بررسی الزامات بهداشتی مورد نیاز قضات از منظر شرع
| عنوان | بررسی الزامات بهداشتی مورد نیاز قضات از منظر شرع |
|---|---|
| نویسنده | GÜLENGÜL، اسرا |
| محل انتشار | دانشگاه فیرات - دانشگاه فیرات |
| موضوع | معلولیت، سلامت |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,tur |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه لیتیر |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 1304-639X, EISSN: 2791-951X, DOI: 10.58568/firatilahiyat.1168506 |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_233c47c055644343b74c894dd3ad4713 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | در طول تاریخ، قضات در ارائه حقوق به صاحبان خود و تضمین عدالت نقش داشته اند. با توجه به رسالتی که دارند، توجه ویژه ای به شایستگی هایی شده است که افرادی که قاضی خواهند شد، باید داشته باشند. همچنین قابل ذکر است که در کتب فقهی که به قضا و قضا در بخشی جداگانه پرداخته اند، سلامت نیز از جمله شرایطی است که قضات باید داشته باشند. بر این اساس، قاضی ابتدا باید از نظر سلامت روانی از اهلیت کامل قانونی برخوردار باشد. بین فقها توافق وجود دارد که معلولان ذهنی و همچنین معلولانی مانند فسق به دلیل سلامت روانی به دلیل نداشتن حضانت حوزه نمی توانند قاضی باشند. ثانیاً قاضی برای صدور حکم شرعی باید از نظر دیدن و شنیدن و تکلم کاملاً مخلوق باشد. اگر چه این انتظار ارجح است، اما پذیرفته شده است که افرادی که دارای ضعف بینایی، شنوایی و گفتار هستند که مانع از محاکمه نمی شود، می توانند قاضی باشند. در تعیین این معیارها به ویژه شهادت به عنوان ملاک مورد توجه قرار گرفت. عدم ذکر صریح احکام بهداشتی قضات در کتاب و سنت، زمینه را برای طرح موضوع در چارچوب استنباط عقلی و نه نصوص فراهم کرده است. هدف این مطالعه بررسی وضعیت سلامت قضات در چارچوب مباحث فقهی و تعیین شواهد مورد استفاده برای استناد به نظرات مختلف ذکر شده در منابع است. در بررسی آرای حقوق دانان در مورد موضوع تعیین شده، بیشتر از روش های تحلیل پدیدارشناختی و تحقیق تاریخی در میان مدل های تحقیق کیفی استفاده شد. اما در مواقع لزوم از تحریج که یک روش سنتی در فقه بود نیز استفاده می شد. در طول تاریخ، قضات در ارائه حقوق به مالک و تضمین عدالت نقش داشته اند. با توجه به این رسالت، توجه ویژه ای به شایستگی هایی شده است که افرادی که به عنوان قاضی خدمت می کنند باید داشته باشند. همچنین قابل ذکر است که در کتب فقهی که در فصلی جداگانه به قضا و قاضی پرداخته اند، از جمله صفاتی که قضات باید داشته باشند، بر سلامت تأکید شده است. بر این اساس، قاضی باید ابتدا از نظر سلامت روانی، ظرفیت کامل عمل را داشته باشد. بسته به سلامت روانی، بین فقها اتفاق نظر وجود دارد که معلولان ذهنی و همچنین افراد محجور مانند لیبرتین نمی توانند قاضی باشند، زیرا توانایی تصمیم گیری را ندارند. ثانیاً: قاضی برای قضاوت صحیح شرعی باید از نظر بینایی و شنوایی و گفتار در وضعیت کامل خلقت (کمیل الطیر) باشد. ترجیحاً اگرچه انتظار در این راستا بود، اما پذیرفته شد که افرادی که بینایی، شنوایی و گفتار را به حدی از دست داده اند که مانع قضاوت آنها نشود، می توانند به عنوان قاضی خدمت کنند. در تعیین این معیارها، شهادت به عنوان ملاک در مرکز قرار گرفت. این که احکام مربوط به وضعیت سلامت مورد نظر قضات در کتاب و سنت به صراحت ذکر نشده بود، زمینه را برای بحث در چارچوب استنباطات ذهنی و نه به عنوان ناص (کلمات خدا و پیامبر) فراهم کرد. هدف این مطالعه بررسی وضعیت سلامت قضات در چارچوب مباحث فقهی و تعیین شواهدی است که مبنایی برای استناد به نظرات مختلف ذکر شده در منابع است. ضمن بررسی نظرات فقها در مورد موضوع تعیین شده، از روش های تحلیل پدیدارشناختی و تحقیق تاریخی در میان مدل های تحقیق کیفی استفاده شد. با این حال، تحریك كه یك روش سنتی در فقه است، در مواقع لزوم نیز به كار می رفت. |
| Detaylı Başlık | İslam Hukuku Perspektifinden Hâkimlerde Aranan Sağlık Şartı Özelinde Bir İnceleme |