نویسنده
اللهکرم کرمیپور, عبدالحسین حاجی ابوالحسنی
نویسنده اورجینال
اللهکرم کرمیپور عبدالحسین حاجی ابوالحسنی
تاریخ انتشار
1395
محل انتشار
-
Research Institute of Hawzah and University (RIHU)
موضوع
آیین محرّم ; تفسیرگرایی ; دینپژوهی ; نماد ; کلیفورد گیرتز
نوع
دوره ای
زبان
عربی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
خیر
کتابخانه
Biblioteca de la Universitat d'Alacant-BUA
شناسه دارایی کتابخانه
ISSN: 2322-2506, EISSN: 2588-4700, DOI: 10.30471/soci.2017.1323
شماره ثبت
cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_36ee9a4509c648a99a1b4bdf5cd57dc8
محل کتابخانه
DOAJ Directory of Open Access Journals
تاریخ
1395
یادداشتها
پژوهش حاضر، به روش کیفی، مبتنی بر نظریه تفسیری کلیفورد گیرتز انجام گرفته. مسئله اصلی در این پژوهش، توصیف عناصر شور و احساس در مناسک محرّم، با تأکید بر فهم چیستی آن در قالب دینِ زیسته است. واحد تحقیق آن دسته از یافتههای آیینی است که بیشتر عنصر شور و احساس در آن متجلّی است مانند: (سیاهپوشی، سینهزنی، زنجیرزنی، قمهزنی و تعزیه) که محقق آنها را به شیوه قومنگاری دینی بازنمایی نموده است. راه رسیدن به چنین هدفی ساده نبود، بلکه مستلزم انتخاب روشی پیچیده و ترکیبی بود که محقق را واداشت به روش مشاهده مشارکتی و مصاحبه با پیشکسوتان آیین محرّم به گفتگو بنشیند. در فرایند تجزیه و تحلیل یافتههای ذکر شده به شکل تفسیری، پژوهشگر به شرح این واقعیّت پرداخته که آیین محرّم بازتولیدکنندۀ هویت دینی و فرهنگی بوده است، و آیینها، همان باور دینی مناسکگزارانند که به عینیّت درآمده. حاصل مصاحبهها و نتیجه مشاهده محقق نشان داد که شور، احساس، و حرکت بهعنوان روح مناسکاند، و طبیعتِ آیین محرّم متمایل به محاکات و دیده شدن است. نتیجه به دست آمده ثابت کرد که آیین محرّم از یک طرف، مؤلفههایی هویتساز و تقویتکننده ساخت اجتماعیاند، که توانستهاند در بازتولید روحیه، ارتباطات جمعی، روابط درونگروهی، پیوندهای اجتماعی، آگاهی جمعی، و بازسازی باورهای دینی نقشآفرینی کنند، و از طرف دیگر، پیونددهنده گذشته و حال بودهاند.محقق در پایان به این جمعبندی رسیده که فهم رابطه شور و احساس در مناسک و آیین دینی راه رسیدن به حقیقت دین را هموار خواهد کرد.
متن نمونه
Islām va ʻulūm-i ijtimāʻī (Online), 1395-07, Vol.8 (16), p.111-134
