Hâşiyetu’l-Cûrî/Çûrî ‘alâ Şerhi’l-‘Akâid, MS 447; Şerhu’l-‘Akâid, MS 448; Hâşiye ‘alâ Şerhi Âdâbi’l-‘Adudiyye, MS 449; Şerhu’r-Risâleti’l-Adudiyye (el-Hanefiyye ‘ale’l-Adudiyye), MS 450
(شرح العقائد حاشية شرح اداب البحث شرح الرسالة العضدية الحنفية على العضدية )

Name: Hâşiyetu’l-Cûrî/Çûrî ‘alâ Şerhi’l-‘Akâid, MS 447; Şerhu’l-‘Akâid, MS 448; Hâşiye ‘alâ Şerhi Âdâbi’l-‘Adudiyye, MS 449; Şerhu’r-Risâleti’l-Adudiyye (el-Hanefiyye ‘ale’l-Adudiyye), MS 450
Author: حسن بن السيد عبد القادر الجوري الجوري التفتازاني سعد الدين مسعود بن فخر الدين عمر بن برهان الدين عبد الله الهروي الخرساني التفتازان الشيباني مير ابو الفتح محمد بن امين تاج السعيد الاردبيلي البردعي، محيي الدين محمد بن محمد بن محمد الحنفي التبريزي

İsim	Hâşiyetu’l-Cûrî/Çûrî ‘alâ Şerhi’l-‘Akâid, MS 447; Şerhu’l-‘Akâid, MS 448; Hâşiye ‘alâ Şerhi Âdâbi’l-‘Adudiyye, MS 449; Şerhu’r-Risâleti’l-Adudiyye (el-Hanefiyye ‘ale’l-Adudiyye), MS 450
İsim Orijinal	شرح العقائد حاشية شرح اداب البحث شرح الرسالة العضدية الحنفية على العضدية
Yazar	حسن بن السيد عبد القادر الجوري الجوري التفتازاني سعد الدين مسعود بن فخر الدين عمر بن برهان الدين عبد الله الهروي الخرساني التفتازان الشيباني مير ابو الفتح محمد بن امين تاج السعيد الاردبيلي البردعي، محيي الدين محمد بن محمد بن محمد الحنفي التبريزي
Yazar Orijinal	el-Cûrî, Hasan b. Seyyid Abdulkâdir el-Cûrî [d. 1322/1904-5] / حسن بن السيد عبد القادر الجوري الجوري, (MS 447); et-Teftâzânî, Sa‘düddîn Mes‘ûd b. Fahriddîn Ömer b. Burhânuddîn Abdillâh el-Herevî el-Horâsânî et-Teftâzânî eş-Şâfiî [d. 792/1390] / التفتازاني, سعد الدين مسعود بن فخر الدين عمر بن برهان الدين عبد الله الهروي الخرساني التفتازان الشيباني (MS 448); Mîr Ebü'l-Feth, Muhammed b. Emin Tacü's-Said el-Erdebîlî [d. 875/1470] / مير ابو الفتح, محمد بن امين تاج السعيد الاردبيلي (MS 449); el-Ber
Basım Tarihi:	1701; 1701; 1700; 1700
Konu	Manuscripts, ArabicIslam -- Doctrines -- Early works to 1800Logic, Medieval
Tür	Kitap
Dil	Belirlenmemiş dil
Dijital	Evet
Yazma	Evet
Sayfa Sayısı	355
Fiziksel Boyutlar	4 manuscripts in 1 volume, (17 lines)/ 22x16 cm.
Kütüphane:	Koç Üniversitesi Suna Kıraç Kütüphanesi
Kayıt Numarası	164758
Lokasyon	Suna Kıraç Kütüphanesi, Özel Koleksiyonlar ve Arşivler / Suna Kıraç Library, Special Collections and Archives
Tarih	1701; 1701; 1700; 1700-1113; 1113; 1112; 1112
Notlar	Four different manuscripts bound in one volume. Written as one column with 17 lines per page. Taʿlīq and Naskh scripts in black ink with some words in red. Leather binding with a flap.
Örnek Metin	Birbirinden farklı 4 adet yazmanın bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş ve ciltlenmiş bir eserdir (Yazma numaraları : MS 447, MS 448, MS 449, MS 450). MS 447: Ebu Hafs en-Nesefî’nin İslam akaidini derli toplu ve öğretici tarzda kaleme aldığı Akâidu’n-Nesefî ismiyle bilinen eseri üzerine Teftazânî’nin kaleme aldığı Şerhu’l-‘Akâid isimli şerhin haşiyesidir. Dip metin Akâidu’n-Nesefî muhtasar bir eser olmasına rağmen İslam dünyasında büyük ilgi ile karşılanmış, üzerine yetmiş civarında çalışma yapılmıştır. Elimizdeki haşiyenin kaynak metni Şerhu’l-Akâid ise bu çalışmaların en meşhurudur. Bu haşiyenin farklı baskıları bulunmaktadır. Dört eserli mecmuanın birinci eseridir. Eserin elimizdeki nüshası baş taraftan eksiktir. İstinsahı 1113/1701-2 yılının bir pazartesi işrakında Maraş’ta bulunan bir dağda bitmiştir. Müstensih Maraş’ı “vilayet” ve “Medine” kelimeleriyle takdim etmektedir. İstinsah kaydının hemen altında nüshanın istinsah edildiği kalemle yazılmış ve bu nüshanın sahibinin Yusuf b. Veli b. Mehmed olduğuna dair bir kayıt vardır. Yusuf b. Veli b. Mehmed yüksek bir ihtimalle nüshanın da müstensihidir. Ön kapak içerisinde hikmete dair fevâid ve Arapça beyit vardır. Özellikle 20b’ye kadar olan derkenarlarda yoğun bir şekilde haşiye vardır. Buralarda atıf/iktibas yapılan eserler arasında Tavâli‘, ‘Isâm, Kara Kemal, Bahru’l-efkâr ön plana çıkmaktadır. 21-48 yapraklar arasında cetvel yoktur. 48b boştur. 49a-b’de kelam mantığa dair fevâid bulunmaktadır. 50a boştur. 50b’de kelama dair fevâid vardır. Nüsha reddâdelidir. MS 448: Ebu Hafs en-Nesefî’nin İslam akaidini derli toplu ve öğretici tarzda kaleme aldığı Akâidu’n-Nesefî ismiyle bilinen eseri üzerine Teftâzânî’nin yazdığı şerhtir. el-Akâidu’n-Nesefiyye’nin küçük hacmine rağmen oldukça muteber bir metindir. İngilizce, Almanca ve Fransızcaya tercüme edilen bu Maturîdî metni üzerine yetmiş kadar çalışma yapılmıştır. Bu çalışmaların en meşhuru ise Eşarî kelamcı Teftâzânî’nin kaleme aldığı elimizdeki bu şerhtir. Metinden daha fazla itibar gören ve üzerine onlarca çalışma yapılmış olan Şerhu’l-Akâid, Osmanlı medreselerinde ilm-i kelamdan okutulan kitaplardan olmuştur. el-Akâidu’n-Nesefiyye’nin Semerkand dışında da tanınması/tanınırlığının artması ve medrese kitapları arasına girmesi büyük ölçüde Şerhu’l-Akâid’ten sonra olmuştur. Dört eserli mecmuanın ikinci eseridir. Nüshanın, yazı karakterinden, Maraş için kullandığı sıfatlardan (vilayet ve medine) ve günün zaman dilimini (biri işrak diğeri kuşluk vaktinde tamamlanmasından anlaşıldığı üzere) belirtirken gösterdiği hassasiyetten (yola çıkarak bir önceki nüshanın müstensihi Yusuf b. Veli b. Mehmed tarafından çoğaltılmış olduğunu söyleyebiliriz. Yusuf b. Veli b. Mehmed nüshanın da sahibi olmalıdır. Nüshadaki bazı yapraklar cetvelli bazı yapraklar ise boştur. Derkenarlarda haşiyeler bulunmaktadır. MS 449: Adududdîn el-Îcî’nin münazara-âdâb ilminden kaleme aldığı Âdâbu’l-bahs isimli metne Molla Hanefî olarak bilinen Muhammed Hanefî et-Tebrîzî’nin yazdığı şerhin Mîr Ebu’l-Feth tarafından yapılan haşiyesidir. Vaz‘ ilminin kurucusu olduğu kabul edilen el-Îcî’nin bu kaynak metni Âdâbu’l-Bahs ve Âdâbu’l-Adudiyye olarak da bilinir. Asırlarca medreselerde okutulup ezberlenilen el-Îcî’nin bu eseri istidlal yolu ve metodlarını konu alan yarım varaklık muhtasar bir metindir. Giriş, taksim ve sonuçtan oluşan risalenin taksim bölümü literatürün oluşturan temel meselelerin ele alındığı yerdir. Eserin üzerine birçok şerh ve haşiye yapılmıştır. Elimizdeki eser de bu haşiyelerden birisidir. Mîr Ebu’l-Feth’in bu haşiyesi üzerine de Gelenbevî İsmail Efendi’nin ta‘lîki vardır. Dört eserli mecmuanın üçüncü eseridir. 1700 Ekim-Kasım’ının (Cemaziyelevvel 1112) bir Pazar gününde Maraş’ta istinsahı tamamlanmıştır. Müstensih bu mecmuadaki birinci eserin de müstensihi olan Yusuf b. Veli b. Mehmed olmalıdır. 128a’da nahvî fevâid vardır. Derkenarlarda bazıları satır aralarında olmak üzere yoğun haşiyeler bulunmaktadır. Bu haşiyelerde ‘Isâmuddîn, Mollazâde, Ğubârî, Abdurrahman, Tarsûsî ve Mahmud Efendi’den yapılan alıntılar dikkati çekmektedir. Nüsha reddâdelidir. MS 450: Vaz‘ ilminin kurucusu olduğu kabul edilen Adududdîn el-Îcî’nin Âdâbu’l-Adudiyye olarak da bilinen münazara-âdâb ilminden kaleme aldığı Âdâbu’l-bahs isimli metne Molla Hanefî olarak bilinen Muhammed Hanefî et-Tebrîzî’nin yazdığı şerhtir. Şerh, şarihinin ismine nispetle el-Hanefiyye ale’l-Adudiyye olarak da bilinmektedir. Bu şerh üzerine Mîr Ebu’l-Feth tarafından haşiye yazılmıştır. Asırlarca medreselerde okutulup ezberlenilen kaynak metin olan Âdâbu’l-Bahs istidlal yolu ve metodlarını konu alan yarım varaklık muhtasar bir metindir. Dört eserli mecmuanın dördüncü eseridir. Nüshanın istinsahı Rebiulâhir 1112/Eylül-Ekim 1700 Cuma günü işrak vakti Maraş’ta bulunan bir medresede tamamlanmıştır. Müstensihi bu mecmuadaki diğer nüshaların da müstensihi olduğunu tahmin ettiğimiz Yusuf b. Veli b. Mehmed olmalıdır. 153a’da Arapça dua vardır. 171b boştur.
Bağışçı	Salim Erel
Ciltleme ve tezhip	Sırtı ve kenarları deri kaplı miklepli mukavvâ cilt. MS 447, Tezhip özellikleri : Kavluhû kelimeleri ve bazı yaprakarda bulunan bir, iki ve üçüncü cetveller kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir." MS 448, Tezhip özellikleri : Cetveller ve metinlerin üst tarafları kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 449, Tezhip özellikleri : “Kavluhû” kelimeleri kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 450, Tezhip özellikleri : “Kavluhû” kelimeleri kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir.
Dijital koleksiyon	Koç University Manuscripts Collection
Dijitalleştirme özellikleri	Original scanned with Zeutschel OS 12000C A2 scanner and saved as 300 dpi uncompressed tiffs. Display images generated in CONTENTdm as JP2000
Format	jpeg
Kaligrafi stili	MS 447, MS 448, MS 449 : Talik / Taʿlīq script. MS 450 : Nesih / Naskh script
Kaynakça ve diğer nüshalar	MS 447: Diğer nüshalar: Eserin herhangi bir nüshasına rastlanmamıştır. Büyük olasılıkla özgün yazmadır. MS 448: Keşfü’z-zunûn, C. 2, s. 407-410; TDVİA, C. 2, s. 217-19; Koca, Muhammet Ali. (2016). “el-Akâidu’n-Nesefiyye” ve “el-Akâidü’l-Adudiyye” örneğinde Osmanlı’da Akâid risaleleri: problemler, özellikler ve literatür. TALİD, 14(28), 55. MS 449: Keşfü’z-zunûn, C. 1, s. 117-18; TDVİA, C. 21, s. 413; Yıldırım, Abdullah. (2017). Adudiddin el-Îcî ve “er-Risâletü’l-Vaz‘iyye.¨ Eşref Altaş (Yay. Haz.). İslam ilim ve düşünce geleneğinde Adudiddin el-Îcî içinde (s. 80). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. MS 450: Keşfü’z-Zunûn, C. 1, s. 41. Diğer nüshalar: Eserin Türkiye yazma eser kütüphanelerinde on bir adet nüshası bulunmaktadır. Nüshanın istinsahı Rebiulâhir 1112/ Eylül-Ekim 1700 Cuma günü işrak vakti Maraş’ta bulunan bir medresede tamamlanmıştır. Müstensihi bu mecmuadaki diğer nüshaların da müstensihi olduğunu tahmin ettiğimiz Yusuf b. Veli b. Mehmed olmalıdır. 153a’da Arapça dua vardır. 171b boştur. Mecmuaya dair: Nüshaların hepsi 18. yüzyılın başında istinsah edilmiştir. Birinci nüsha aynı zamanda nüshanın da sahibi olan Yusuf b. Veli b. Mehmed tarafından istinsah edilmiş olmalıdır. Diğer üç nüshada müstensih ismi yoktur; fakat hat çeşidi, eserlerin benzerliği, istinsah zaman-mekânlarının aynılığı/benzerliği, istinsah kayıtlarının üslup birliği/benzerliği bu nüshaların da aynı müstensih tarafından istinsah edildiğini göstermektedir. Nüshalar bu mecmuada bir araya getirilirken kronolojik bir sıraya göre düzenlenmemiştir. Nüshaların ilki ve dördüncüsünün işrak, ikincisinin ise kuşluk vaktinde istinsahı bitmiştir. Nüshaların dördünün de Maraş’ta istinsah edilmesi sebebiyle mecmua bir “Maraş” mecmuası olarak görülebilir. Birinci nüshanın istinsahı Maraş’ta bir dağda dördüncüsü ise medresede bitmiştir. Yusuf b. Veli b. Mehmed büyük ihtimalle o sıralarda mezuniyete yakın bir medrese talebesidir ve bu nüshaları da kendi mütalaası için istinsah etmiş olmalıdır. Nitekim eserlerin dördü de (ikisi kelam ikisi münazara olmak üzere) Osmanlı medreselerinde okutulan eserlerdendir ve hepsinin derkenarlarında da dikkate değer şekilde haşiyeler bulunmaktadır.
Mürekkep rengi	MS 447, MS 448, MS 449, MS 450 : Siyah
Telif hakkı ve kullanım	Bu websitesindeki tüm görüntü ve materyaller görüntüleme amaçlıdır bu nedenle kullanıcılar Koç Üniversitesi'nden yazılı izin alınmaksızın herhangi bir biçimde kopyalama, çoğaltma, herhangi bir biçimde dağıtım, değiştirme, uyarlama veya ekleme yapamazlar. İlgili kanuna istinaden izin verilen eğitim ve öğretim faaliyetleri kapsamında materyallerin kullanımına bağlı şartlar eser sahibi ve/veya Koç Üniversitesi'ne aittir. Daha fazla bilgi için: [email protected]. / All images and materials are for viewing purposes and users may not copy, reproduce, distribute in any form, perform, alter, adapt or add to materials in whatsoever form without express written consent of Koç University. Any educational and academic uses which are permitted under the compliance to the relevant laws must credit the Author and Koç University. For more information, contact us at: [email protected].

Kaynağa git Koç Üniversitesi Suna Kıraç Kütüphanesi

Aramaya Dön

Koç Üniversitesi Suna Kıraç Kütüphanesi

Kaynağa git

Hâşiyetu’l-Cûrî/Çûrî ‘alâ Şerhi’l-‘Akâid, MS 447; Şerhu’l-‘Akâid, MS 448; Hâşiye ‘alâ Şerhi Âdâbi’l-‘Adudiyye, MS 449; Şerhu’r-Risâleti’l-Adudiyye (el-Hanefiyye ‘ale’l-Adudiyye), MS 450

(شرح العقائد حاشية شرح اداب البحث شرح الرسالة العضدية الحنفية على العضدية )

Yazar حسن بن السيد عبد القادر الجوري الجوري التفتازاني سعد الدين مسعود بن فخر الدين عمر بن برهان الدين عبد الله الهروي الخرساني التفتازان الشيباني مير ابو الفتح محمد بن امين تاج السعيد الاردبيلي البردعي، محيي الدين محمد بن محمد بن محمد الحنفي التبريزي

Yazar Orijinal el-Cûrî, Hasan b. Seyyid Abdulkâdir el-Cûrî [d. 1322/1904-5] / حسن بن السيد عبد القادر الجوري الجوري, (MS 447); et-Teftâzânî, Sa‘düddîn Mes‘ûd b. Fahriddîn Ömer b. Burhânuddîn Abdillâh el-Herevî el-Horâsânî et-Teftâzânî eş-Şâfiî [d. 792/1390] / التفتازاني, سعد الدين مسعود بن فخر الدين عمر بن برهان الدين عبد الله الهروي الخرساني التفتازان الشيباني (MS 448); Mîr Ebü'l-Feth, Muhammed b. Emin Tacü's-Said el-Erdebîlî [d. 875/1470] / مير ابو الفتح, محمد بن امين تاج السعيد الاردبيلي (MS 449); el-Ber

Basım Tarihi 1701; 1701; 1700; 1700

Konu Manuscripts, ArabicIslam -- Doctrines -- Early works to 1800Logic, Medieval

Tür Kitap

Dil Belirlenmemiş dil

Dijital Evet

Yazma Evet

Sayfa Sayısı 355

Fiziksel Boyutlar 4 manuscripts in 1 volume, (17 lines)/ 22x16 cm.

Kütüphane Koç Üniversitesi Suna Kıraç Kütüphanesi

Kayıt Numarası 164758

Lokasyon Suna Kıraç Kütüphanesi, Özel Koleksiyonlar ve Arşivler / Suna Kıraç Library, Special Collections and Archives

Tarih 1701; 1701; 1700; 1700-1113; 1113; 1112; 1112

Notlar Four different manuscripts bound in one volume. Written as one column with 17 lines per page. Taʿlīq and Naskh scripts in black ink with some words in red. Leather binding with a flap.

Örnek Metin Birbirinden farklı 4 adet yazmanın bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş ve ciltlenmiş bir eserdir (Yazma numaraları : MS 447, MS 448, MS 449, MS 450). MS 447: Ebu Hafs en-Nesefî’nin İslam akaidini derli toplu ve öğretici tarzda kaleme aldığı Akâidu’n-Nesefî ismiyle bilinen eseri üzerine Teftazânî’nin kaleme aldığı Şerhu’l-‘Akâid isimli şerhin haşiyesidir. Dip metin Akâidu’n-Nesefî muhtasar bir eser olmasına rağmen İslam dünyasında büyük ilgi ile karşılanmış, üzerine yetmiş civarında çalışma yapılmıştır. Elimizdeki haşiyenin kaynak metni Şerhu’l-Akâid ise bu çalışmaların en meşhurudur. Bu haşiyenin farklı baskıları bulunmaktadır. Dört eserli mecmuanın birinci eseridir. Eserin elimizdeki nüshası baş taraftan eksiktir. İstinsahı 1113/1701-2 yılının bir pazartesi işrakında Maraş’ta bulunan bir dağda bitmiştir. Müstensih Maraş’ı “vilayet” ve “Medine” kelimeleriyle takdim etmektedir. İstinsah kaydının hemen altında nüshanın istinsah edildiği kalemle yazılmış ve bu nüshanın sahibinin Yusuf b. Veli b. Mehmed olduğuna dair bir kayıt vardır. Yusuf b. Veli b. Mehmed yüksek bir ihtimalle nüshanın da müstensihidir. Ön kapak içerisinde hikmete dair fevâid ve Arapça beyit vardır. Özellikle 20b’ye kadar olan derkenarlarda yoğun bir şekilde haşiye vardır. Buralarda atıf/iktibas yapılan eserler arasında Tavâli‘, ‘Isâm, Kara Kemal, Bahru’l-efkâr ön plana çıkmaktadır. 21-48 yapraklar arasında cetvel yoktur. 48b boştur. 49a-b’de kelam mantığa dair fevâid bulunmaktadır. 50a boştur. 50b’de kelama dair fevâid vardır. Nüsha reddâdelidir. MS 448: Ebu Hafs en-Nesefî’nin İslam akaidini derli toplu ve öğretici tarzda kaleme aldığı Akâidu’n-Nesefî ismiyle bilinen eseri üzerine Teftâzânî’nin yazdığı şerhtir. el-Akâidu’n-Nesefiyye’nin küçük hacmine rağmen oldukça muteber bir metindir. İngilizce, Almanca ve Fransızcaya tercüme edilen bu Maturîdî metni üzerine yetmiş kadar çalışma yapılmıştır. Bu çalışmaların en meşhuru ise Eşarî kelamcı Teftâzânî’nin kaleme aldığı elimizdeki bu şerhtir. Metinden daha fazla itibar gören ve üzerine onlarca çalışma yapılmış olan Şerhu’l-Akâid, Osmanlı medreselerinde ilm-i kelamdan okutulan kitaplardan olmuştur. el-Akâidu’n-Nesefiyye’nin Semerkand dışında da tanınması/tanınırlığının artması ve medrese kitapları arasına girmesi büyük ölçüde Şerhu’l-Akâid’ten sonra olmuştur. Dört eserli mecmuanın ikinci eseridir. Nüshanın, yazı karakterinden, Maraş için kullandığı sıfatlardan (vilayet ve medine) ve günün zaman dilimini (biri işrak diğeri kuşluk vaktinde tamamlanmasından anlaşıldığı üzere) belirtirken gösterdiği hassasiyetten (yola çıkarak bir önceki nüshanın müstensihi Yusuf b. Veli b. Mehmed tarafından çoğaltılmış olduğunu söyleyebiliriz. Yusuf b. Veli b. Mehmed nüshanın da sahibi olmalıdır. Nüshadaki bazı yapraklar cetvelli bazı yapraklar ise boştur. Derkenarlarda haşiyeler bulunmaktadır. MS 449: Adududdîn el-Îcî’nin münazara-âdâb ilminden kaleme aldığı Âdâbu’l-bahs isimli metne Molla Hanefî olarak bilinen Muhammed Hanefî et-Tebrîzî’nin yazdığı şerhin Mîr Ebu’l-Feth tarafından yapılan haşiyesidir. Vaz‘ ilminin kurucusu olduğu kabul edilen el-Îcî’nin bu kaynak metni Âdâbu’l-Bahs ve Âdâbu’l-Adudiyye olarak da bilinir. Asırlarca medreselerde okutulup ezberlenilen el-Îcî’nin bu eseri istidlal yolu ve metodlarını konu alan yarım varaklık muhtasar bir metindir. Giriş, taksim ve sonuçtan oluşan risalenin taksim bölümü literatürün oluşturan temel meselelerin ele alındığı yerdir. Eserin üzerine birçok şerh ve haşiye yapılmıştır. Elimizdeki eser de bu haşiyelerden birisidir. Mîr Ebu’l-Feth’in bu haşiyesi üzerine de Gelenbevî İsmail Efendi’nin ta‘lîki vardır. Dört eserli mecmuanın üçüncü eseridir. 1700 Ekim-Kasım’ının (Cemaziyelevvel 1112) bir Pazar gününde Maraş’ta istinsahı tamamlanmıştır. Müstensih bu mecmuadaki birinci eserin de müstensihi olan Yusuf b. Veli b. Mehmed olmalıdır. 128a’da nahvî fevâid vardır. Derkenarlarda bazıları satır aralarında olmak üzere yoğun haşiyeler bulunmaktadır. Bu haşiyelerde ‘Isâmuddîn, Mollazâde, Ğubârî, Abdurrahman, Tarsûsî ve Mahmud Efendi’den yapılan alıntılar dikkati çekmektedir. Nüsha reddâdelidir. MS 450: Vaz‘ ilminin kurucusu olduğu kabul edilen Adududdîn el-Îcî’nin Âdâbu’l-Adudiyye olarak da bilinen münazara-âdâb ilminden kaleme aldığı Âdâbu’l-bahs isimli metne Molla Hanefî olarak bilinen Muhammed Hanefî et-Tebrîzî’nin yazdığı şerhtir. Şerh, şarihinin ismine nispetle el-Hanefiyye ale’l-Adudiyye olarak da bilinmektedir. Bu şerh üzerine Mîr Ebu’l-Feth tarafından haşiye yazılmıştır. Asırlarca medreselerde okutulup ezberlenilen kaynak metin olan Âdâbu’l-Bahs istidlal yolu ve metodlarını konu alan yarım varaklık muhtasar bir metindir. Dört eserli mecmuanın dördüncü eseridir. Nüshanın istinsahı Rebiulâhir 1112/Eylül-Ekim 1700 Cuma günü işrak vakti Maraş’ta bulunan bir medresede tamamlanmıştır. Müstensihi bu mecmuadaki diğer nüshaların da müstensihi olduğunu tahmin ettiğimiz Yusuf b. Veli b. Mehmed olmalıdır. 153a’da Arapça dua vardır. 171b boştur.

Bağışçı Salim Erel

Ciltleme ve tezhip Sırtı ve kenarları deri kaplı miklepli mukavvâ cilt. MS 447, Tezhip özellikleri : Kavluhû kelimeleri ve bazı yaprakarda bulunan bir, iki ve üçüncü cetveller kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir." MS 448, Tezhip özellikleri : Cetveller ve metinlerin üst tarafları kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 449, Tezhip özellikleri : “Kavluhû” kelimeleri kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir. MS 450, Tezhip özellikleri : “Kavluhû” kelimeleri kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir.

Dijital koleksiyon Koç University Manuscripts Collection

Dijitalleştirme özellikleri Original scanned with Zeutschel OS 12000C A2 scanner and saved as 300 dpi uncompressed tiffs. Display images generated in CONTENTdm as JP2000

Format jpeg

Kaligrafi stili MS 447, MS 448, MS 449 : Talik / Taʿlīq script. MS 450 : Nesih / Naskh script

Kaynakça ve diğer nüshalar MS 447: Diğer nüshalar: Eserin herhangi bir nüshasına rastlanmamıştır. Büyük olasılıkla özgün yazmadır. MS 448: Keşfü’z-zunûn, C. 2, s. 407-410; TDVİA, C. 2, s. 217-19; Koca, Muhammet Ali. (2016). “el-Akâidu’n-Nesefiyye” ve “el-Akâidü’l-Adudiyye” örneğinde Osmanlı’da Akâid risaleleri: problemler, özellikler ve literatür. TALİD, 14(28), 55. MS 449: Keşfü’z-zunûn, C. 1, s. 117-18; TDVİA, C. 21, s. 413; Yıldırım, Abdullah. (2017). Adudiddin el-Îcî ve “er-Risâletü’l-Vaz‘iyye.¨ Eşref Altaş (Yay. Haz.). İslam ilim ve düşünce geleneğinde Adudiddin el-Îcî içinde (s. 80). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. MS 450: Keşfü’z-Zunûn, C. 1, s. 41. Diğer nüshalar: Eserin Türkiye yazma eser kütüphanelerinde on bir adet nüshası bulunmaktadır. Nüshanın istinsahı Rebiulâhir 1112/ Eylül-Ekim 1700 Cuma günü işrak vakti Maraş’ta bulunan bir medresede tamamlanmıştır. Müstensihi bu mecmuadaki diğer nüshaların da müstensihi olduğunu tahmin ettiğimiz Yusuf b. Veli b. Mehmed olmalıdır. 153a’da Arapça dua vardır. 171b boştur. Mecmuaya dair: Nüshaların hepsi 18. yüzyılın başında istinsah edilmiştir. Birinci nüsha aynı zamanda nüshanın da sahibi olan Yusuf b. Veli b. Mehmed tarafından istinsah edilmiş olmalıdır. Diğer üç nüshada müstensih ismi yoktur; fakat hat çeşidi, eserlerin benzerliği, istinsah zaman-mekânlarının aynılığı/benzerliği, istinsah kayıtlarının üslup birliği/benzerliği bu nüshaların da aynı müstensih tarafından istinsah edildiğini göstermektedir. Nüshalar bu mecmuada bir araya getirilirken kronolojik bir sıraya göre düzenlenmemiştir. Nüshaların ilki ve dördüncüsünün işrak, ikincisinin ise kuşluk vaktinde istinsahı bitmiştir. Nüshaların dördünün de Maraş’ta istinsah edilmesi sebebiyle mecmua bir “Maraş” mecmuası olarak görülebilir. Birinci nüshanın istinsahı Maraş’ta bir dağda dördüncüsü ise medresede bitmiştir. Yusuf b. Veli b. Mehmed büyük ihtimalle o sıralarda mezuniyete yakın bir medrese talebesidir ve bu nüshaları da kendi mütalaası için istinsah etmiş olmalıdır. Nitekim eserlerin dördü de (ikisi kelam ikisi münazara olmak üzere) Osmanlı medreselerinde okutulan eserlerdendir ve hepsinin derkenarlarında da dikkate değer şekilde haşiyeler bulunmaktadır.

Mürekkep rengi MS 447, MS 448, MS 449, MS 450 : Siyah

Telif hakkı ve kullanım Bu websitesindeki tüm görüntü ve materyaller görüntüleme amaçlıdır bu nedenle kullanıcılar Koç Üniversitesi'nden yazılı izin alınmaksızın herhangi bir biçimde kopyalama, çoğaltma, herhangi bir biçimde dağıtım, değiştirme, uyarlama veya ekleme yapamazlar. İlgili kanuna istinaden izin verilen eğitim ve öğretim faaliyetleri kapsamında materyallerin kullanımına bağlı şartlar eser sahibi ve/veya Koç Üniversitesi'ne aittir. Daha fazla bilgi için: [email protected]. / All images and materials are for viewing purposes and users may not copy, reproduce, distribute in any form, perform, alter, adapt or add to materials in whatsoever form without express written consent of Koç University. Any educational and academic uses which are permitted under the compliance to the relevant laws must credit the Author and Koç University. For more information, contact us at: [email protected].