مفهوم «کرامت» در قرآن از نظر معناشناسی
| عنوان | مفهوم «کرامت» در قرآن از نظر معناشناسی |
|---|---|
| نویسنده | BIYIKOĞLU، Yakup |
| محل انتشار | دانشگاه رجب طیب اردوغان - دانشگاه رجب طیب اردوغان |
| موضوع | کرامت |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,eng |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه لیتیر |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 2980-0331, EISSN: 2980-0331, DOI: 10.32950/rid.1255500 |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_8b1c310bda654f4e9fed4bd4dc5b3dd6 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | مفهوم «کرامت» در نه جای قرآن کریم به عنوان ریشه به کار رفته است. اگرچه مفهومی است که در قرآن به ندرت ذکر شده است، اما به معنای مجازی و لغوی دلالت می کند. در این پژوهش ابتدا معانی کرامت که یک مفهوم اخلاقی است در منابع قبل و بعد از ظهور به عنوان فرهنگ و اصطلاح مشخص شد. در نتیجه تحقیق به این نتیجه رسید که این مفهوم از نظر ریشه شناسی با معانی چون «کم شنوایی»، «بار سنگین»، «احترام به کسی»، «با وقار و ملایم بودن» و «صبور و استوار بودن» مطابقت دارد. وقتی به معنای فوری مفهوم نگاه می کنیم؛ مشاهده می شود که واژه های حلم، سلام/حدو، عزت تعزیم، آرامش و قناعت به میان می آید. می توان معانی را که قرآن برای این مفهوم قائل است به عنوان «سنگینی»، «بار»، «احترام»، «عظمت» و به عنوان مشتق شده از کلمه «کرر»، «مسکن/نشستن با کرامت» برشمرد. علاوه بر این، مشخص شده است که واژه کرامت در احادیث با معانی مانند «تواضع»، «کرامت»، «تعالی»، «بلوغ» به کار رفته است. در نتیجه در این پژوهش مشاهده شد که کلمه «تِوَکیر» قبل از ظهور به معنای «توخالی»، «اثر گذاشتن» بوده و سپس به معنای «احترام کردن» تبدیل شده است. باز در آیات کلمه کرامت/ کری به معنای استعاری تبدیل شده است. جدای از اینها، قرآن به مفهوم «کرامت» که یک مفهوم اخلاقی است، معنای جدیدی نداده و آن را در معانی بیان شده در شعر و لغت به کار برده است. مفهوم «وقار/ کرامت» در نه جای قرآن به عنوان ریشه ذکر شده است. اگرچه مفهومی است که در قرآن به ندرت به آن اشاره شده است، اما به صورت استعاری و لغوی به برخی معانی اشاره دارد. در این تحقیق ابتدا معانی کرامت که یک مفهوم اخلاقی است به عنوان فرهنگ لغت و اصطلاح در منابع قبل و بعد از ظهور مشخص شد. در نتیجه تحقیق به این نتیجه رسید که این مفهوم از نظر ریشه شناختی با معانی «کم شنوایی»، «سنگین بودن»، «احترام به کسی»، «باوقار و ملایم بودن» و «صبور و مستحکم بودن» مطابقت دارد. با توجه به معنای نزدیک مفهوم; دیده می شود که واژه های حلم / نرمی، صلح / حدوع، عزت تعزیم، سکینه و تینی به منصه ظهور می رسد. می توان معانی را که قرآن به این مفهوم نسبت داده است به عنوان «سنگینی»، «بار»، «احترام/عزت»، «عظمت/عالی» و «نشست با کرامت» از مشتقات واژه «کر» برشمرد. علاوه بر این، مشخص شده است که واژه کرامت با معانی مانند «تواضع»، «حرمت»، «تسبیح»، «رسول» در روایات به کار رفته است. در نتیجه در این تحقیق مشاهده شده است که کلمه توکیر قبل از ظهور به معنای توخالی و اثر گذاشتن است و سپس به معنای احترام تبدیل می شود. باز در آیات کلمه «وقر/ کری» به معنای مجازی تبدیل شده است. جدای از اینها، قرآن به مفهوم «وقار» که مفهومی اخلاقی است، معنای جدیدی نداده است، بلکه آن را در معانی ذکر شده در اشعار و لغت نامه ها به کار برده است. |
| Detaylı Başlık | Semantik Açıdan Kur’ân’da “Vakar” Kavramı |
