MÂTÜRÎDÎ’DE TEFSİR TE’VÎL AYRIMI MESELESİ

Name: MÂTÜRÎDÎ’DE TEFSİR TE’VÎL AYRIMI MESELESİ
Author: Veysel Gengil

İsim	MÂTÜRÎDÎ’DE TEFSİR TE’VÎL AYRIMI MESELESİ
Yazar	Veysel Gengil
Basım Yeri	Diyanet İşleri Başkanlığı - Diyanet İşleri Başkanlığı
Konu	Diyanet ilmi dergi, 2019-09, Vol.55 (3), p.805-839
Tür	Kitap
Dil	ara,tur
Dijital	Evet
Yazma	Hayır
Kütüphane:	Mektup Kütüphanesi
Demirbaş Numarası	ISSN: 1300-8498, DOI: 10.61304/did.583544
Kayıt Numarası	cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_51d5dc9ed798495a90b54baf435db3d9
Lokasyon	DOAJ Directory of Open Access Journals
Notlar	Mâtürîdî (ö. 333/944)Te’vîlâtü’l-Kur’ân adlı eserinin mukaddimesinde tefsiri te’vîlden ayırmıştır.Buna göre tefsir sahabenin işidir. Onlar nüzule şahit oldukları için âyetlerinmanalarını anlamışlardır. Bu nedenle onların âyetlere yönelik rivayetleribağlayıcıdır. Buna rağmen Mâtürîdî, iki yüzden fazla meselede sahaberivayetlerine rağmen bazen görüş bildirmiş bazen de söz konusu haberlerireddetmiştir. Bu ise ilk etapta onun kendisiyle çeliştiği sonucuna varmaktadır.Çalışmamız o kendisiyle çelişmiş midir yoksa bu ayrımın farklı bir amacı mıvardır sorusuna odaklanmıştır. İlk bölümde Mâtürîdî’nin sahabe tanımı veonlardan gelen haberlerin sayısı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümdeMâtürîdî’nin hangi gerekçelerden hareketle söz konusu haberlere rağmen görüşbildirdiği yahut onları reddettiği konu edilmiştir. Son bölümde ise onu tefsirte’vîl ayrımına sevk eden etkenler ele alınmıştır. Neticede Mâtürîdî’ninkendisiyle çelişmediği ve tefsir şartlarını taşımayan sahabenin rivayetlerinite’vîl olarak değerlendirdiği görülmektedir.Ayrıca bu ayrım, nüzuleşahit olmayan sahâbînin âyete dair ifadesiyle fakihin ifadesi arasında birfarkın bulunmadığını da söylemektedir.
Detaylı Başlık	MÂTÜRÎDÎ’DE TEFSİR TE’VÎL AYRIMI MESELESİ

Kaynağa git Mektup Kütüphanesi Leitir Library

Aramaya Dön

Mektup Kütüphanesi

Kaynağa git

MÂTÜRÎDÎ’DE TEFSİR TE’VÎL AYRIMI MESELESİ

Yazar Veysel Gengil

Basım Yeri Diyanet İşleri Başkanlığı - Diyanet İşleri Başkanlığı

Konu Diyanet ilmi dergi, 2019-09, Vol.55 (3), p.805-839

Tür Kitap

Dil ara,tur

Dijital Evet

Yazma Hayır

Kütüphane Mektup Kütüphanesi

Demirbaş Numarası ISSN: 1300-8498, DOI: 10.61304/did.583544

Kayıt Numarası cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_51d5dc9ed798495a90b54baf435db3d9

Lokasyon DOAJ Directory of Open Access Journals

Notlar Mâtürîdî (ö. 333/944)Te’vîlâtü’l-Kur’ân adlı eserinin mukaddimesinde tefsiri te’vîlden ayırmıştır.Buna göre tefsir sahabenin işidir. Onlar nüzule şahit oldukları için âyetlerinmanalarını anlamışlardır. Bu nedenle onların âyetlere yönelik rivayetleribağlayıcıdır. Buna rağmen Mâtürîdî, iki yüzden fazla meselede sahaberivayetlerine rağmen bazen görüş bildirmiş bazen de söz konusu haberlerireddetmiştir. Bu ise ilk etapta onun kendisiyle çeliştiği sonucuna varmaktadır.Çalışmamız o kendisiyle çelişmiş midir yoksa bu ayrımın farklı bir amacı mıvardır sorusuna odaklanmıştır. İlk bölümde Mâtürîdî’nin sahabe tanımı veonlardan gelen haberlerin sayısı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümdeMâtürîdî’nin hangi gerekçelerden hareketle söz konusu haberlere rağmen görüşbildirdiği yahut onları reddettiği konu edilmiştir. Son bölümde ise onu tefsirte’vîl ayrımına sevk eden etkenler ele alınmıştır. Neticede Mâtürîdî’ninkendisiyle çelişmediği ve tefsir şartlarını taşımayan sahabenin rivayetlerinite’vîl olarak değerlendirdiği görülmektedir.Ayrıca bu ayrım, nüzuleşahit olmayan sahâbînin âyete dair ifadesiyle fakihin ifadesi arasında birfarkın bulunmadığını da söylemektedir.

Detaylı Başlık MÂTÜRÎDÎ’DE TEFSİR TE’VÎL AYRIMI MESELESİ