نویسنده
حسن بن السید عبد القادر الجوری الجوری التفتازانی سعدالدین مسعود بن فخرالدین عمر بن برهان الدین عبدالله الحراوی الخراسانی التفتازان الشیبانی میر ابوالفتح محمد بن امین تاج الارالس. الدین محمد بن محمد بن محمد حنفی تبریزی
نویسنده اورجینال
el-Cûrî, Hasan b. Seyyid Abdulkâdir el-Cûrî [d. 1322/1904-5] /
حسن بن السيد عبد القادر الجوري الجوري, (MS 447);
et-Teftâzânî, Sa‘düddîn Mes‘ûd b. Fahriddîn Ömer b. Burhânuddîn Abdillâh el-Herevî el-Horâsânî et-Teftâzânî eş-Şâfiî [d. 792/1390] /
التفتازاني, سعد الدين مسعود بن فخر الدين عمر بن برهان الدين عبد الله الهروي الخرساني التفتازان الشيباني (MS 448);
Mîr Ebü'l-Feth, Muhammed b. Emin Tacü's-Said el-Erdebîlî [d. 875/1470] /
مير ابو الفتح, محمد بن امين تاج السعيد الاردبيلي (MS 449);
el-Ber
تاریخ انتشار
1701; 1701; 1700; 1700
موضوع
نسخه های خطی، اسلام عربی -- عقاید -- آثار اولیه تا منطق 1800، قرون وسطی
نوع
كتاب
زبان
نامشخص
دیجیتال
بله
نسخه خطی
بله
تعداد صفحات
355
ابعاد فیزیکی
4 manuscripts in 1 volume, (17 lines)/ 22x16 cm.
کتابخانه
کتابخانه Suna Kıraç دانشگاه کوچ
شماره ثبت
164758
محل کتابخانه
کتابخانه سونا کراچ، مجموعه ها و آرشیوهای ویژه / کتابخانه سونا کراچ، مجموعه ها و آرشیوهای ویژه
تاریخ
1701; 1701; 1700; 1700-1113; 1113; 1112; 1112
یادداشتها
چهار نسخه خطی مختلف صحافی شده در یک جلد. به صورت یک ستون با 17 خط در هر صفحه نوشته شده است. خط تعلیق و نسخ با مرکب سیاه و چند کلمه به رنگ قرمز. صحافی چرمی با فلپ.
متن نمونه
این اثری است که با گردآوری 4 نسخه خطی مختلف (شمارههای دستنوشته: MS 447، MS 448، MS 449، MS 450) خلق و صحافی شده است.
447 بعد از میلاد:
شرح شرحی است به نام شرح العقاید که تفتازانی بر اثر ابوحفص النصفی معروف به عکایدون نسفی نوشته و در آن عقاید اسلامی را به صورت منظم و آموزنده نوشته است. متن پاي عكادون نسفي اگرچه اثري موجز است، اما در جهان اسلام مورد توجه فراوان قرار گرفته و حدود هفتاد مطالعه در مورد آن انجام شده است. متن مبدأ حاشیه نویسی که داریم، شرحوالعقاید، مشهورترین این آثار است. نسخه های مختلفی از این حاشیه وجود دارد.
اولین کار مجله با چهار اثر است. نسخه ای که از کار داریم از ابتدا گم شده است. نسخه آن در روز دوشنبه سال 1701-1113 در کوهی در مرعش تکمیل شد. نسخ کننده مرعش را با عبارت «ولایت» و «مدینه» معرفی می کند. درست در زیر رونوشت با مداد نوشته شده که نسخه نسخ شده و صاحب این نسخه یوسف ب. ولی ب. سابقه دارد که او محمد است. یوسف ب. ولی ب. محمد به احتمال زیاد کپی کننده نسخه است. در داخل جلد، اقوال حکمت و دوبیتی عربی آمده است. حاشیه نویسی شدید، به خصوص در حاشیه تا 20b وجود دارد. از جمله آثاری که در اینجا ذکر شده/نقل شده است، «توالی»، «عصام، کارا کمال»، «بحرالافکار» به چشم می خورد. بین برگ های 21-48 خط کش وجود ندارد. 48b خالی است. در 49 الف-ب نظراتی درباره منطق کلامی وجود دارد. 50 a خالی است. در 50b توضیحی در مورد الهیات وجود دارد. کپی رد می شود.
448 بعد از میلاد:
شرحی است که تفتازانی بر اثر ابوحفص نسفی معروف به عکایدون نسفی نوشته و در آن عقاید اسلامی را به صورت منظم و آموزنده نوشته است. علیرغم حجم اندک الاکادون نسفیه، متن بسیار معتبری است. در مورد این متن ماتریدی که به انگلیسی، آلمانی و فرانسوی ترجمه شده است، حدود هفتاد مطالعه انجام شده است. مشهورترین این آثار، تفسیر تفتازانی متکلم اشعری است. شروعالاکائد که از متن معتبرتر است و ده ها تحقیق در مورد آن انجام شده است، از جمله کتاب هایی بود که در مدارس عثمانی در زمینه کلام تدریس می شد. به رسمیت شناختن/افزایش الاکائدون نسفیه در خارج از سمرقند و گنجاندن آن در میان کتب مدرسه عمدتاً پس از شرحوالاکائد اتفاق افتاد.
این دومین اثر مجله با چهار اثر است. بر اساس فونت، صفاتی که برای مرعش (ولایت و مدینه) به کار برده و حساسیتی که در نشان دادن بازه زمانی روز از خود نشان داده است (یکی در اشراق و دیگری در نیمه صبح) می توان گفت که نسخه توسط نسخ کننده نسخه قبلی، یوسف بن، تکثیر شده است. ولی ب. محمد. یوسف ب. ولی ب. محمد نیز باید صاحب نسخه بوده باشد. برخی از برگهای موجود در نسخه دارای خط و برخی خالی هستند. در لبه ها پاورقی وجود دارد.
449 بعد از میلاد:
مشروح میر ابوالفتح تفسیر محمد حنفی تبریزی، معروف به ملا حنفی، بر متن عضاب البحص است که توسط عدوالدین الایسی از علم مناظره نوشته شده است. این متن منبع العزی که مؤسس علم وزع به شمار میرود، به نامهای «ادابولبهس» و «ادابالعددیه» نیز معروف است. این اثر الایجی که قرنها در مدارس تدریس و حفظ میشود، متنی است مختصر نیمبرگی درباره راه و روش استنباط. بخش تقسیمی رساله که مشتمل بر یک مقدمه، یک فصل و یک خاتمه است، جایی است که موضوعات اساسی تشکیل دهنده ادبیات مورد بحث قرار می گیرد. شرح ها و حاشیه های فراوانی بر این اثر صورت گرفته است. کاری که ما داریم یکی از این حاشیه نویسی هاست. همچنین نقل قولی از گلنبیوی اسماعیل افندی در این حاشیه از امیر ابوالفتح آمده است.
این سومین اثر مجله با چهار اثر است. نسخه برداری آن در مرعش در یکشنبه اکتبر تا نوامبر 1700 تکمیل شد (Jamaziyalevvel 1112). نسخ کننده اولین اثر این مجله یوسف ب. ولی ب. باید محمد باشه در سال 128 یک nahvî fevâid وجود دارد. حاشیه نویسی متراکمی در حاشیه وجود دارد، برخی در بین خطوط. در این حاشیهها، نقلهایی از اسماعدین، ملازاده، ابوری، عبدالرحمن، تارسوسی و محمود افندی قابل توجه است. کپی رد می شود.
450 بعد از میلاد:
تفسیری است که محمد حنفی و تبریزی، معروف به ملا حنفی، بر متن ادابوالبحص نوشته که توسط عدوالدین الایسی، که مؤسس علم واز به شمار میرود، از علم مناظره، معروف به عضدّیّه، تألیف کرده است. این تفسیر به نام مفسر آن به الحنفیه العدودیه نیز معروف است. حواشی بر این تفسیر به قلم میر ابوالفتح نوشته شده است. اداب البحث که متن مبدأ قرن ها در مدارس تدریس و حفظ شده است، متنی است مختصر نیم برگ درباره راه و روش استنباط.
چهارمین اثر مجله چهارکاره است. نسخه برداری از نسخه در مدرسه ای در مرعش در روز جمعه، ربیع الاهر 1112 / سپتامبر تا اکتبر 1700، در زمان اشراق کامل شد. نسخهنویس یوسف بن است که فرض میکنیم نسخهنویس دیگر نسخههای این مجله نیز هست. ولی ب. باید محمد باشه یک دعای عربی در سال 153 وجود دارد. 171b خالی است.
Bağışçı
Salim Erel
Ciltleme ve tezhip
Sırtı ve kenarları deri kaplı miklepli mukavvâ cilt.
MS 447, Tezhip özellikleri : Kavluhû kelimeleri ve bazı yaprakarda bulunan bir, iki ve üçüncü cetveller kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir."
MS 448, Tezhip özellikleri : Cetveller ve metinlerin üst tarafları kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir.
MS 449, Tezhip özellikleri : “Kavluhû” kelimeleri kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir.
MS 450, Tezhip özellikleri : “Kavluhû” kelimeleri kırmızı mürekkeple imlâ edilmiştir.
Dijital koleksiyon
Koç University Manuscripts Collection
Dijitalleştirme özellikleri
Original scanned with Zeutschel OS 12000C A2 scanner and saved as 300 dpi uncompressed tiffs. Display images generated in CONTENTdm as JP2000
Format
jpeg
Kaligrafi stili
MS 447, MS 448, MS 449 : Talik / Taʿlīq script. MS 450 : Nesih / Naskh script
Kaynakça ve diğer nüshalar
MS 447: Diğer nüshalar: Eserin herhangi bir nüshasına rastlanmamıştır. Büyük olasılıkla özgün yazmadır.
MS 448: Keşfü’z-zunûn, C. 2, s. 407-410; TDVİA, C. 2, s. 217-19; Koca, Muhammet Ali. (2016). “el-Akâidu’n-Nesefiyye” ve “el-Akâidü’l-Adudiyye” örneğinde Osmanlı’da Akâid risaleleri: problemler, özellikler ve literatür. TALİD, 14(28), 55.
MS 449: Keşfü’z-zunûn, C. 1, s. 117-18; TDVİA, C. 21, s. 413; Yıldırım, Abdullah. (2017). Adudiddin el-Îcî ve “er-Risâletü’l-Vaz‘iyye.¨ Eşref Altaş (Yay. Haz.). İslam ilim ve düşünce geleneğinde Adudiddin el-Îcî içinde (s. 80). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
MS 450: Keşfü’z-Zunûn, C. 1, s. 41. Diğer nüshalar: Eserin Türkiye yazma eser kütüphanelerinde on bir adet nüshası bulunmaktadır. Nüshanın istinsahı Rebiulâhir 1112/ Eylül-Ekim 1700 Cuma günü işrak vakti Maraş’ta bulunan bir medresede tamamlanmıştır. Müstensihi bu mecmuadaki diğer nüshaların da müstensihi olduğunu tahmin ettiğimiz Yusuf b. Veli b. Mehmed olmalıdır. 153a’da Arapça dua vardır. 171b boştur. Mecmuaya dair: Nüshaların hepsi 18. yüzyılın başında istinsah edilmiştir. Birinci nüsha aynı zamanda nüshanın da sahibi olan Yusuf b. Veli b. Mehmed tarafından istinsah edilmiş olmalıdır. Diğer üç nüshada müstensih ismi yoktur; fakat hat çeşidi, eserlerin benzerliği, istinsah zaman-mekânlarının aynılığı/benzerliği, istinsah kayıtlarının üslup birliği/benzerliği bu nüshaların da aynı müstensih tarafından istinsah edildiğini göstermektedir. Nüshalar bu mecmuada bir araya getirilirken kronolojik bir sıraya göre düzenlenmemiştir. Nüshaların ilki ve dördüncüsünün işrak, ikincisinin ise kuşluk vaktinde istinsahı bitmiştir. Nüshaların dördünün de Maraş’ta istinsah edilmesi sebebiyle mecmua bir “Maraş” mecmuası olarak görülebilir. Birinci nüshanın istinsahı Maraş’ta bir dağda dördüncüsü ise medresede bitmiştir. Yusuf b. Veli b. Mehmed büyük ihtimalle o sıralarda mezuniyete yakın bir medrese talebesidir ve bu nüshaları da kendi mütalaası için istinsah etmiş olmalıdır. Nitekim eserlerin dördü de (ikisi kelam ikisi münazara olmak üzere) Osmanlı medreselerinde okutulan eserlerdendir ve hepsinin derkenarlarında da dikkate değer şekilde haşiyeler bulunmaktadır.
Mürekkep rengi
MS 447, MS 448, MS 449, MS 450 : Siyah
Telif hakkı ve kullanım
Bu websitesindeki tüm görüntü ve materyaller görüntüleme amaçlıdır bu nedenle kullanıcılar Koç Üniversitesi'nden yazılı izin alınmaksızın herhangi bir biçimde kopyalama, çoğaltma, herhangi bir biçimde dağıtım, değiştirme, uyarlama veya ekleme yapamazlar. İlgili kanuna istinaden izin verilen eğitim ve öğretim faaliyetleri kapsamında materyallerin kullanımına bağlı şartlar eser sahibi ve/veya Koç Üniversitesi'ne aittir. Daha fazla bilgi için: [email protected]. / All images and materials are for viewing purposes and users may not copy, reproduce, distribute in any form, perform, alter, adapt or add to materials in whatsoever form without express written consent of Koç University. Any educational and academic uses which are permitted under the compliance to the relevant laws must credit the Author and Koç University. For more information, contact us at: [email protected].
