| عنوان | |
|---|---|
| نویسنده | بخارائی ، محمد بهاء الدین |
| موضوع | شعر |
| نوع | kitap |
| زبان | نامشخص |
| دیجیتال | خیر |
| نسخه خطی | خیر |
| تعداد صفحات | 176 |
| ابعاد فیزیکی | ۱۳×۲۶ س م |
| کتابخانه: | کتابخانه ملی ایران |
| شماره ثبت | 8295238 |
| محل کتابخانه | کتابخانه فرهنگستان علوم روسیه |
| تاریخ | ۱۲۱۷ |
| یادداشتها | «محمد بهاء الدین بخارایی» ، در صفحه ۱۲۷ب نام وی به عنوان گردآورنده آمده است. این اثر شامل قصیده، غزل، مخمس، قطعه ،رباعی ، و ابیات جداگانه ای از ۲۷ شاعر ایرانی قرن دوازدهم تا نوزدهم میلادی می باشد. اشعار نوایی و آهی به زبان جغتایی نوشته شده است. بخش قابل توجه ای از این اثر نیز به عبدالقدیر بیدل (۱۰۵۴-۱۱۳۳قمری/۱۶۴۸-۱۷۲۰میلادی) و انجمن ادبی عمرخان خوقندی (۱۲۲۵-۱۲۳۷ قمری/۱۸۱۰-۱۸۲۲میلادی) اختصاص داده شده است. این اثر بر اساس نیازهای شخصی گردآوری شده و سفارشی نمی باشد. بسیاری از غزلیات نیز در دو بیت خلاصه شده است. این اثر شامل: I-«اشعار كوتاه»، II-آثار منثور: ۱.«گزیده ای از فصل یك گلستان سعدی»، ۲. رقعات (اسامی دیگر این اثر، دیوان الرسائل، رساله الانشاء، انشای جامی، منشئات جامی)، نویسنده این اثر عبدالرحمان عمادالدین بن احمد جامی (۸۱۷-۸۹۸قمری/۱۸۰۰-۱۸۲۶ میلادی) است. ۳. «لذت النساء» (نام دیگر این اثر، عشره الملوك است)، نویسنده این اثر ضیاء الدین نخشبی می باشد. وی نویسنده اثر مشهور «طوطی نامه»نیز می باشد. (وی در سال ۷۵۱ قمری/۵۱-۱۳۵۰ میلادی در هندوستان در گذشت). ۴. «صد پند لقمان حكیم» (از عناوین دیگر این اثر وصیت، حكمت، نصیحت نامه می باشد). شامل نصیحتهای فیلسوفانه لقمان به پسرش می باشد. ۵. سه اثر منثور كوتاه بدون عنوان، كه دارای مضمون تربیتی اخلاقی می باشند. ۶.«رساله معما»، نویسنده حسین بن محمد حسینی نیشابوری مشهور به میر حسین معمایی است. وی متولد نیشابور می باشد و بخش اعظم زندگی خود را در دربار سلطان حسین بایقرا خدمت نمود. در سال ۹۰۴قمری /۱۴۹۹ میلادی در هرات در گذشت. این اثر با مشورت علیشیر نوایی به نگارش در آمده است.تدوین و گردآوری: موسسه فرهنگی پژوهشی الجواد |
کتابخانه ملی ایران
نویسنده
بخارائی ، محمد بهاء الدین
موضوع
شعر
نوع
kitap
زبان
نامشخص
دیجیتال
خیر
نسخه خطی
خیر
تعداد صفحات
176
ابعاد فیزیکی
۱۳×۲۶ س م
کتابخانه
کتابخانه ملی ایران
شماره ثبت
8295238
محل کتابخانه
کتابخانه فرهنگستان علوم روسیه
تاریخ
۱۲۱۷
یادداشتها
«محمد بهاء الدین بخارایی» ، در صفحه ۱۲۷ب نام وی به عنوان گردآورنده آمده است. این اثر شامل قصیده، غزل، مخمس، قطعه ،رباعی ، و ابیات جداگانه ای از ۲۷ شاعر ایرانی قرن دوازدهم تا نوزدهم میلادی می باشد. اشعار نوایی و آهی به زبان جغتایی نوشته شده است. بخش قابل توجه ای از این اثر نیز به عبدالقدیر بیدل (۱۰۵۴-۱۱۳۳قمری/۱۶۴۸-۱۷۲۰میلادی) و انجمن ادبی عمرخان خوقندی (۱۲۲۵-۱۲۳۷ قمری/۱۸۱۰-۱۸۲۲میلادی) اختصاص داده شده است. این اثر بر اساس نیازهای شخصی گردآوری شده و سفارشی نمی باشد. بسیاری از غزلیات نیز در دو بیت خلاصه شده است. این اثر شامل: I-«اشعار كوتاه»، II-آثار منثور: ۱.«گزیده ای از فصل یك گلستان سعدی»، ۲. رقعات (اسامی دیگر این اثر، دیوان الرسائل، رساله الانشاء، انشای جامی، منشئات جامی)، نویسنده این اثر عبدالرحمان عمادالدین بن احمد جامی (۸۱۷-۸۹۸قمری/۱۸۰۰-۱۸۲۶ میلادی) است. ۳. «لذت النساء» (نام دیگر این اثر، عشره الملوك است)، نویسنده این اثر ضیاء الدین نخشبی می باشد. وی نویسنده اثر مشهور «طوطی نامه»نیز می باشد. (وی در سال ۷۵۱ قمری/۵۱-۱۳۵۰ میلادی در هندوستان در گذشت). ۴. «صد پند لقمان حكیم» (از عناوین دیگر این اثر وصیت، حكمت، نصیحت نامه می باشد). شامل نصیحتهای فیلسوفانه لقمان به پسرش می باشد. ۵. سه اثر منثور كوتاه بدون عنوان، كه دارای مضمون تربیتی اخلاقی می باشند. ۶.«رساله معما»، نویسنده حسین بن محمد حسینی نیشابوری مشهور به میر حسین معمایی است. وی متولد نیشابور می باشد و بخش اعظم زندگی خود را در دربار سلطان حسین بایقرا خدمت نمود. در سال ۹۰۴قمری /۱۴۹۹ میلادی در هرات در گذشت. این اثر با مشورت علیشیر نوایی به نگارش در آمده است.تدوین و گردآوری: موسسه فرهنگی پژوهشی الجواد
کتابخانه ملی ایران شما در حال هدایت مجدد هستید...
لطفاً صبر کنید