1960’lardan 28 Şubat’a cemaati romanlarla icat etmek: siyasal islamın popüler tezahürleri

Name: 1960’lardan 28 Şubat’a cemaati romanlarla icat etmek: siyasal islamın popüler tezahürleri
Author: Günay-Erkol, Çimen, Çalışkan, U.

İsim	1960’lardan 28 Şubat’a cemaati romanlarla icat etmek: siyasal islamın popüler tezahürleri
Yazar	Günay-Erkol, Çimen, Çalışkan, U.
Basım Tarihi:	2016
Basım Yeri	- Hacettepe Üniversitesi İletişim Fakültesi
Konu	Siyasal İslam, Roman, Kitle kültürü, Cemaat, 28 Şubat, Political Islam, Novel, Mass culture, Community, February 28
Tür	Süreli Yayın
Dil	Türkçe
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Özyeğin Üniversitesi
Demirbaş Numarası	2148-970X
Kayıt Numarası	c4f16e64-5add-4184-9786-dc416546aec7
Lokasyon	Humanities and Social Sciences
Tarih	2016
Örnek Metin	1960'larda yayımlanan "hidayet romanları" İslamcı hareketin pekiştirmeye çalıştığı kültürel kimliğin inşasında önemli bir rol oynadılar ve İslamcı kültür endüstrisi ile kitle kültürünün gelişimine katkıda bulundular. Türk-İslam sentezinin damga vurduğu 1980'li yılların ertesinde ise farklı tezahürler oldu. Hidayet romanlarının önerdiği toplumsal tiplerin ve kültürün yaygınlaştığı, bu romanları okuyarak büyüyen nesillerin hegemonikleşme mücadelesinde öne çıktığı 1990'larda, siyasal İslam iktidara hiç olmadığı kadar yakınlaşmışken "özeleştiri romanları" yayımlandı. Bu makalede, Minyeli Abdullah (1967) ve Huzur Sokağı (1969) üzerinden hidayet romanlarının mirası değerlendirilmekte ve özeleştirel roman türünün iki örneği olan Mehmet Efe'nin Mızraksız İlmihal (1993) ve Halime Toros'un Halkaların Ezgisi (1997) romanlarına odaklanarak siyasal İslam'ın edebiyattaki popüler tezahürleri ve İslamcı romanda "özeleştiri" konuları tartışmaya açılmaktadır., Novels of Guidance (Hidayet Romanları) published in 1960s played a very important role in the construction of the cultural identity aimed by the Islamist movement, and contributed to the development of Islamist culture industry and also mass culture. In 1980s different perspectives emerged as Turk-Islam synthesis reigned. In 1990s, when the culture and personas suggested in Novels of Guidance became common and generations who grew into adulthood reading such novels came into prominence in the struggle for hegemony, political Islam got closest to power, novels including self-criticism appeared. In this article, the legacy of Novels of Guidance are evaluated with Minyeli Abdullah (1967) and Huzur Sokağı (1969) at the explicit focus and two self-critical novels, Mehmet Efe's Mızraksız İlmihal (1993) and Halime Toros's Halkaların Ezgisi (1997) are examined with an aim to discuss popular representations of political Islam in literature and self-criticism in Islamist novel.
Cilt	3

Kaynağa git Özyeğin Üniversitesi

Aramaya Dön

Özyeğin Üniversitesi

Kaynağa git

1960’lardan 28 Şubat’a cemaati romanlarla icat etmek: siyasal islamın popüler tezahürleri

Yazar Günay-Erkol, Çimen, Çalışkan, U.

Basım Tarihi 2016

Basım Yeri - Hacettepe Üniversitesi İletişim Fakültesi

Konu Siyasal İslam, Roman, Kitle kültürü, Cemaat, 28 Şubat, Political Islam, Novel, Mass culture, Community, February 28

Tür Süreli Yayın

Dil Türkçe

Dijital Evet

Yazma Hayır

Kütüphane Özyeğin Üniversitesi

Demirbaş Numarası 2148-970X

Kayıt Numarası c4f16e64-5add-4184-9786-dc416546aec7

Lokasyon Humanities and Social Sciences

Tarih 2016

Örnek Metin 1960'larda yayımlanan "hidayet romanları" İslamcı hareketin pekiştirmeye çalıştığı kültürel kimliğin inşasında önemli bir rol oynadılar ve İslamcı kültür endüstrisi ile kitle kültürünün gelişimine katkıda bulundular. Türk-İslam sentezinin damga vurduğu 1980'li yılların ertesinde ise farklı tezahürler oldu. Hidayet romanlarının önerdiği toplumsal tiplerin ve kültürün yaygınlaştığı, bu romanları okuyarak büyüyen nesillerin hegemonikleşme mücadelesinde öne çıktığı 1990'larda, siyasal İslam iktidara hiç olmadığı kadar yakınlaşmışken "özeleştiri romanları" yayımlandı. Bu makalede, Minyeli Abdullah (1967) ve Huzur Sokağı (1969) üzerinden hidayet romanlarının mirası değerlendirilmekte ve özeleştirel roman türünün iki örneği olan Mehmet Efe'nin Mızraksız İlmihal (1993) ve Halime Toros'un Halkaların Ezgisi (1997) romanlarına odaklanarak siyasal İslam'ın edebiyattaki popüler tezahürleri ve İslamcı romanda "özeleştiri" konuları tartışmaya açılmaktadır., Novels of Guidance (Hidayet Romanları) published in 1960s played a very important role in the construction of the cultural identity aimed by the Islamist movement, and contributed to the development of Islamist culture industry and also mass culture. In 1980s different perspectives emerged as Turk-Islam synthesis reigned. In 1990s, when the culture and personas suggested in Novels of Guidance became common and generations who grew into adulthood reading such novels came into prominence in the struggle for hegemony, political Islam got closest to power, novels including self-criticism appeared. In this article, the legacy of Novels of Guidance are evaluated with Minyeli Abdullah (1967) and Huzur Sokağı (1969) at the explicit focus and two self-critical novels, Mehmet Efe's Mızraksız İlmihal (1993) and Halime Toros's Halkaların Ezgisi (1997) are examined with an aim to discuss popular representations of political Islam in literature and self-criticism in Islamist novel.

Cilt 3