Yazar
Hüseyin Ajdarizadeh
Basım Tarihi
1389
Basım Yeri
Hawzah ve Üniversitesi Araştırma Enstitüsü (RIHU) -
Hawzah ve Üniversitesi Araştırma Enstitüsü (RIHU)
Konu
antropoloji, cemaat, temel doğa, insan, İslam görüşü, ontoloji, toplum, sosyoloji
Tür
Süreli Yayın
Dil
Arapça
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Girona Üniversitesi
Demirbaş Numarası
ISSN: 2322-2506, EISSN: 2588-4700
Kayıt Numarası
cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_33d4b9e60f2348ff91c8533beca50d9d
Lokasyon
Çevrimiçi Olarak Kullanılabilir
Tarih
1389
Örnek Metin
Bu makalenin yazarı sosyolojinin ontolojik temellerine Kur'an perspektifinden bakmaya çalışmaktadır. Kur'an-ı Kerim'in ayetlerini kullanarak Allah'ı, insanı, dünyayı ve insanla diğer insanlar arasındaki ilişkiyi insan toplumunun dört ana bileşeni olarak görür. İki unsuru, yani insanı ve onun ilişkisini merkeze alarak, bunlardan herhangi birinin analizini yapıyor, ardından diğer iki unsuru ve bunların bu iki unsur üzerindeki etkilerini ele alıyor. Böyle bir yaklaşım, mevcut insan odaklı sosyolojiyi, insanın sadece vekil olduğu Tanrı merkezli bir sosyolojiye dönüştürmüştür. Kur'an'ın bu görüşüne göre insan, göksel ve yersel olmak üzere iki boyutlu bir varlıktır, yani hem erdemlere hem de kötülüklere karşı sonsuz bir istek duyar. Bu durum bireylerin düşünce, görüş, ahlak ve eğilimlerinin ürünü olan insan toplumunda da ortaya çıkacaktır. Bu yaklaşımda güç, idrak ve karşıt eğilimlerden oluşan üç unsur, insanın en belirgin özelliği olan özgür iradesinin yolunu açmaktadır. Kur'an-ı Kerim'e göre, bir taraftan insanın ve insan toplumunun hayvani eğilimlere ve dış işlere (doğa ve dünya) çok fazla karışması, diğer taraftan insanın ilahi nefsini unutup Allah'a isyan etmesi, insanın bireysel ve kolektif olarak yabancılaşmasıyla sonuçlanacaktır. Bu statünün ortadan kalkmasındaki en önemli etken Allah'a itaat ve gerçek benliği bilmektir. Yazar son olarak, insan toplumuna dair tam bir görüşe sahip olabilmek için toplumun iki ana unsuruna, yani insana ve topluluğa her zaman gereken ilgiyi göstermemiz gerektiği sonucuna varıyor. Bu iki unsurun Tanrı ve doğa ile olan ilişkisinin şekli, insanın bireysel ve toplumsal davranışları üzerinde önemli bir etkiye sahiptir.
