refakatçi ve 13 hemşirenin katılımıyla gerçekleştirilen, davranış haritaları ve mekansal söz dizimi yöntemleriyle elde edilen verilerin anlamlılığının istatistiksel olarak araştırıldığı vaka çalışması, refakatçilerin de en az hemşireler kadar aktif olduğunu, çocuklarının tedavisinde etkin bir rol üstlendiklerini, aynı zamanda sosyal etkileşime ve mahremiyete ihtiyaç duyduklarını gösteriyor.
Hemşire ve refakatçilerin davranışsal verileri ile her bir mekanın sözdizimsel verileri arasında kurulan korelasyonlar sonucunda, mekanın fiziksel yapısına ilişkin söz dizimsel verilerinin her katılımcı grubun davranış frekansları ile ilişkili olup olmadığı analiz edilmektedir. Analizlerde ortaya çıkan anlamlı veriler dikkate alındığında refakatçilerin davranış sıklıklarının hemşireler kadar yüksek olduğu ortaya çıkmaktadır.
