زهیر ب. تفسیر ابی سلمه و سخنان حکیمانه آن
| عنوان | زهیر ب. تفسیر ابی سلمه و سخنان حکیمانه آن |
|---|---|
| نویسنده | Baytar، Yaşar Seracettin، Bağcı، Okan |
| محل انتشار | دانشگاه غازیانتپ - دانشگاه غازیانتپ |
| موضوع | شعر عربی، حکمت |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,tur |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه لیتیر |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 2149-3979, EISSN: 2651-2718, DOI: 10.52886/ilak.1103503 |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_3c7fa7549ffa4343a383a40b871708cc |
| محل کتابخانه | DOAJ (دایرکتوری مجلات دسترسی آزاد) |
| یادداشتها | این پژوهش برگرفته از زهیر بن، از شاعران برجسته عصر جاهلیت است. درباره زندگانی ابی سلمه، مولاة او و سخنان حکیمانه در اشعار اوست. در پژوهش، پس از ارائه اطلاعات مختصری از زندگی شاعر و محیط ادبی که در آن رشد کرده است، تفسیر وی که همراه با ترجمه ترکی آن درج شده بود، از نظر شکلی و محتوایی مورد بررسی قرار گرفت. در ادامه این پژوهش، پس از بیان مختصری از مفهوم «حکمت»، گزیدهای از شاعران مولاکا که سخنان حکیمانه را در اشعار خود گنجاندهاند، ارائه میشود. در پایان پژوهش، دوبیتیهای حاوی کلمات حکیمانه در معلاقه زهیر بهصورت فردی مورد ارزیابی قرار گرفت. ملاکاها، از جمله قصیده زهیر، نه تنها به دلیل ارزش ادبی، بلکه به دلیل سخنان مختصر و مختصر در مورد زندگی، از شاهکارهای شعر کلاسیک عربی محسوب می شوند. می توان به تعابیری حکیمانه متشکل از این قصارها بر اساس تجربه طولانی زندگی، مشاهده تحلیلی، تعمق و پذیرش عمومی اجتماعی در مولاکای شاعر برخورد کرد. در میان اشعار زهیر که تقریباً در هر موضوعی از شعر کهن عربی اشعاری دارد، قصاید با مضمون مداحی جایگاه بیشتری دارد. در واقع مهمترین قصیدهی شاعر، معلّکای او، یکی از آنها «حریم بن» است که به جنگی پایان داد که سالها میان قبایل ابس و زبیان ادامه داشت. سنان و الحارث ب. درباره مداحی عوف است. قصیده شصت و دو بیتی زهیر که مطابق با سنت شعر کلاسیک عربی ساخته شده است از چهار بخش اصلی تشکیل شده است. قسمت اول شعر مشتمل بر پانزده دوبیتی اول با یاد ویرانه های سرزمینی که معشوق روزگاری در آن زندگی می کرد با حسرت و حسرت آغاز می شود. شاعر در این بخش که ناسیب نیز نامیده میشود، ویرانههای به جای مانده از معشوق و محیط طبیعی که در آن واقع شدهاند را به یاد میآورد، همراه با توضیحات مفصلی که نشان از قدرت دید گسترده و توانایی بیان برتر او دارد. شاعر در قسمت دوم قصیده خود مشتمل بر 9 دوبیتی از هریم ب نام می برد که در پایان جنگ مذکور نقش فعالی داشت. سنان و الحارث ب. او ستایش صمیمانه خود را برای «عوف» درج کرد. این بخش که ستون اصلی قصیده را تشکیل میدهد، با دوبیتیهای حاوی سوگند و مناجات، نه تنها سرنخهای مهمی درباره اعتقاد حنیف شاعر به دست میدهد، بلکه با اطلاعات تاریخی آن نیز برجسته است. در قسمت سوم قصیده مشتمل بر بیست دوبیتی، شاعر با دوبیتی های حکیمانه خود که رگه هایی از تجربه طولانی زندگی و شخصیت حکیمانه او را در خود دارد، هشدارهای مؤثری به طرفین جنگ مذکور می دهد و می کوشد با عقل و عقل سلیم آنان را به صلح قانع کند. شاعر در این جمله پاره ای از اصول اخلاقی و کلامی عقیده حنیف را که به آن تعلق دارد در قالب حکمت بیان می کند و ابزاری برای اقناع مخاطبان خود قرار می دهد. زهیر در میان شاعران ملاکا بیشترین فضا را به دوبیتی های حکیمانه در مولاکای خود داده است و به همین دلیل به «حکیم الشعراء» یا «قاضی الشعراء» شهرت یافته است. او آخرین قسمت مولاکا خود را با دوبیتی های حکیمانه درباره ارزش های اخلاقی جهانی و فضایل انسانی شکل داد. این سخنان حکیمانه به دلیل بازتاب افکار عمومی جامعه، ترجمه عوالم عاطفی شنوندگان و بیان مختصر حقایق تجربه شده عموماً توسط جامعه پذیرفته شده و نسل به نسل منتقل شده است. امید است این پژوهش که در چارچوب کلام حکیمانه در مضمون زهیر شکل گرفته است، به شعر جاهلیت به طور عام و دیگر اشعار مأله به طور خاص علاقه مند شود. |
| Detaylı Başlık | Züheyr b. Ebî Sülmâ’nın muallakası ve ihtiva ettiği hikmetli sözler |
