بازگشت به جستجو

تحلیل محیط درمانی کودکان در زمینه پرستاران و همراهان رفتارها از طریق نحو فضا و نقشه های رفتار

عنوان	تحلیل محیط درمانی کودکان در زمینه پرستاران و همراهان رفتارها از طریق نحو فضا و نقشه های رفتار
نویسنده	Çanakçıoğlu، Nevşet Gül، Ünlü، Alper
تاریخ انتشار:	2021-12-02
موضوع	محیط های مراقبت های بهداشتی، پرستاری، نقشه برداری رفتار، نحو فضا، طراحی کودک محور
نوع	سند
زبان	انگلیسی
دیجیتال	بله
نسخه خطی	خیر
کتابخانه:	دانشگاه اوزیغین
شماره ثبت	25b40ef3-168f-4a06-aab3-f05a1e780974
محل کتابخانه	معماری
تاریخ	2021-12-02
متن نمونه	محیط های درمانی کودکان محیط هایی هستند که باید به شیوه ای فضایی کودک محور طراحی شوند که با کودک به عنوان موجودی کل نگر با نیازهای فیزیکی، شناختی، اجتماعی و روانی او رفتار کند. به گفته دیوید و واینستین (1987)، کودکان تنها کاربران این تنظیمات نیستند، نیازهای بزرگسالان و همچنین کودکان باید در نظر گرفته شود، زیرا این محیط ها توسط والدین آنها نیز استفاده می شود. پلات ریپورت (1959) که رویه‌های طراحی خانواده محور را در بیمارستان‌های کودکان نشان می‌دهد، همچنین به اطلاع می‌رساند که اگر مادری با فرزندش می‌ماند، باید به‌عنوان عضوی از تیم درگیر در فرآیند درمان نیز در نظر گرفته شود. بنابراین علاوه بر پزشکان و پرستاران، همراهان نیز از بازیگران اصلی محیط‌های درمانی کودکان هستند که باید به نیازهای اجتماعی و روانی آنها توجه شود. با این حال، این واقعیت که همراهان اعضای حیاتی فرآیند درمان هستند، معمولا در طراحی معماری بسیاری از خدمات درمانی کودکان در ترکیه نادیده گرفته می شود. مطالعه موردی که در یک مرکز هماتولوژی و انکولوژی کودکان با مشارکت 30 همراه و 13 پرستار انجام شد و از طریق آن اهمیت داده‌های به‌دست‌آمده با نقشه‌های رفتاری و روش‌های نحوی فضایی مورد بررسی آماری قرار گرفت، نشان می‌دهد که همراهان حداقل به اندازه پرستاران فعال بوده و به تعامل اجتماعی و همچنین نیاز به درمان اجتماعی با فرزندان خود پررنگ‌تر هستند. در نتیجه همبستگی های ایجاد شده بین داده های رفتاری پرستاران و همراهان و داده های نحوی هر فضا، تحلیل می شود که آیا داده های نحوی در مورد ساختار فیزیکی فضا با بسامدهای رفتاری هر گروه شرکت کننده مرتبط است یا خیر. با توجه به داده های قابل توجهی که در تجزیه و تحلیل ها به دست آمد، مشخص شد که فرکانس رفتاری همراهان به اندازه پرستاران است.

مشاهده در منبع دانشگاه اوزیغین دانشگاه اوزیغین - موتور جستجوی آثار تاریخی، آرشیوها و نشریات

دانشگاه اوزیغین

تحلیل محیط درمانی کودکان در زمینه پرستاران و همراهان رفتارها از طریق نحو فضا و نقشه های رفتار

نویسنده Çanakçıoğlu، Nevşet Gül، Ünlü، Alper

تاریخ انتشار 2021-12-02

موضوع محیط های مراقبت های بهداشتی، پرستاری، نقشه برداری رفتار، نحو فضا، طراحی کودک محور

نوع سند

زبان انگلیسی

دیجیتال بله

نسخه خطی خیر

کتابخانه دانشگاه اوزیغین

شماره ثبت 25b40ef3-168f-4a06-aab3-f05a1e780974

محل کتابخانه معماری

تاریخ 2021-12-02

متن نمونه محیط های درمانی کودکان محیط هایی هستند که باید به شیوه ای فضایی کودک محور طراحی شوند که با کودک به عنوان موجودی کل نگر با نیازهای فیزیکی، شناختی، اجتماعی و روانی او رفتار کند. به گفته دیوید و واینستین (1987)، کودکان تنها کاربران این تنظیمات نیستند، نیازهای بزرگسالان و همچنین کودکان باید در نظر گرفته شود، زیرا این محیط ها توسط والدین آنها نیز استفاده می شود. پلات ریپورت (1959) که رویه‌های طراحی خانواده محور را در بیمارستان‌های کودکان نشان می‌دهد، همچنین به اطلاع می‌رساند که اگر مادری با فرزندش می‌ماند، باید به‌عنوان عضوی از تیم درگیر در فرآیند درمان نیز در نظر گرفته شود. بنابراین علاوه بر پزشکان و پرستاران، همراهان نیز از بازیگران اصلی محیط‌های درمانی کودکان هستند که باید به نیازهای اجتماعی و روانی آنها توجه شود. با این حال، این واقعیت که همراهان اعضای حیاتی فرآیند درمان هستند، معمولا در طراحی معماری بسیاری از خدمات درمانی کودکان در ترکیه نادیده گرفته می شود. مطالعه موردی که در یک مرکز هماتولوژی و انکولوژی کودکان با مشارکت 30 همراه و 13 پرستار انجام شد و از طریق آن اهمیت داده‌های به‌دست‌آمده با نقشه‌های رفتاری و روش‌های نحوی فضایی مورد بررسی آماری قرار گرفت، نشان می‌دهد که همراهان حداقل به اندازه پرستاران فعال بوده و به تعامل اجتماعی و همچنین نیاز به درمان اجتماعی با فرزندان خود پررنگ‌تر هستند. در نتیجه همبستگی های ایجاد شده بین داده های رفتاری پرستاران و همراهان و داده های نحوی هر فضا، تحلیل می شود که آیا داده های نحوی در مورد ساختار فیزیکی فضا با بسامدهای رفتاری هر گروه شرکت کننده مرتبط است یا خیر. با توجه به داده های قابل توجهی که در تجزیه و تحلیل ها به دست آمد، مشخص شد که فرکانس رفتاری همراهان به اندازه پرستاران است.