جوک و چشم (قسمت چهارم)
(النكت والعيون (ج 4))
| عنوان | جوک و چشم (قسمت چهارم) |
|---|---|
| عنوان اورجینال | النكت والعيون (ج 4) |
| نویسنده | علی بن محمد بن حبیب، الموردی، شافعی، ابوالحسن، الموردی (450ق) |
| نویسنده اورجینال | علي بن محمد بن حبيب، الماوردي، الشافعي، أبو الحسن ، الماوردي هــ |
| محل انتشار | - خانه نسخ خطی اسلامی |
| موضوع | تفسیر |
| نوع | كتاب |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | خیر |
| نسخه خطی | بله |
| تعداد صفحات | 248 |
| ابعاد فیزیکی | 19.5 13 سم.13.5 7.5 سم |
| کتابخانه: | دارالمختوتات - دار المخطوطات |
| شماره ثبت | 20192142 |
| محل کتابخانه | 1034 / مفرد |
| یادداشتها | سوره شوری همم عساق به قول حسن و عکرمه و عطاء و جابر مکی است و قتاده و ابن عباس گفتند: جز چهار آیه که در مدینه نازل شده از قول او جل جلاله {بگو من از شما ثواب نمی خواهم}. قول او جل جلاله، {هام، اساق} هفت تعبیر دارد. یکی از آنها این است که از اسماء الله تعالی است که به آن سوگند یاد می کنم و قول ابن عباس است. دوم اینکه اسمی از قرآن است که قول قتاده است. سوم اینکه سوره ها را باز می کند و این قول مجاهد است. چهارم این که نام کوهی است که جهان را احاطه کرده است که قول عبدالله بن بریده است. پنجم این که حروفی از اسماء الله منفک است. ها و میم از سوی خدای رحمان، عین از آن عالم، سین از آن حضرت، و قاف از آن رحمان است که قول محمد بن کعب است. ششم اینکه آنها حروف هستند. بریده از حوادث آینده است، پس ها از جنگ، مم از دگرگونی پادشاه، چشم از دشمن مغلوب، گناه از ریشه کن کردن سال هایی مانند یوسف، و قاف از قدرت خداوند متعال در پادشاهان زمین است، و این قول عطا است. هفتم: از حذیفه بن الیمان روایت شده است که درباره مردی به نام عبدالله در شهری در کنار نهری در مشرق که خداوند در آن کسوف قرار داده نازل شده است، این قول اوست «حم» یعنی عزم از جانب خداوند متعال، «عین» به معنای «عدل» و از آن: «سین» به معنای استراحت بر آنها است. ابن عباس بدون چشم می گفت: {حم سق} و در قرآن ابن مسعود آمده است. ابوجعفر طبری نیز آن را روایت کرده است...{پس تسبیح پروردگارت را بگو و از او آمرزش بخواه. همانا او آمرزنده است.} فرمان او به این تسبیح و استغفار دو وجه دارد: یکی اینکه مرادش از تسبیح نماز، نماز است، چنان که ابن عباس گفته است، و از استغفار، ذکر دائمی است. دوم: منظور او حمد صریح است که تعالی و استغفار از گناهان است. عایشه روایت کرده که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله پس از نزول این آیه بارها می فرمود: خدایا سبحان تو و با ستایش تو استغفار می کنم و به سوی تو توبه می کنم. گفتم: ای رسول خدا این چه سخنانی است که می بینم گفتی؟ گفت: در میان امت من برای من نشانی گذاشتی و اگر ببینم می گویم. گفتار او دو معنا دارد: همانا او توبه کرد. دو معنا دارد: یکی این است که مستعد توبه است. دوم: صغیر را نادیده می گیرد. امر او به این کار پس از پیروزی و فتح دو وجه است: یکی از آنها: به این جهت که ذکر یا شکر نعمتهای خداوند متعال باشد، زیرا تجدید نعمت مستلزم تجدید شکر است. ثانیاً: خود را وقف کرد تا در کار خود سخت کوشید. ابن عباس گفت: وداع از جانب خدا و وداع از دنیا، پس فقط دو سال در آنجا ماند و همچنان به تسبیح و استغفار خداوند ادامه داد. چهل سال بدون وحی ماند و دو سال رؤیت نبوت دید و ده سال در مکه و ده سال در مدینه بر او نازل شد و در ماه ربیع الاول وفات کرد و در آن هجرت کرد. مقاتل گفت: این سوره بعد از فتح طائف و فتح مکه نازل شده و مردم مردم یمن هستند و آیه رحلت رسول خدا صلی الله علیه و آله است. چون نازل شد آن را بر ابوبکر و عمر خواند و آنان شاد شدند و عباس آن را شنید و گریست. سپس رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: عمو چه چیزی تو را به گریه می آورد؟ گفت: بر تو عزادارم. گفت: همین طور است که شما می گویید. گفته شد: این سوره را سوره الوداع می نامند. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم یک سال عمر کرد |
| Kayıtlar ve Mülkiyet | تملكه مصطفى شطي ابن الحاج محمود في جمادى الأولى 1214 هـ |
| Kaynaklar ve Referanslar | كشف الظنون عن أسامي الكتب والفنون مصطفى بن عبد الله حاجي خليفة (1067) ( 2 / 1978 ) الأعلام قاموس تراجم لأشهر الرجال والنساء من العرب والمستعربين والمستشرقين خير الدين بن محمود بن محمد بن علي بن فارس الزركلي (1396) ( 4 / 327 ) |
| Satır Sayısı | 19 |
| Yazı Türü | نستعليق |
