حاشیه نویسی در مورد "سعدی"
(حاشيه بر سديدي)
| عنوان | حاشیه نویسی در مورد "سعدی" |
|---|---|
| عنوان اورجینال | حاشيه بر سديدي |
| محل انتشار | - [ناشر مشخص نیست] |
| نوع | كتاب |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | خیر |
| نسخه خطی | خیر |
| ابعاد فیزیکی | 1 online resource. |
| کتابخانه: | کتابخانه کنگره |
| شناسه دارایی کتابخانه | 2021667353 |
| شماره ثبت | 22057407 |
| متن نمونه | حاشیه بر سدیدی (حاشیه بر سدی) جلدی از حاشیهها بر تفسیر سدید الدین بن مسعود کازرونی (متوفی 1357) بر الموجیز فی الطیب (مظهر طب) است. متن اخیر یک متن پزشکی معروف بود که توسط ابن علی بن ابی الحظم بن النفیس (حدود 88-1210) به عنوان چکیده ای از تفسیر خود نویسنده بر القانون فی الطیب (قانون طب) توسط ابن سینا معروف به غرب (970) نوشته شده بود. بنابراین، این اثر، سنت غنی تفسیر متون پزشکی و علمی در تمدن اسلامی را برجسته میکند، که در آن یک متن متعارف (در این مورد، قانون طب که ابن سینا بسیار مشهور است) موضوع تفسیر نسلهای بعدی دانشمندان خواهد بود. پس این تفاسیر به خودی خود به آثاری قابل احترام تبدیل خواهند شد. در این مورد، مظهر تفسیر خود ابن النفیس به متنی معتبر تبدیل شد و به نوبه خود موضوع تفسیر سدیدالدین کازارونی در اثری قرار گرفت که معمولاً از آن به عنوان المغنی فی شرح الموجیز (تفسیر کافی بر الموجیز) یاد می شود. آخرین مرحله تفسیر که حاشیه بر سدیدی را به منبع آن پیوند میدهد، نویسنده ناشناس این اثر بوده است که بخشهایی از متن سدیدالدین را (که عموماً مشتمل بر چند کلمه است) گرفته و به تفصیل مورد بحث قرار داده است. ممکن است از خواننده انتظار می رفت که متن المغنی فی شرح الموجیز را از روی یاد داشته باشد یا به احتمال زیاد، خواننده در حین خواندن حاشیه از رجوع مستقیم به متن سدیدالدین بهره می برد. حاشیهنویسیهای جمعآوریشده همگی به فن سوم («هنر» یا بخش) اثر سدیدالدین اشاره دارد که از بیماریهای چشم شروع و به بیماریهای اندامها ختم میشود. متن به طور ناگهانی در میانه بحث در مورد درمان نقرس متوقف می شود. به عنوان تنها تصویر این کار، یک نقاشی خطی است که نمایشی طرحوارهای از گروههای عضلانی اصلی شکم را ارائه میدهد. نویسنده این اثر ناشناخته است، اما وجود عبارات گاه و بیگاه فارسی که در زبان عربی تعبیه شده است، نشان از دانستن فارسی او دارد. متن اصلی سدیدالدین علاوه بر قلاهوی قبلی (کلمات او) با یک خط روی هم نشان داده شده است. از دیگر مراجع پزشکی نقل شده، برهان الدین نفیس بن عواد الکرمانی (متوفی 1449) است که به عنوان پزشک دربار در زمان الغ بیگ خدمت می کرد و گهگاه، و تا حدودی گیج کننده، در متن از او به عنوان النفیس یاد می شود (ابن النفیس خود را به عنوان اعضای قُرَعَیَرَش به عنوان امضاء کنندگانش یاد می کنند. قبیله). همچنین از محمد حسین عقیلی خراسانی، یک پزشک ایرانی که در شبه قاره هند زندگی می کرد و در اواسط تا اواخر قرن هجدهم شکوفا شد، نقل شده است. بنابراین این نسخه نمی توانست قبل از اواخر قرن 18 تولید شود. |
| Sınıflandırma | 610 |
| Tür | text |
