نویسنده
کیانا شیرانی، رسول سلطانی، یاسامان اسکندری، حسن صالحی
تاریخ انتشار
1401
محل انتشار
-
دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، 1401.
موضوع
اسید اسکوربیک، مرگ و میر، پروکلسی تونین، سپسیس، تیامین، پزشکی، پزشکی (عمومی)، R5-920
نوع
دوره ای
زبان
فارسی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
خیر
ابعاد فیزیکی
electronic resource
کتابخانه
کتابخانه دانشگاه اولوداغ بورسا
شناسه دارایی کتابخانه
edsdoj.7314461cebbe4879a120d29e010f984d
شماره ثبت
cyeo6zyufb
محل کتابخانه
LCC: Medicine، LCC: Medicine (عمومی)
تاریخ
1401
متن نمونه
سابقه و هدف: سپسیس یک وضعیت بالقوه تهدید کننده زندگی است که با واکنش غیرقابل تنظیم بدن به عفونت مشخص می شود و به نوبه خود باعث آسیب به بافت ها و اندام های خود می شود. مطالعه حاضر به بررسی تأثیر مصرف همزمان تیامین و ویتامین C بر کاهش مرگ و میر بیماران مبتلا به سپسیس شدید میپردازد. روشها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی، 86 بیمار مبتلا به سپسیس شدید در دو گروه درمان و کنترل هر کدام شامل 43 بیمار قرار گرفتند. گروه درمان 600 میلی گرم تیامین خوراکی هر 12 ساعت و ویتامین C با دوز 50 میلی گرم بر کیلوگرم، روزانه به مدت 96 ساعت در کنار درمان استاندارد و گروه کنترل درمان استاندارد دریافت کردند. نتایج درمانی (بهبود یا مرگ)، مدت بستری در بیمارستان و مدت زمان اتصال ونتیلاتور برای بیماران در هر دو گروه ثبت شد. همچنین سطح پروکلسی تونین (PCT) و CRP در ابتدا و پس از 96 ساعت اندازهگیری و ثبت شد. یافتهها: نسبت شانس پیامد مرگ در گروه درمان بهطور معنیداری کمتر از گروه کنترل بود (116/0-913/0: فاصله اطمینان (CI) 95 درصد، 033/0 = P، 32/0 = OR). میانگین مدت اقامت در بیمارستان در گروه درمان حدود 7 روز بود که به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل بود. میانگین مدت بستری در بخش مراقبتهای ویژه در گروه درمان نیز بهطور معنیداری کمتر از گروه کنترل بود. نتیجهگیری: مصرف همزمان ویتامین C و تیامین در بیماران سپسیس میتواند باعث کاهش طول مدت بستری در بخش مراقبتهای ویژه و بیمارستان و همچنین کاهش سطح سرمی عوامل التهابی و کاهش میزان مرگ و میر در این بیماران شود.
DOI
10.48305/jims.v40.i691.0825
ISSN
1027-7595, 1735-854X
İlişki
https://jims.mui.ac.ir/article_26275_713b521d4d5b06f9cda40ebb149b0d5e.pdf; https://doaj.org/toc/1027-7595; https://doaj.org/toc/1735-854X
