Ḫizānatu l-fiqh

Name: Ḫizānatu l-fiqh
Author: as-Samarqandî, Abu l-Layṯ Naṣr Ibn Muḥammad - author

İsim	Ḫizānatu l-fiqh
Yazar	as-Samarqandî, Abu l-Layṯ Naṣr Ibn Muḥammad - author
Basım Tarihi:	1550
Konu	Islamic law, Islamsko pravo
Tür	Kitap
Dil	Arapça
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Kütüphane:	La Laguna Üniversitesi Kütüphanesi
Kayıt Numarası	cdi_europeana_collections_9200126_A4206E6E2DA0F288F9D35252BA142B8E65767474
Tarih	1550
Notlar	Original paper covers with leather and linen over binding, linen binding untied; Taliq script, black ink, certain terms and marks in the text written with red ink; interlinear and marginal notes, ink: black and red; text within a golden and thin red frame; unwan decorated with an ornament, colours: blue, red, golden and white; contents: 1b-2a; original foliation with Arabic ciphers in the upper left corner of the a page, black ink: 1-121. Originalne korice od slepljenih listova hartije, prevučene kožom i sa platnom na hrptu. Platneni povez skoro potpuno odšiven. Talik. Rukopis je pisan crnim tušem, naslovi poglavlja, pojedini termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Beleške između redova i na marginama zapisane su crnim i crvenim mastilom. Tekst je uokviren ramom crvene boje i tankom crnom linijom. Unvan ukrašen stilizovanim ornamentom u plavoj, crvenoj, zlatnoj i beloj boji. Originalna numeracija listova arapskim ciframa crnim tušem u gornjem levom uglu strane "a". Sadržaj: 1b-2a. Postoje četiri vrste dokaza (adila) iz kojih proističe fikh: Kuran i suna, a njih dvoje su osnova na koju se pozivaju moralno odgovorni (mukalafun) i na kojima je podignuta njihova religija. Zatim slede konsenzus (idžma) i ispravna i valjana anologija (al-kijasu s-sahih), pri čemu su njih dvoje proistekli iz Kurana i sune. Većina važnih pravila (ahkam) ukazuje na te četiri vrste dokaza (adila). Ona se ukazuju tekstovima (nusus) iz Kurana i sune pa naučnici o njima postižu konsenzus (idžma) i na njih se ukazuje ispravnom i valjanom analogijom (al-kijasu s-sahih) The adillah (evidences) that fiqh is derived from are four: The Book and the Sunnah, and these two are the foundation by which the mukallafoon (the morally responsible) are addressed, and upon which is built their Religion. Then ijmaa' (consensus) and al-qiyaasus-saheeh (sound and correct analogy), these two are derived from the Book and the Sunnah. The majority of the important ahkaam (rulings) are indicated to by these four adillah (evidences). They are indicated to by the nusoos (texts) from the Book and the Sunnah; and the Scholars have ijmaa' (consensus) about them, and they are indicated to by qiyaasus-saheeh (sound and correct analogy)

Kaynağa git La Laguna Üniversitesi Kütüphanesi

La Laguna Üniversitesi Kütüphanesi

Ḫizānatu l-fiqh

Yazar as-Samarqandî, Abu l-Layṯ Naṣr Ibn Muḥammad - author

Basım Tarihi 1550

Konu Islamic law, Islamsko pravo

Tür Kitap

Dil Arapça

Dijital Evet

Yazma Hayır

Kütüphane La Laguna Üniversitesi Kütüphanesi

Kayıt Numarası cdi_europeana_collections_9200126_A4206E6E2DA0F288F9D35252BA142B8E65767474

Tarih 1550

Notlar Original paper covers with leather and linen over binding, linen binding untied; Taliq script, black ink, certain terms and marks in the text written with red ink; interlinear and marginal notes, ink: black and red; text within a golden and thin red frame; unwan decorated with an ornament, colours: blue, red, golden and white; contents: 1b-2a; original foliation with Arabic ciphers in the upper left corner of the a page, black ink: 1-121. Originalne korice od slepljenih listova hartije, prevučene kožom i sa platnom na hrptu. Platneni povez skoro potpuno odšiven. Talik. Rukopis je pisan crnim tušem, naslovi poglavlja, pojedini termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Beleške između redova i na marginama zapisane su crnim i crvenim mastilom. Tekst je uokviren ramom crvene boje i tankom crnom linijom. Unvan ukrašen stilizovanim ornamentom u plavoj, crvenoj, zlatnoj i beloj boji. Originalna numeracija listova arapskim ciframa crnim tušem u gornjem levom uglu strane "a". Sadržaj: 1b-2a. Postoje četiri vrste dokaza (adila) iz kojih proističe fikh: Kuran i suna, a njih dvoje su osnova na koju se pozivaju moralno odgovorni (mukalafun) i na kojima je podignuta njihova religija. Zatim slede konsenzus (idžma) i ispravna i valjana anologija (al-kijasu s-sahih), pri čemu su njih dvoje proistekli iz Kurana i sune. Većina važnih pravila (ahkam) ukazuje na te četiri vrste dokaza (adila). Ona se ukazuju tekstovima (nusus) iz Kurana i sune pa naučnici o njima postižu konsenzus (idžma) i na njih se ukazuje ispravnom i valjanom analogijom (al-kijasu s-sahih) The adillah (evidences) that fiqh is derived from are four: The Book and the Sunnah, and these two are the foundation by which the mukallafoon (the morally responsible) are addressed, and upon which is built their Religion. Then ijmaa' (consensus) and al-qiyaasus-saheeh (sound and correct analogy), these two are derived from the Book and the Sunnah. The majority of the important ahkaam (rulings) are indicated to by these four adillah (evidences). They are indicated to by the nusoos (texts) from the Book and the Sunnah; and the Scholars have ijmaa' (consensus) about them, and they are indicated to by qiyaasus-saheeh (sound and correct analogy)