نویسنده
ابوتمام، حبیب بن اوس بن الحارث، م. 231 ق.
نویسنده اورجینال
أبو تمام، حبيب بن أوس بن الحارث، ت هـ
تاریخ انتشار
ده روز آخر شعبان 589 ه .
محل انتشار
-
ابوتمام، حبیب بن اوس بن الحارث، م. 231 ق.
موضوع
ادبیات عرب
نوع
كتاب
زبان
عربی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
بله
تعداد صفحات
195
ابعاد فیزیکی
عدد الأوراق : 195 ؛ عدد الأسطر : 13 ؛ المقاس : 24.5 × 17 سم.
کتابخانه
کتابخانه ملی ملک فهد
شماره ثبت
4ccce63d-6156-4414-9fa1-2d471bf45d84
محل کتابخانه
دانشگاه اسلامی امام محمد بن سعود
تاریخ
ده روز آخر شعبان 589 ه .
یادداشتها
نسخه گرانبهایی که برخی از کلمات آن با مرکب سرخ نوشته شده و مملو از حواشی از شرح المرزوقی است و در صفحه عنوان آن: ((این کتاب را با اشتیاق خواند، از اول تا آخر، قرائتی صحیح، مسلط و رضایت بخش، قرائتی از فهم و معرفت... محذب المدین أهب الأبعبیاس. النجم بن وزیر... و من از شیخم برایش روایت کردم... ابومحمد عبدالله بن احمد بن الخشاب... عن... ابو منصور موهیب بن الخضر جوالیقی... عن ابی الصقر... عن الخیشی عن الخیاش عن الخیرة. الانتکی به نقل از مؤلف آن ابوتمام... و آن در ماههای سال پانصد و نود و سه بوده و نوشته است... علی بن مبارک بن علی بن عبدالباقی بن ننویه... در رد پای داستان او در کنار و مخالف آن با اصل من... علی بن المبارک در بالای قول اوست. المحذب صاحب نسخ: ((بعلم سعدالمله و نحو اللغه اللغه الحمسة از تعجب بخوانم). المحرم)) و در پشت ورق عنوان سال روایت نسخه از: شمس البن الدوله بن الدوله احمد بن الدوله است. از ابو منصور موهیب بن احمد بن محمد بن خضر جوالیقی، از ابو زکریای یحیی بن علی خطیب تبریزی، از ابوالعلا احمد بن عبدالله بن سلیمان التنوخی الماری، پایانی ندارد و در ادامه مقاله نقل نشده است.) آیات ممتاز قیس بن سعیده، سپس وقف الحاج صبغه. خداوند مفتی عمد کوجک احمد است و مهر او و تصدیق وقف و حکم صحت آن توسط محمد سعد الله مولای شهر آمد و مهر اوست. ورق بعدی در جلوی آن، عنوان کتاب و فصول آن است و در سمت چپ آن این است که از همراهی محمد بن رجب البسنوی خشنود بوده است. در پایان نسخ اصل را که از آن نسخ شده بود همراه با حواشی تقدیم شد و این نسخه تا حد امکان توثیق شد و شیخ محترم به قرائت رسید و با تسلط و علم، سپس با شنیدن صاحب نسخه، محدّد الدین بن وزیر علی، قاضی بهاءالدین بن المأمون، به حکم ایشان، به حکم او و به موجب این امر، به حکم ایشان، به ثبوت رسید. ابوالمعالی بن الدوامی و ابوالمعالی دومیری و ابوالرشید رازی و پسرش محمد در سال پانصد و هشتاد و یکم شنیده اند، سپس از نسخه اصلی نقل کرده که نسخه ابن ناصر را از آن نقل کرده است که نسخه زیادی از آن به خط عزیه نقل شده است و نسخه ای طولانی از آن نقل شده است و در سند نقل شده است. روایات
Metin Başı (İncipit)
((باب الحماسة قال رجل من بلعنبر، واسمه قريط بن أنيف : - لو كنت من مازن لم تستبح إبلى ~ بنو اللقيطة من ذهل بن شيبانا))
Yazı Tipi
نسخ نفيس مشكول
Metin Sonu (Explicit)
((كأنما لبست أو ألبست فنكاً ~ فقلصت من حواشيه عن السوق - نجزت أبواب كتاب الحماسة جميعها فتمت . والحمد لله حق حمده ...))
