تأمل در اندیشه های اهل حدیث در رابطه قرآن و سنت در حدیث مصنف - نمونه صحیح البوحری
| عنوان | تأمل در اندیشه های اهل حدیث در رابطه قرآن و سنت در حدیث مصنف - نمونه صحیح البوحری |
|---|---|
| نویسنده | زیشان تورکان |
| محل انتشار | ریاست امور مذهبی - ریاست امور مذهبی |
| موضوع | مجله علمی دیانت، 12-1390، ش57 (4)، ص1091-1114 |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,tur |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه لیتیر |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 1300-8498, DOI: 10.61304/did.1017045 |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_569ae28822744adfadca818a8696b342 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | هرتز این واقعیت که کلام پیامبر از طریق نقل شروع شد، رویکردهای ارتباط قرآن و سنت را به یک مبنای روشمند که بر موضوع ارزش اطلاعاتی متمرکز بود، تبدیل کرد. محدثان به کسانی که به دلیل موحد بودن حدیث/سنت تمایل به بطلان آن داشتند، اعتراض کردند و بر حجیت سنت تأکید کردند. آنها در آثاری که در این راستا نوشته اند نشان دادند که مسائل اعتقادی و فقهی باید بر اساس روایت علیه متکلمان و اهل رأ باشد. اما جالب است که آثار حدیثی طبقهبندی شده در چهار قرن اول هجری تقریباً شامل هیچ آیه مستقلی نمیشود، هرچند که پاسخی به بحثهای حدیثی نیز باشد. پس دلیل این امر چیست؟ از سوی دیگر، این نگرش استثنایی بخاری که در میان اهل حدیث جایگاه زیادی به آیات تحت عناوین باب داده است، چگونه باید تفسیر شود؟ در پژوهش به این نتیجه رسید که این تصور که سنت حاوی محتوای قرآن است در عدم نیاز به استناد آیات جداگانه در آثار روایی الحدیث مؤثر است. مشخص شده است که یکی از دلایل اصلی برخورد استثنایی بخاری این بوده است که مضمون احادیثی را که به دلیل شرایط بهداشتی نمی توانست در کار خود بگنجاند، با آیات بپوشاند. |
| Detaylı Başlık | HADİSÇİLERİN KUR’ÂN-SÜNNET İLİŞKİSİNE DAİR DÜŞÜNCELERİNİN HADİS MUSANNEFATINA YANSIMASI -SAHÎHU’L-BUHÂRÎ ÖRNEĞİ |
