کلید الموجز ابن النفیس
(حلّ الموجِز في الطبّ)

عنوان کلید الموجز ابن النفیس
عنوان اورجینال حلّ الموجِز في الطبّ
محل انتشار - [ناشر مشخص نیست]
نوع كتاب
زبان نامشخص
دیجیتال خیر
نسخه خطی خیر
ابعاد فیزیکی 1 online resource.
کتابخانه: کتابخانه کنگره
شناسه دارایی کتابخانه 2021667363
شماره ثبت 22057396
متن نمونه جمال الدین محمد بن محمد الاقسرائی، دانشمند شافعی قرن چهاردهم از آناتولی، در موضوعات متعددی از جمله تصوف، فقه (فقه اسلامی) و تفسیر (تفسیر) نوشته است. حُل الموجِز فی الطیب (کلید الموجیز) او اثری پزشکی است مشتمل بر شرحی بر الموجیز از ابن النفیس (حدود 88-1210). الموجیز مظهر یا چکیده ای بود که ابن النفیس بر تفسیر خودش بر القانون فی الطیب (قانون طب) ابن سینا نوشته بود (یعنی ابن سینا، 980-1037). اثر ابن النفیس از چهار بخش به نام فن (فن) تشکیل شده است. فن اول شامل اصول تئوری و عمل پزشکی است. فن دوم مطالعه ای است در مورد مواد دارویی و غذاها و به دنبال آن رساله ای در مورد داروهای ترکیبی. فن سوم به بیماری های خاص هر اندام و همچنین علل، علائم و درمان آنها می پردازد. آخرین فن روی علائمی است که مختص اندام های خاصی نیستند، مانند تب و تورم. تفسیر الاقسرائی در متن اصلی ابن النفیس با استفاده از فرمول قال... عقل (قال... من می گویم...) آمیخته شده است. الاقسرایی در مقدمه اثر خود، تعدادی از نویسندگان پیشین را از جمله محمد بن زکریای رازی (حدود 865-925)، علی بن العباس الماجوسی (متوفی 994) و نجیب الدین سمرقندی (متوفی 994) را به عنوان مؤلفان قبلی معرفی می کند. علاوه بر اثر الاقسرایی، چند شرح دیگر نیز بر مظهر ابن النفیس نوشته شده است. دو تفسیر مشهور درباره مظهر طب در کتابخانه دیجیتال جهانی به نام های شرح الموجیز اثر سدید الدین کازارونی و حَل الموجیز جمال الدین محمد بن محمد الاقسرایی موجود است. نام الاقسرایی به شهر آکسارای (در ترکیه کنونی) و ارتباط جمال الدین با این شهر (شاید به عنوان محل تولد) اشاره دارد. اسماعیل بشا بابانی (متوفی 1920 یا 1921) در حدیث العارفین خود آورده است که الاقسرایی از نوادگان فیلسوف بزرگ ایرانی فخرالدین رازی (متوفی 1210) است و در سال 1379 هجری قمری درگذشته است. اما وی در سال 1389 درگذشت. نسخه خطی حاضر بدون تاریخ است. آسیب قابل توجهی دیده است، اما به طرز ماهرانه ای تعمیر و بازیابی شده است. یادداشت‌های حاشیه‌ای فراوان به زبان‌های فارسی و عربی، از جمله بسیاری از آماده‌سازی‌های دارویی، نشان می‌دهند که این نسخه به عنوان مرجعی برای پزشکان شاغل بوده است.
Tür text
مشاهده در منبع کتابخانه کنگره کتابخانه کنگره - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
کتابخانه کنگره - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی کتابخانه کنگره

کلید الموجز ابن النفیس

(حلّ الموجِز في الطبّ)
محل انتشار - [ناشر مشخص نیست]
نوع كتاب
زبان نامشخص
دیجیتال خیر
نسخه خطی خیر
ابعاد فیزیکی 1 online resource.
کتابخانه کتابخانه کنگره
شناسه دارایی کتابخانه 2021667363
شماره ثبت 22057396
متن نمونه جمال الدین محمد بن محمد الاقسرائی، دانشمند شافعی قرن چهاردهم از آناتولی، در موضوعات متعددی از جمله تصوف، فقه (فقه اسلامی) و تفسیر (تفسیر) نوشته است. حُل الموجِز فی الطیب (کلید الموجیز) او اثری پزشکی است مشتمل بر شرحی بر الموجیز از ابن النفیس (حدود 88-1210). الموجیز مظهر یا چکیده ای بود که ابن النفیس بر تفسیر خودش بر القانون فی الطیب (قانون طب) ابن سینا نوشته بود (یعنی ابن سینا، 980-1037). اثر ابن النفیس از چهار بخش به نام فن (فن) تشکیل شده است. فن اول شامل اصول تئوری و عمل پزشکی است. فن دوم مطالعه ای است در مورد مواد دارویی و غذاها و به دنبال آن رساله ای در مورد داروهای ترکیبی. فن سوم به بیماری های خاص هر اندام و همچنین علل، علائم و درمان آنها می پردازد. آخرین فن روی علائمی است که مختص اندام های خاصی نیستند، مانند تب و تورم. تفسیر الاقسرائی در متن اصلی ابن النفیس با استفاده از فرمول قال... عقل (قال... من می گویم...) آمیخته شده است. الاقسرایی در مقدمه اثر خود، تعدادی از نویسندگان پیشین را از جمله محمد بن زکریای رازی (حدود 865-925)، علی بن العباس الماجوسی (متوفی 994) و نجیب الدین سمرقندی (متوفی 994) را به عنوان مؤلفان قبلی معرفی می کند. علاوه بر اثر الاقسرایی، چند شرح دیگر نیز بر مظهر ابن النفیس نوشته شده است. دو تفسیر مشهور درباره مظهر طب در کتابخانه دیجیتال جهانی به نام های شرح الموجیز اثر سدید الدین کازارونی و حَل الموجیز جمال الدین محمد بن محمد الاقسرایی موجود است. نام الاقسرایی به شهر آکسارای (در ترکیه کنونی) و ارتباط جمال الدین با این شهر (شاید به عنوان محل تولد) اشاره دارد. اسماعیل بشا بابانی (متوفی 1920 یا 1921) در حدیث العارفین خود آورده است که الاقسرایی از نوادگان فیلسوف بزرگ ایرانی فخرالدین رازی (متوفی 1210) است و در سال 1379 هجری قمری درگذشته است. اما وی در سال 1389 درگذشت. نسخه خطی حاضر بدون تاریخ است. آسیب قابل توجهی دیده است، اما به طرز ماهرانه ای تعمیر و بازیابی شده است. یادداشت‌های حاشیه‌ای فراوان به زبان‌های فارسی و عربی، از جمله بسیاری از آماده‌سازی‌های دارویی، نشان می‌دهند که این نسخه به عنوان مرجعی برای پزشکان شاغل بوده است.
Tür text
کتابخانه کنگره - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
کتابخانه کنگره شما در حال هدایت مجدد هستید...

لطفاً صبر کنید