| العنوان | |
|---|---|
| المؤلف | بخارائی ، محمد بهاء الدین |
| الموضوع | شعر |
| النوع | kitap |
| اللغة | غير محدد |
| رقمي | لا |
| مخطوط | لا |
| عدد الصفحات | 176 |
| الأبعاد الفيزيائية | ۱۳×۲۶ س م |
| المكتبة: | المكتبة الوطنية في إيران |
| رقم السجل | 8295238 |
| موقع المكتبة | کتابخانه فرهنگستان علوم روسیه |
| التاريخ | ۱۲۱۷ |
| ملاحظات | «محمد بهاء الدین بخارایی» ، در صفحه ۱۲۷ب نام وی به عنوان گردآورنده آمده است. این اثر شامل قصیده، غزل، مخمس، قطعه ،رباعی ، و ابیات جداگانه ای از ۲۷ شاعر ایرانی قرن دوازدهم تا نوزدهم میلادی می باشد. اشعار نوایی و آهی به زبان جغتایی نوشته شده است. بخش قابل توجه ای از این اثر نیز به عبدالقدیر بیدل (۱۰۵۴-۱۱۳۳قمری/۱۶۴۸-۱۷۲۰میلادی) و انجمن ادبی عمرخان خوقندی (۱۲۲۵-۱۲۳۷ قمری/۱۸۱۰-۱۸۲۲میلادی) اختصاص داده شده است. این اثر بر اساس نیازهای شخصی گردآوری شده و سفارشی نمی باشد. بسیاری از غزلیات نیز در دو بیت خلاصه شده است. این اثر شامل: I-«اشعار كوتاه»، II-آثار منثور: ۱.«گزیده ای از فصل یك گلستان سعدی»، ۲. رقعات (اسامی دیگر این اثر، دیوان الرسائل، رساله الانشاء، انشای جامی، منشئات جامی)، نویسنده این اثر عبدالرحمان عمادالدین بن احمد جامی (۸۱۷-۸۹۸قمری/۱۸۰۰-۱۸۲۶ میلادی) است. ۳. «لذت النساء» (نام دیگر این اثر، عشره الملوك است)، نویسنده این اثر ضیاء الدین نخشبی می باشد. وی نویسنده اثر مشهور «طوطی نامه»نیز می باشد. (وی در سال ۷۵۱ قمری/۵۱-۱۳۵۰ میلادی در هندوستان در گذشت). ۴. «صد پند لقمان حكیم» (از عناوین دیگر این اثر وصیت، حكمت، نصیحت نامه می باشد). شامل نصیحتهای فیلسوفانه لقمان به پسرش می باشد. ۵. سه اثر منثور كوتاه بدون عنوان، كه دارای مضمون تربیتی اخلاقی می باشند. ۶.«رساله معما»، نویسنده حسین بن محمد حسینی نیشابوری مشهور به میر حسین معمایی است. وی متولد نیشابور می باشد و بخش اعظم زندگی خود را در دربار سلطان حسین بایقرا خدمت نمود. در سال ۹۰۴قمری /۱۴۹۹ میلادی در هرات در گذشت. این اثر با مشورت علیشیر نوایی به نگارش در آمده است.تدوین و گردآوری: موسسه فرهنگی پژوهشی الجواد |
المكتبة الوطنية في إيران
المؤلف
بخارائی ، محمد بهاء الدین
الموضوع
شعر
النوع
kitap
اللغة
غير محدد
رقمي
لا
مخطوط
لا
عدد الصفحات
176
الأبعاد الفيزيائية
۱۳×۲۶ س م
المكتبة
المكتبة الوطنية في إيران
رقم السجل
8295238
موقع المكتبة
کتابخانه فرهنگستان علوم روسیه
التاريخ
۱۲۱۷
ملاحظات
«محمد بهاء الدین بخارایی» ، در صفحه ۱۲۷ب نام وی به عنوان گردآورنده آمده است. این اثر شامل قصیده، غزل، مخمس، قطعه ،رباعی ، و ابیات جداگانه ای از ۲۷ شاعر ایرانی قرن دوازدهم تا نوزدهم میلادی می باشد. اشعار نوایی و آهی به زبان جغتایی نوشته شده است. بخش قابل توجه ای از این اثر نیز به عبدالقدیر بیدل (۱۰۵۴-۱۱۳۳قمری/۱۶۴۸-۱۷۲۰میلادی) و انجمن ادبی عمرخان خوقندی (۱۲۲۵-۱۲۳۷ قمری/۱۸۱۰-۱۸۲۲میلادی) اختصاص داده شده است. این اثر بر اساس نیازهای شخصی گردآوری شده و سفارشی نمی باشد. بسیاری از غزلیات نیز در دو بیت خلاصه شده است. این اثر شامل: I-«اشعار كوتاه»، II-آثار منثور: ۱.«گزیده ای از فصل یك گلستان سعدی»، ۲. رقعات (اسامی دیگر این اثر، دیوان الرسائل، رساله الانشاء، انشای جامی، منشئات جامی)، نویسنده این اثر عبدالرحمان عمادالدین بن احمد جامی (۸۱۷-۸۹۸قمری/۱۸۰۰-۱۸۲۶ میلادی) است. ۳. «لذت النساء» (نام دیگر این اثر، عشره الملوك است)، نویسنده این اثر ضیاء الدین نخشبی می باشد. وی نویسنده اثر مشهور «طوطی نامه»نیز می باشد. (وی در سال ۷۵۱ قمری/۵۱-۱۳۵۰ میلادی در هندوستان در گذشت). ۴. «صد پند لقمان حكیم» (از عناوین دیگر این اثر وصیت، حكمت، نصیحت نامه می باشد). شامل نصیحتهای فیلسوفانه لقمان به پسرش می باشد. ۵. سه اثر منثور كوتاه بدون عنوان، كه دارای مضمون تربیتی اخلاقی می باشند. ۶.«رساله معما»، نویسنده حسین بن محمد حسینی نیشابوری مشهور به میر حسین معمایی است. وی متولد نیشابور می باشد و بخش اعظم زندگی خود را در دربار سلطان حسین بایقرا خدمت نمود. در سال ۹۰۴قمری /۱۴۹۹ میلادی در هرات در گذشت. این اثر با مشورت علیشیر نوایی به نگارش در آمده است.تدوین و گردآوری: موسسه فرهنگی پژوهشی الجواد
المكتبة الوطنية في إيران يتم إعادة توجيهك...
يرجى الانتظار